Κάποτε υπήρχε ελληνική βαριά βιομηχανία όσο και αν φαίνεται απίστευτο αυτό στην σημερινή εποχή που η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα.
Πραγματοποιούσε εξαγωγές λεωφορείων της ΒΙΑΜΑΞ στο Σουδάν!
«Τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1968 ὁλοκληρώθηκε ἡ φόρτωσις τῆς δευτέρας σειρᾶς λεωφορείων F-600 Βιαμάξ, τὰ ὁποῖα συνδύαζαν τὴ φινέτσα τῶν ἑλληνικῶν ὑπεραστικῶν 1113 μὲ τὴν ἀντοχὴ τῶν κινητήρων καὶ τοῦ ἁμαξώματος τοῦ τύπου F-580.
Ὁ σχεδιασμὸς τους ἦταν ἀπολύτως ἑλληνικὸς καὶ ἐγκρίθηκε πανηγυρικὰ ἀπὸ τὴν Mercedes Benz διότι ἦταν ἕνα ἀκόμα ἔργο τῶν μεγάλων μηχανικῶν τῆς ἐποχῆς Ἀντωνίου Ρίζου καὶ Ἰωάννου Δρακούλη.
Διέθετε αὐτοφερόμενο ἁμάξωμα (τύπου monocoque) πρωτογενοῦς ἑλληνικοῦ σχεδιασμοῦ, τὸ ὁποῖο παρεῖχε μεγάλη στρεπτικὴ ἀκαμψία, ἀπαραίτητη γιὰ κίνηση σὲ ἀνώμαλο ἔδαφος χωρὶς δρόμους.
Μετά τὴν ἐπιτυχία των μοντέλων #R495 καὶ #R514 οἱ Γερμανοὶ μηχανικοὶ τῆς Mercedes ἔκαναν λόγο περὶ τοῦ «ἀνθεκτικοτέρου λεωφορείου τῆς ἐποχῆς» (Der langlebigste Bus seiner Zeit) διότι δοκιμάστηκε σκληρὰ καὶ ἀπέδειξε ὅτι ὄντως μποροῦσε νὰ σηκώσει φορτία 4 τόννων στὴν ὀροφή, συνθήκη ἀπαραίτητη γιὰ τὶς μεταφορὲς στὸ Σουδάν, ὅπου τὰ λεωφορεῖα λειτουργοῦσαν οὐσιαστικὰ ὡς μεικτὰ ὀχήματα (ἐπιβατικὰ καὶ ἐμπορευματικά).
Ὅταν πραγματοποιήθηκε ὁ διεθνὴς διαγωνισμὸς γιὰ τὴν προμήθεια τῶν λεωφορείων στὸ Σουδὰν ἡ Βιαμὰξ βρέθηκε ἀπέναντι σὲ ἄλλες μεγάλες εὐρωπαϊκὲς βιομηχανίες.
Χάρη στὸ πρωτογενὲς καὶ ἐπιστημονικὰ τεκμηριωμένο σχέδιο τῶν Ἑλλήνων μηχανικῶν Ρίζου καὶ Δρακούλη κέρδισε μὲ ἄνεση ἐπειδὴ προσέφερε τὴν εἰδικὴ μετατροπὴ στὴν ὀροφὴ ποὺ ἀναβάθμιζε τὸ λεωφορεῖο σὲ ὑπερανθεκτικὸ ὄχημα μεταφορᾶς ἀνθρώπων καὶ ἀγαθῶν.
Γι’ αὐτὸ οἱ Σουδανοὶ ἀποκάλεσαν τὰ λεωφορεῖα αὐτὰ «Τραῖνα τῆς Ἐρήμου», ἀναγνωρίζοντας τὴν ἀξιοπιστία τους, ἐπειδὴ πήγαιναν σὲ διαδρομὲς ὅπου ἄλλα ὀχήματα ἀδυνατοῦσαν νὰ ἀνταπεξέλθουν».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η απορία που δημιουργείται είναι γιατί η Ελλάδα παρήκμασε έτσι στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Ο Κ.Μητσοτάκης μας έλεγε με ύφος πριν λίγες μέρες πως «δεν θα επιτρέψουμε να επιστρέψει η Ελλάδα στην δεκαετία του 80».
Σκέφτηκε καλά τι είπε;
