Μόνα Λίζα: Νέα επιστημονική εκτίμηση εξετάζει αν είχε γυροειδή αλωπεκία

Η νέα επιστημονική εκτίμηση για τη Μόνα Λίζα εξετάζει αν έπασχε από γυροειδή αλωπεκία, με βάση ορισμένα χαρακτηριστικά του διάσημου πορτρέτου που φιλοτέχνησε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Ο Ιταλός δερματολόγος Λουίτζι Λάινο, του Ινστιτούτου Δερματολογίας και Τριχολογίας της Ρώμης, παρατηρεί ότι η γυναίκα του έργου, η οποία πιστεύεται πως είναι η Λίζα Γκεραρντίνι, δεν έχει εμφανή φρύδια και βλεφαρίδες, ενώ εξετάζει και τη γραμμή των μαλλιών της.

Ο ερευνητής εκτιμά ότι αυτά τα στοιχεία ενδέχεται να συνδέονται με την πάθηση, η οποία οδηγεί σε απώλεια τριχών από διαφορετικές περιοχές του σώματος.

Η εκτίμηση του Λάινο δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Clinics in Dermatology.

Τι γνωρίζουμε για τη γυροειδή αλωπεκία

Πρόκειται για αυτοάνοση ασθένεια: το ανοσοποιητικό σύστημα στρέφεται κατά λάθος εναντίον των θυλάκων των τριχών και προκαλεί τριχόπτωση.

Η εμφάνισή της μπορεί να είναι αιφνίδια και να αφορά συγκεκριμένα σημεία, ενώ στις πιο εκτεταμένες μορφές της είναι δυνατόν να χαθούν σημαντικές ποσότητες μαλλιών και τριχών από το σώμα.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο ηλικιακό όριο για την εκδήλωσή της, και η εξέλιξη της πάθησης δεν είναι ίδια για όλους.

Οι δυσκολίες στη ζωή της Λίζα Γκεραρντίνι

Στην εκτίμησή του ο Λάινο λαμβάνει υπόψη και τις αντιξοότητες που αντιμετώπισε η Λίζα Γκεραρντίνι. Η σύζυγος ενός Φλωρεντινού εμπόρου μεταξιού φέρεται να παντρεύτηκε στα 15 της και να έχασε δύο παιδιά, σε μια περίοδο που οι επιδημίες πανώλης προκαλούσαν μεγάλη ανασφάλεια.

Το άγχος και οι ορμονικές αλλαγές έχουν συσχετιστεί με την εμφάνιση ή την επιδείνωση ορισμένων μορφών τριχόπτωσης. Παρ’ όλα αυτά, αυτά τα δεδομένα δεν αποδεικνύουν ότι η Γκεραρντίνι είχε γυροειδή αλωπεκία.

Εδώ και χρόνια οι μελετητές προβληματίζονται για τα φρύδια και τις βλεφαρίδες που δεν διακρίνονται έντονα στη Μόνα Λίζα. Ως πιθανές αιτίες έχουν αναφερθεί τόσο τα αισθητικά πρότυπα της εποχής όσο και οι καλλιτεχνικές αποφάσεις του Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Μια εκδοχή που παραμένει ανεπιβεβαίωτη

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι ζωγράφισε το έργο στις αρχές του 16ου αιώνα, ενώ η ολοκλήρωσή του χρονολογείται παραδοσιακά περίπου στο 1519. Σχεδόν πέντε αιώνες μετά, η εκτίμηση προσφέρει μια ακόμη πιθανή ερμηνεία για τα γνωρίσματα του διάσημου πορτρέτου.

Δεν πρόκειται, πάντως, για διάγνωση που έχει επιβεβαιωθεί. Η μελέτη ενός πίνακα δεν αρκεί από μόνη της για να τεκμηριώσει ότι το πρόσωπο που απεικονίζεται είχε κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

Επομένως, η εκδοχή ότι η Μόνα Λίζα έπασχε από γυροειδή αλωπεκία παραμένει επιστημονική εκτίμηση. Παράλληλα, υπενθυμίζει πόσα ερωτήματα εξακολουθεί να γεννά το έργο του Λεονάρντο ντα Βίντσι.