Ελληνική πινακίδα «ακυρώνει» τα ραντάρ ταχύτητας: Ποια είναι και πώς θα την αναγνωρίσεις

Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει πολλές πινακίδες ειδικής σήμανσης, τις οποίες οι οδηγοί πρέπει να ξέρουν και να αναγνωρίζουν στον δρόμο. Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί δεν γνωρίζουν τι σημαίνουν ορισμένα σήματα.

Οι πινακίδες οδικής σήμανσης έχουν σημαντική θέση στο οδικό δίκτυο, αφού προσδιορίζουν τους κανόνες που ισχύουν σε κάθε τμήμα του δρόμου και το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι οδηγοί.

Η νομοθεσία απαιτεί από τους οδηγούς να γνωρίζουν τις πινακίδες που μπορεί να συναντήσουν στη διαδρομή τους και να προσαρμόζουν ανάλογα τη συμπεριφορά τους. Στην πράξη, ωστόσο, αρκετοί δεν καταφέρνουν πάντα να καταλάβουν τι σημαίνει ένα συγκεκριμένο σήμα και ποιες υποχρεώσεις ή περιορισμούς συνεπάγεται.

Κάποιοι οδηγοί ενδέχεται να περάσουν χωρίς να προσέξουν μια πινακίδα, η οποία όμως μπορεί να τροποποιήσει ουσιαστικά τους κανόνες σε ένα τμήμα του δρόμου. Η πινακίδα Ρ-36 δηλώνει ότι τερματίζονται όλες οι τοπικές απαγορεύσεις που είχαν επιβληθεί με απαγορευτικά σήματα.

Αν είχε προηγηθεί πινακίδα που όριζε ανώτατο όριο 40 ή 60 χλμ./ώρα, η Ρ-36 σημαίνει ότι το συγκεκριμένο τοπικό όριο παύει να εφαρμόζεται. Με τον ίδιο τρόπο λήγουν και άλλες απαγορεύσεις, μεταξύ των οποίων και η απαγόρευση προσπέρασης.

Σε δρόμο με απαγόρευση προσπέρασης και όριο ταχύτητας 40 χλμ./ώρα, η Ρ-36 καταργεί και τους δύο περιορισμούς, εκτός αν στη συνέχεια υπάρχει νέα σήμανση με άλλους κανόνες. Όταν οι αρμόδιες αρχές θέλουν να γνωστοποιήσουν μόνο ότι τελειώνει ένα όριο ταχύτητας, χρησιμοποιούν συνήθως την πινακίδα Ρ-37, που σηματοδοτεί αποκλειστικά τη λήξη του ορίου ταχύτητας και όχι όλων των απαγορεύσεων.

Η λήξη ενός τοπικού ορίου δεν σημαίνει ότι ο οδηγός μπορεί να επιλέξει ελεύθερα οποιαδήποτε ταχύτητα. Μετά την παύση της ισχύος του, εφαρμόζονται τα γενικά όρια του ΚΟΚ για την αντίστοιχη κατηγορία δρόμου ή το νέο όριο που μπορεί να θέτει η επόμενη πινακίδα.

Ελλείψει ειδικής σήμανσης για διαφορετικό όριο, ισχύουν οι γενικοί περιορισμοί ταχύτητας που προβλέπει ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας: 50 χλμ./ώρα στις κατοικημένες περιοχές, 90 χλμ./ώρα στο υπόλοιπο οδικό δίκτυο, 110 χλμ./ώρα στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας και 130 χλμ./ώρα στους αυτοκινητοδρόμους.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται μετά από πινακίδες που σηματοδοτούν τη λήξη τοπικών ορίων ταχύτητας, ώστε οι οδηγοί να μη βρεθούν «εκτεθειμένοι» απέναντι στον ΚΟΚ. Οι κυρώσεις για την υπερβολική ταχύτητα είναι αυστηρές και εξαρτώνται κυρίως από το μέγεθος της υπέρβασης του επιτρεπόμενου ορίου.

Υπέρβαση έως και 20 χλμ./ώρα υπάγεται στην κατηγορία Ε2-Α και τιμωρείται με πρόστιμο 150 ευρώ. Για υπέρβαση άνω των 20 και έως 30 χλμ./ώρα, η παράβαση κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Β. Τότε προβλέπεται και πάλι πρόστιμο 150 ευρώ, καθώς και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για 20 ημέρες.

Στην κατηγορία Ε3-Β εντάσσεται η υπέρβαση άνω των 30 και έως 50 χλμ./ώρα, για την οποία επιβάλλεται πρόστιμο 350 ευρώ και αφαιρείται η άδεια οδήγησης για 30 ημέρες. Ανεξάρτητα από το προηγούμενο όριο, στην ίδια κατηγορία υπάγεται και η οδήγηση με ταχύτητα άνω των 150 χλμ./ώρα στους αυτοκινητοδρόμους, άνω των 130 χλμ./ώρα στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας και άνω των 120 χλμ./ώρα στο υπόλοιπο οδικό δίκτυο.

Οι κυρώσεις γίνονται ακόμη αυστηρότερες εάν η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας ξεπεράσει τα 50 χλμ./ώρα. Τότε η παράβαση υπάγεται στην κατηγορία Ε4, με διοικητικό πρόστιμο 700 ευρώ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης επί τόπου για 60 ημέρες. Για ταχύτητα άνω των 200 χλμ./ώρα προβλέπεται η βαρύτερη ποινή: πρόστιμο 2.000 ευρώ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης επί τόπου για έναν χρόνο.

Ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ειδική σήμανση, ο οδηγός πρέπει να ρυθμίζει την ταχύτητά του ανάλογα με την κατάσταση του δρόμου, την κυκλοφορία, τις καιρικές συνθήκες και την ορατότητα. Τα όρια ταχύτητας ορίζουν το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο, όχι την ταχύτητα με την οποία είναι υποχρεωμένο να κινείται ένα όχημα.