Αμερικανοί πεζοναύτες: Η ιστορία τους από μια ταβέρνα στη Φιλαδέλφεια στην πρώτη γραμμή των πολεμικών επιχειρήσεων – Κωδικός «Semper Fidelis»

Στις 10 Νοεμβρίου 1775, εν μέσω της Αμερικανικής Επανάστασης, το Ηπειρωτικό Κογκρέσο αποφάσισε στη Φιλαδέλφεια να ιδρύσει δύο τάγματα πεζοναυτών. Από αυτή την απόφαση προήλθε το Σώμα των Αμερικανών πεζοναυτών (United States Marine Corps), το οποίο με τα χρόνια έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και ιστορικά τμήματα των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ.

Από τις πρώτες αποβάσεις του 18ου αιώνα έως τις σημερινές αποστολές σε κάθε γωνιά του κόσμου, οι Αμερικανοί στρατιώτες Marines έχουν καθιερωθεί ως επίλεκτη δύναμη ταχείας επέμβασης. Τους χαρακτηρίζουν η ιδιαίτερη επιχειρησιακή φυσιογνωμία, η αυστηρή πειθαρχία και η ισχυρή παράδοση συντροφικότητας.

Η ίδρυση των Αμερικανών πεζοναυτών σε ταβέρνα

Η απαρχή της ιστορίας τους θυμίζει κινηματογραφική σκηνή. Κατά την ιστορική παράδοση, η Tun Tavern, η γνωστή ταβέρνα της Φιλαδέλφειας, φιλοξένησε το πρώτο κέντρο στρατολόγησης των πεζοναυτών. Ο λοχαγός Σάμιουελ Νίκολας ανέλαβε εκεί να συγκεντρώσει τους πρώτους άνδρες, που προορίζονταν να υπηρετήσουν τόσο στα πλοία όσο και σε αποβατικές επιχειρήσεις στην ξηρά.

Από την αρχή, οι πεζοναύτες είχαν σαφείς αρμοδιότητες: να συνδράμουν το ναυτικό, να παίρνουν μέρος σε επιβιβάσεις και αποβιβάσεις, να φρουρούν τα πολεμικά πλοία και να επιχειρούν σε παράκτιες ζώνες.

Η πρώτη μεγάλη τους αμφίβια επιχείρηση εκτός ΗΠΑ έγινε τον Μάρτιο του 1776, όταν αποβιβάστηκαν στο Νιου Πρόβιντενς των Μπαχαμών και πήραν στην κατοχή τους βρετανικά όπλα και πολεμοφόδια. Η επιχείρηση αυτή άνοιξε μια μακρά σειρά δράσεων που καθόρισε τον στρατιωτικό τους χαρακτήρα.

Οι πεζοναύτες από την Επανάσταση στις μεγάλες συγκρούσεις

Με τη λήξη της Αμερικανικής Επανάστασης το 1783, οι αρχικοί Continental Marines διαλύθηκαν. Η ένταση που αυξανόταν στις θαλάσσιες μεταφορές και οι αντιπαραθέσεις με τη Γαλλία οδήγησαν, ωστόσο, στην επίσημη ανασύσταση του Σώματος στις 11 Ιουλίου 1798. Τη σχετική νομοθεσία υπέγραψε ο πρόεδρος Τζον Άνταμς.

Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι πεζοναύτες έλαβαν μέρος σε επιχειρήσεις εναντίον των πειρατών της Βόρειας Αφρικής. Σημαντικό σταθμό αποτελεί η μάχη της Ντέρνα στη Λιβύη, το 1805, μία από τις πρώτες μεγάλες στιγμές της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας έξω από την αμερικανική ήπειρο.

Το προσωνύμιο «Leathernecks» (Δερματοσβέρκοι) καθιερώθηκε για τους Αμερικανούς πεζοναύτες από το δερμάτινο περιλαίμιο, το οποίο φορούσαν παλαιότερα οι στρατιώτες της μονάδας ως στοιχείο της στολής τους.

Η διεθνής φήμη τους ενισχύθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδίως στις σφοδρές μάχες του Μπελ Γουντ στη Γαλλία το 1918. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησαν στην πρώτη γραμμή του Ειρηνικού, παίρνοντας μέρος σε ορισμένες από τις πιο αιματηρές αποβάσεις εναντίον των ιαπωνικών δυνάμεων.

Η Ίβο Τζίμα, όπου δόθηκε μάχη το 1945, και η εμβληματική εικόνα της αμερικανικής σημαίας να υψώνεται στο όρος Σουριμπάτσι αποτελούν σύμβολα της ιστορίας και της συλλογικής ταυτότητας των Marines.

Στη συνέχεια, οι πεζοναύτες βρέθηκαν στους πολέμους της Κορέας και του Βιετνάμ, καθώς και σε επιχειρήσεις στον Περσικό Κόλπο, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, διατηρώντας πρωταγωνιστική θέση στις στρατιωτικές αποστολές των ΗΠΑ.

Στη σημερινή του μορφή, το Σώμα πεζοναυτών είναι ξεχωριστός κλάδος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και υπάγεται διοικητικά στο υπουργείο Ναυτικού των ΗΠΑ. Παρότι συνεργάζεται στενά με το Πολεμικό Ναυτικό, έχει δική του διοικητική δομή και ηγεσία.

Στις αρμοδιότητές του συγκαταλέγονται οι αμφίβιες επιχειρήσεις, η γρήγορη ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων, η φύλαξη αμερικανικών εγκαταστάσεων και η δράση σε αποστολές εκτός των συνόρων των ΗΠΑ. Στη δύναμή του περιλαμβάνονται πεζικό, αεροπορικά μέσα, τεθωρακισμένα οχήματα και σύγχρονα αποβατικά συστήματα.

Το σύνθημα των Marines «Semper Fidelis»

Το σύνθημα των πεζοναυτών είναι «Semper Fidelis», δηλαδή «Πάντα Πιστοί». Πρόκειται όχι μόνο για ένα ιστορικό μότο, αλλά και για στοιχείο της παράδοσης που ενώνει τα μέλη του Σώματος, ακόμη και όταν έχουν πλέον αποχωρήσει από την ενεργό υπηρεσία.