Οι γέφυρες που θέλει να κάψει ο Τσίπρας

Η δεύτερη θέση έχει ενδιαφέρον. Οι αποφάσεις που θα ακολουθήσουν τις κάλπες έχουν ακόμη μεγαλύτερο. Εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της σύγκρουσης ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη, όσο κι αν η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τη φυσιογνωμία των κομμάτων τους. Η αυτοδυναμία δεν δείχνει να προσφέρεται ως εύκολη απάντηση. Οπότε αρχίζει η μάχη για τις πιθανές συνεργασίες.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε προηγουμένως βάλει στο στόχαστρο τα πολιτικά σχήματα που οργανώνονται γύρω από έναν αρχηγό, φωτογραφίζοντας το εγχείρημα της ΕΛΑΣ. Την Πέμπτη, ο Τσίπρας επέστρεψε την αιχμή από άλλο δρόμο: παρουσίασε το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα που πρέπει να ξεκαθαρίσει προς ποια πλευρά θα κινηθεί, ανάμεσα στην ΕΛΑΣ και τη ΝΔ.

Δεν έμεινε εκεί. Αντιπαρέβαλε το προοδευτικό κοινό και την ιστορική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ με στελέχη που, κατά τη δική του εκτίμηση, κοιτούν δεξιά. Η υπενθύμιση πρώην στελεχών του στην κυβέρνηση υπηρετεί ακριβώς αυτή τη στόχευση: να δυσκολέψει μια μετεκλογική προσέγγιση με το Μαξίμου, πριν καν ανοίξει επισήμως τέτοια συζήτηση.

Η Χαριλάου Τρικούπη, με ενθαρρυντικές δημοσκοπήσεις, προσδοκά να περάσει μπροστά από την ΕΛΑΣ και υπενθυμίζει το κόστος που ανέλαβε για τη χώρα στα μνημονιακά χρόνια. Η ΝΔ, πάλι, προβάλλει τη σταθερότητα και επισείει την ακυβερνησία. Τρεις διαφορετικές επιδιώξεις, ένας κοινός ορίζοντας: η επόμενη μέρα των εκλογών. Οι κάλπες δεν έχουν στηθεί, αλλά οι πιθανές γέφυρες ήδη δέχονται πυρά.