Το μισό τίμημα και οι ολόκληρες εξηγήσεις που οφείλει το Μαξίμου

Η εγγύτητα στον πρωθυπουργό δεν μπορεί να λειτουργεί ως έκπτωση στην υποχρέωση λογοδοσίας. Η καταγγελία για αγορά πολυτελούς κατοικίας από τον Μιχάλη Μπεκίρη σε προνομιακή τιμή θέτει ένα συγκεκριμένο ερώτημα για το πρωθυπουργικό περιβάλλον: με ποιους όρους έγινε η συναλλαγή και τι εξηγεί την καταγγελλόμενη διαφορά από τα ποσά που πληρώνουν άλλοι αγοραστές;

Ο Κώστας Βαξεβάνης καταγγέλλει ότι ο Μιχάλης Μπεκίρης, τον οποίο περιγράφει ως κουμπάρο του Κυριάκου Μητσοτάκη και «δεξί του χέρι» στο Μαξίμου, εμφανίζεται να αγοράζει σπίτι σε συγκρότημα στην Πάτρα στη μισή τιμή. Παράλληλα, θέτει ζήτημα για αίτημα του Σταύρου Παπασταύρου σχετικά με αδειοδότηση αιολικού πάρκου.

Η έκπτωση θέλει εξήγηση

Το κρίσιμο στην πρώτη υπόθεση δεν είναι η πολυτέλεια της κατοικίας. Είναι η καταγγελλόμενη απόσταση ανάμεσα στο τίμημα του συγκεκριμένου αγοραστή και εκείνο των υπολοίπων. Εφόσον τεκμηριωθεί, χρειάζεται εξήγηση που να στέκεται στα δεδομένα της αγοράς — όχι στο κύρος του προσώπου.

Το διαθέσιμο υλικό, πάντως, δεν παραθέτει συμβόλαια, ποσά, χαρακτηριστικά των συγκρινόμενων κατοικιών ή όρους πληρωμής. Συνεπώς, η καταγγελία δεν ισοδυναμεί με αποδεδειγμένη προνομιακή μεταχείριση. Αυτή η διάκριση προστατεύει τη δημοσιογραφική ακρίβεια· δεν καταργεί την ανάγκη ελέγχου. Η τεκμηρίωση βαραίνει εκείνον που καταγγέλλει και οι συγκεκριμένες απαντήσεις εκείνον που αφορά η καταγγελία.

Μια μελέτη, ποιο πάρκο;

Η δεύτερη αιχμή αφορά τον Σταύρο Παπασταύρου. Κατά τον Κώστα Βαξεβάνη, ο συνεργάτης του πρωθυπουργού ζητά επανεξέταση της αδειοδότησης αιολικού πάρκου που έχει απορριφθεί, στηριζόμενος σε μελέτη η οποία αφορά άλλο πάρκο. Εδώ το ερώτημα δεν είναι στεγαστικό αλλά διοικητικό: ποια είναι η συνάφεια της μελέτης με την υπόθεση για την οποία ζητείται επανεξέταση;

Μια επανεξέταση δεν είναι από μόνη της επιλήψιμη. Ούτε η χρήση στοιχείων άλλης μελέτης αποδεικνύει αυτομάτως παρατυπία. Χρειάζονται το αίτημα, η μελέτη και η αιτιολόγηση της συνάφειάς της. Χωρίς αυτά, δεν προκύπτει ασφαλές συμπέρασμα. Προκύπτει όμως σαφές αντικείμενο λογοδοσίας, όχι αφορμή για υπεκφυγές.

Η εγγύτητα δεν αθωώνει

Οι δύο καταγγελίες δεν αποδεικνύουν κοινό μηχανισμό ούτε επιτρέπουν να συγχωνευθούν διαφορετικές υποθέσεις σε μία ετυμηγορία. Έχουν, ωστόσο, έναν πολιτικό κοινό παρονομαστή: αφορούν πρόσωπα που τοποθετούνται κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γι’ αυτό η απαίτηση διαφάνειας είναι αυξημένη, χωρίς να υποκαθιστά την απόδειξη.

Το Μαξίμου δεν κρίνεται από το αν θα ενοχληθεί με την αιχμή, αλλά από το αν θα συμβάλει στο να ξεκαθαρίσουν οι όροι της συναλλαγής και η βάση του διοικητικού αιτήματος. Η πρωθυπουργική εγγύτητα δεν είναι πιστοποιητικό αθωότητας. Όπως και η καταγγελία δεν είναι καταδίκη. Ανάμεσα στα δύο υπάρχουν έγγραφα και εξηγήσεις — εκεί ακριβώς πρέπει να μεταφερθεί η υπόθεση.