Η συγγνώμη που έμεινε εκτός πάνελ

Οι ανακοινώσεις για την ψυχική υγεία είναι εύκολες. Η συνέπεια απέναντι σε αυτές, κάπως δυσκολότερη. Η ΕΛΑΣ υπερασπίστηκε το Σάββατο, μέσω του Τομέα Υγείας της, την αξιοπρέπεια όσων αντιμετωπίζουν ψυχικές δυσκολίες. Την ίδια ώρα, η αναπληρώτρια εκπρόσωπός της, Άννα Παπαδοπούλου, εξακολουθεί να εξηγεί την αναφορά της στα ηρεμιστικά χωρίς να προχωρά σε καθαρή δημόσια συγγνώμη. Η αντίφαση δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αποκωδικοποίηση.

Στη νέα συνέντευξή της παραδέχεται ότι η αντίδρασή της δεν ήταν ορθή. Το βάρος, όμως, πέφτει στην πίεση που υποστηρίζει ότι υπέστη κατά την τηλεοπτική σύγκρουση με τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Περιγράφει διαδοχικές προσωπικές επιθέσεις και αντιμετωπίζει την κριτική προς την ίδια ως απόπειρα να μοιραστούν οι ευθύνες. Εξήγηση υπάρχει. Η αυτοκριτική παραμένει το ζητούμενο.

Μόνο που η εκπροσώπηση κόμματος δεν περιλαμβάνει αποκλειστικά τις άνετες εμφανίσεις. Περιλαμβάνει και την ένταση, χωρίς η φαρμακευτική θεραπεία να μετατρέπεται σε προσβολή προς τον αντίπαλο. Εδώ βρίσκεται το πρόβλημα: όχι απλώς σε μια άστοχη ατάκα, αλλά στη χρήση ενός ευαίσθητου ζητήματος ως όπλου πολιτικής απαξίωσης.

Και κάπου εδώ ο λογαριασμός φτάνει στον Αλέξη Τσίπρα, που τη διατηρεί στη θέση της. Η παραμονή της είναι και δική του πολιτική ευθύνη. Αν οι διακηρύξεις του κόμματος ισχύουν για όλους, η εφαρμογή τους δεν μπορεί να σταματά στην πόρτα του γραφείου Τύπου. Διαφορετικά, η ευαισθησία μένει για τις επετειακές ανακοινώσεις.