Οι servicers ρυθμίζουν, τα σπίτια καταγγέλλονται: η άλλη όψη της «ανάπτυξης»

Ενώ το Μαξίμου διαφημίζει σταθερά την ανάκαμψη της οικονομίας, τα νούμερα των servicers δείχνουν μια πιο ζοφερή καθημερινότητα: περίπου τα μισά από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών —αυτά δηλαδή που έχουν καθυστέρηση άνω των 90 ημερών— είναι πλέον καταγγελμένα. Ρύθμιση, δηλαδή μια δεύτερη ευκαιρία στον οφειλέτη, βρίσκει μόνο το 15% του συνόλου. Η αριθμητική είναι ανελέητη και δεν χωράει πολλή ερμηνεία: όποιος βούλιαξε, βουλιάζει οριστικά.

Οι τέσσερις που κρατούν το κλειδί

Το συνολικό απόθεμα κόκκινων δανείων υπό διαχείριση έχει υποχωρήσει στα 79,6 δισεκατομμύρια ευρώ, με το 90% να συγκεντρώνεται σε τέσσερις εταιρείες: DoValue, Cepal, Intrum και QQuant. Τέσσερις παίκτες, δηλαδή, αποφασίζουν ουσιαστικά για την τύχη εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Τον Ιούλιο οι «Big 4» ρύθμισαν οφειλές 4.233 δανειοληπτών, συνολικού ύψους 372 εκατομμυρίων ευρώ — ένα ψήγμα, αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος του συνολικού «κόκκινου» χαρτοφυλακίου.

Στεγαστικά μπροστά, επιχειρήσεις πίσω

Το 39% των ρυθμίσεων του μήνα αφορούσε στεγαστικά δάνεια, επιβεβαιώνοντας πως η πρώτη κατοικία παραμένει το κεντρικό μέτωπο της κρίσης χρέους. Η DoValue ξεχώρισε αντίστροφα από τους υπόλοιπους, καθώς έστρεψε το μεγαλύτερο μέρος των ρυθμίσεών της —78,4 εκατ. ευρώ— σε δάνεια μεγάλων επιχειρήσεων, με τα στεγαστικά να ακολουθούν στα 46,1 εκατ. και τις πολύ μικρές επιχειρήσεις στα 32,9 εκατ. Οι υπόλοιποι τρεις servicers δεν άγγιξαν καθόλου δάνεια μεγάλων επιχειρήσεων, εστιάζοντας σχεδόν αποκλειστικά σε στεγαστικά: 19,1 εκατ. η Cepal, 26 εκατ. η QQuant, 25,2 εκατ. η Intrum, η οποία μάλιστα ρύθμισε περισσότερο μικρομεσαίες επιχειρήσεις (30,9 εκατ.) παρά στεγαστικά.

Η ασύμμετρη αντιμετώπιση μεγάλων και μικρών οφειλετών δεν είναι λεπτομέρεια λογιστικής φύσης· είναι πολιτική επιλογή που διαμορφώνεται στη σκιά κάθε κυβερνητικής διαβεβαίωσης περί «ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς». Όσο οι καταγγελίες προηγούνται των ρυθμίσεων σε αναλογία σχεδόν 3 προς 1, το ερώτημα παραμένει: για ποιους ακριβώς σχεδιάζεται αυτή η ανάπτυξη;