Το κόστος των μέτρων Τσίπρα «φουσκώνει» μέρα με τη μέρα – Ποιος βγάζει τους αριθμούς

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι όσο περνούν οι μέρες τόσο πιο πολύ πείθομαι ότι μπήκαμε για τα καλά σε προεκλογική περίοδο, έστω κι αν κανείς δεν το ομολογεί ανοιχτά. Τα νούμερα πετάγονται στον αέρα σαν να είναι μπαλόνια καρναβαλιού, οι δημοσκοπήσεις τρέχουν η μία πίσω από την άλλη και στο παρασκήνιο ακούγονται πράγματα που, αν τα βάλει κανείς όλα μαζί, δείχνουν μια κυβέρνηση που παίζει σε πολλαπλά ταμπλό ταυτόχρονα. Πάμε να τα δούμε ένα ένα, γιατί υπάρχει πολύ ζουμί.

Το κόστος των μέτρων Τσίπρα «φουσκώνει» σαν σουφλέ

Δεν σας κρύβω ότι γέλασα όταν είδα την εξέλιξη. Πρώτα ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Θανάσης Κοντογεώργης κοστολόγησε τα μέτρα Τσίπρα στα 18 δισ. Μετά το υπουργείο Οικονομικών τα κατέβασε στα 13 δισ. Και την Πέμπτη, το ίδιο υπουργείο τα ξαναανέβασε στα… 40 δισ. Αν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός, στον επόμενο τόνο περιμένω να ακούσω και τα 80 δισ., αναλόγως τις επικοινωνιακές ανάγκες της στιγμής. Παλιά η τέχνη του κοσκίνου, αλλά εδώ μιλάμε πια για μαγικό κόσκινο που αλλάζει μέγεθος τρύπας όποτε βολεύει. Αξιοπιστία, μηδέν.

Τσίπρας: Αποστάσεις από τον Καμμένο, αλλά με φειδώ

Στη συνέντευξή του στη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας πήρε σαφέστατες αποστάσεις από τον πρώην κυβερνητικό του εταίρο, λέγοντας πως τον χωρίζει «ιδεολογική/πολιτική άβυσσος» από τον Πάνο Καμμένο, ενώ παραδέχθηκε ότι η συνεργασία τους «δημιούργησε προβλήματα». Ωστόσο δεν πήρε πίσω ούτε λέξη από όσα είχε πει παλιότερα για την εντιμότητα εκείνης της συνεργασίας. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι πρόκειται για ένα βήμα αυτοκριτικής μισό-μισό: αρκετό για να μη φανεί ότι δεν αλλάζει τίποτα, όχι όμως τόσο ώστε να ενοχλήσει όσους ακόμα θυμούνται τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ως αναγκαίο κακό. Ο Τσίπρας, όπως πάντα, προτιμά τη μέση οδό όταν το θέμα καίει.

Η αγωνία της ακρίβειας πιέζει για εκλογές τον Νοέμβριο

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει σταθερά προσανατολισμένος στο δίδυμο Απρίλιος-Μάιος για τις εκλογές, όμως, όπως μου λένε, αρκετούς κορυφαίους υπουργούς τούς έχουν ζώσει τα φίδια. Η έκρηξη της ακρίβειας, σε συνδυασμό με δύο πολέμους σε πλήρη εξέλιξη και την κατάρρευση του ουκρανικού μετώπου – βασικού τροφοδότη σιταριού παγκοσμίως – γεννά φόβους για νέα ενεργειακή κρίση αλλά και κρίση επισιτισμού. Γι’ αυτό, κάποιοι στο εσωτερικό της κυβέρνησης εισηγούνται εκλογές εντός Νοεμβρίου. Αν εισακούονται ή όχι, είναι άλλο θέμα, αλλά η ανησυχία υπάρχει και δεν είναι λίγη.

Καστελλόριζο: Το δίλημμα ανάμεσα σε αυτοπεποίθηση και πρόκληση

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Καστελλόριζο αυτό το Σαββατοκύριακο γίνεται σε στιγμή που η ένταση με την Τουρκία έχει χτυπήσει κόκκινο, με τα τουρκικά μέσα να δείχνουν καθημερινά χάρτες αποστάσεων και να απειλούν. Από το Μαξίμου επιμένουν ότι η επίσκεψη είναι προγραμματισμένη εδώ και έναν μήνα και στοχεύει στο μήνυμα κοινωνικής συνοχής, σε αντιδιαστολή με την εποχή των μνημονίων που εγκαινίασε ο Γιώργος Παπανδρέου από το ίδιο νησί το 2010. Ταυτόχρονα, όπως έμαθα, κυκλοφορεί ένα non paper μεταξύ διεθνολόγων για επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως και δυτικά της Κρήτης, αλλά το θέμα δεν έχει ωριμάσει καθόλου ακόμα. Ας ηρεμήσουν λοιπόν όσοι φαντάζονται ανακοινώσεις τύπου «12 μίλια» το Σάββατο – δεν πρόκειται να συμβεί, ούτε πρόκειται ο πρωθυπουργός να βαδίσει προς την Κόκκινη Μηλιά. Εκλογές έχουμε, δεν θα το ρίξουμε τελείως στο σορολόπ.

Οι παπάδες ξαναβγαίνουν στους δρόμους – με νέους συνοδοιπόρους

Μετά από 15 χρόνια, οι κληρικοί ετοιμάζονται να βγουν ξανά στους δρόμους, αυτή τη φορά ενάντια στον Προσωπικό Αριθμό και τις νέες ταυτότητες. Το 2011 είχαν τη στήριξη ακροδεξιών κομμάτων, με πρωταγωνιστή τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος τότε χαρακτήριζε την Κάρτα του Πολίτη «φρικώδη». Σήμερα ο ίδιος είναι αντιπρόεδρος της ΝΔ και υπουργός στην κυβέρνηση που νομοθέτησε τον Προσωπικό Αριθμό, ενώ πέρυσι δήλωνε ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα που τον παρακολουθούσαν. Η νέα συγκέντρωση προγραμματίζεται για την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου στα Προπύλαια με πορεία προς τη Βουλή, αυτή τη φορά με τη στήριξη της ακροδεξιάς ΕΟΝ. Δεκαπέντε χρόνια είναι αυτά. Αλλάζει ο άνθρωπος, λένε.

Μαρινάκης: Η ίδια «κασέτα» για το κόψιμο των ΜΜΕ

Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος ο Παύλος Μαρινάκης χρησιμοποίησε την ίδια επιχειρηματολογία -«ο χρόνος είναι περιορισμένος»- για να δικαιολογήσει το όγδοο σερί «κόψιμο» συγκεκριμένων μέσων από τη συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Παραδόξως, για ορισμένα μέσα ο χρόνος είναι περιορισμένος εδώ και οκτώ χρόνια, κάτι που δείχνει πως το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ρολόι αλλά στην αντίληψη που έχει το Μαξίμου για την πολυφωνία και για όσους επιμένουν να ασκούν κριτική.

Το «άδειασμα» σε Φλωρίδη και Γεωργιάδη για το «ντου» της Τουρκίας

Νέο, πιο ξεκάθαρο «άδειασμα» δέχθηκαν από τον Παύλο Μαρινάκη ο Γιώργος Φλωρίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδης για τις δηλώσεις τους περί «ντου» των Τούρκων σε περίπτωση ακυβερνησίας μετά τις εκλογές. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραδέχθηκε ότι «μπορεί να θέλει προσοχή ο τρόπος διατύπωσης» και τόνισε πως δεν υπάρχει λόγος να δημιουργείται πανικός στον κόσμο. Το γεγονός ότι χρειάστηκε δεύτερη παρέμβαση σε δύο μέρες δείχνει πόσο ενόχλησε στο Μαξίμου η ρητορική περί φόβου, ειδικά σε περίοδο που η κυβέρνηση θέλει να δείχνει ψύχραιμη και σοβαρή.

Το sound check που έβαλε φωτιά στη ΔΕΘ του Τσίπρα

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του Αλέξη Τσίπρα στο «Βελλίδειο», ενώ απαντούσε σε ερωτήσεις, ξαφνικά άρχισε να ακούγεται πολύ δυνατή μουσική και η αίθουσα να τραντάζεται από τεράστια ηχεία – ήταν το sound check για τη συναυλία που θα ακολουθούσε στον διπλανό χώρο της ΔΕΘ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το πήρε με ψυχραιμία και ένα χαμόγελο, αλλά έμαθα ότι το sound check σταμάτησε τελικά μετά από παρέμβαση του δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Αγγελούδη, ο οποίος προφανώς ενημερώθηκε γρήγορα για το περιστατικό. Μικρά και ανούσια, αλλά δείχνουν πόσο εύθραυστη είναι κάθε τέτοια εκδήλωση όταν χτυπάει η τύχη την πόρτα.

Η πρώτη δημοσκοπική εικόνα του φθινοπώρου – «τσιμπάει» η ΝΔ, ξεφουσκώνει ο Τσίπρας

Μιλώντας με αρκετούς δημοσκόπους, έχω σχηματίσει μια πρώτη εικόνα για το τι δείχνουν οι μετρήσεις που «τρέχουν» αυτές τις μέρες. Η ΝΔ φαίνεται να κερδίζει μια με μιάμιση μονάδα μετά τα μέτρα Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και κινείται λίγο πάνω από το 30%-30,5%. Αντίθετα, ο Τσίπρας δείχνει να χάνει περίπου 1-1,5 μονάδα, πέφτοντας από το 17% του καλοκαιριού στο 15,5%-16%. Το ΠΑΣΟΚ τσιμπάει λίγο, κοντά στο 11,5%-12%, αν και πιο ασφαλή δεδομένα θα υπάρξουν μετά την εμφάνιση Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ αυτό το Σαββατοκύριακο. Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να ξεφουσκώνει έχει γεννήσει ανομολόγητες ελπίδες στη Χαριλάου Τρικούπη ότι μπορεί να γίνει δεύτερο κόμμα – κάτι που ακούγεται προς το παρόν σαν όνειρο φθινοπωρινής νύχτας, αλλά ο καθένας έχει δικαίωμα στην ελπίδα, δεν λέω όχι. Παράλληλα, η Μαρία Καρυστιανού καταρρέει στο 5%-5,5%, ο Βελόπουλος ανεβαίνει στο 7%-7,5% και στις αυθόρμητες απαντήσεις αρχίζει να εμφανίζεται και ο Κασιδιάρης, κάτι που κάνει αρκετούς να πιστεύουν πως έχει σκληρό πυρήνα ικανό να περάσει στη Βουλή αν κατέβει τελικά. Ενδιαφέρον έχει και το πόσο θα «τσιμπήσει» η Νέα Αριστερά, η οποία σε μια μέτρηση πέρασε ήδη δημοσκοπικά τον ΣΥΡΙΖΑ – 1,2% έναντι 1,1% στην πρόθεση ψήφου. Θλίψη για τους μεν, ελπίδα για τους δε.

Το κόμμα Σαμαρά και η λογική του ανταρτοπόλεμου

Όπως μου λένε από το περιβάλλον του, ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει ακόμα αποφασίσει απολύτως τον μήνα εμφάνισης του κόμματός του – άλλοι λένε Νοέμβριο, άλλοι με τον καινούργιο χρόνο. Η λογική που επικρατεί είναι ανταρτοπόλεμος, δηλαδή σποραδικές παρεμβάσεις για να συντηρείται στην επικαιρότητα, με στελέχη να προκαλούν κατά τόπους σούσουρο περί πιθανής συμμετοχής τους. Οι δημοσκόποι εκτιμούν δυνητική ψήφο κοντά στο 5%-5,5% γι’ αυτόν, με ένα ακόμη 2-3% να το σκέφτεται – ποσοστά που ενδέχεται να παίξουν ρόλο στον χρόνο της ανακοίνωσης. Και εδώ να θυμίσω πως ο ίδιος ο Τσίπρας, στη ΔΕΘ, δεν έκρυψε ότι η επάνοδος του Σαμαρά «επηρεάζει όλο το πολιτικό σύστημα» – μια παραδοχή που λέει πολλά για το πόσο σοβαρά την παίρνουν όλοι, ανεξαρτήτως παρατάξεως.

Κλείνοντας, μια σκέψη: σε μια χώρα όπου το κόστος ενός πακέτου μέτρων μπορεί να τριπλασιαστεί μέσα σε 48 ώρες ανάλογα με τις επικοινωνιακές ανάγκες, ίσως το μόνο σταθερό μέγεθος να είναι η ικανότητά μας να εκπλησσόμαστε κάθε φορά που λέμε «αυτό πια δεν το περίμενα». Καλό μας φθινόπωρο, θα έχει πολλή πλάκα.