Ο Άδωνις, ο Ερντογάν και μια απόφαση του Αρείου Πάγου που «δεν λέει» αυτό που λέει

Η υπόθεση έχει όλα τα υλικά μιας καλής παραπολιτικής κωμωδίας, αν δεν ήταν τόσο σοβαρή: ο υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης άσκησε έφεση κατά δικαστικής απόφασης που δικαίωσε την εφημερίδα «δημοκρατία» και όχι τον ίδιο. Στο δικόγραφό του επικαλείται το θρυλικό πρωτοσέλιδο της 18ης Σεπτεμβρίου 2020 με τον τίτλο «Siktir git Μr Erdogan», και τη μήνυση που κατέθεσε εναντίον της εφημερίδας ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προσπαθώντας να την παρουσιάσει ως στοιχείο μειωμένου κύρους του εντύπου.

Το εγχείρημα έχει ένα πρόβλημα: το Harvard International Review, η επιθεώρηση του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων του πανεπιστημίου, είχε αποτιμήσει την υπόθεση διαμετρικά αντίθετα, κρίνοντας ότι η μήνυση Ερντογάν αποκάλυπτε την επιθυμία του Τούρκου προέδρου να ελέγχει τη δημόσια εικόνα του πέρα από τα τουρκικά σύνορα, εργαλειοποιώντας δημοσιογράφους στο πλαίσιο του αγώνα του για περιφερειακή ηγεμονία. Η «δημοκρατία» θυμήθηκε το άρθρο αυτό και αναρωτήθηκε ευθέως ποιος τελικά έχει δίκιο σε αυτή την κόντρα: ο Ερντογάν με τον Άδωνι, ή η ίδια η εφημερίδα.

Το εύρημα στον Άρειο Πάγο

Η υπόθεση όμως δεν σταματά εκεί. Νομικός καταγγέλλει με σαφήνεια ότι το δικόγραφο του υπουργού δεν περιορίζεται σε ερμηνευτικές ακροβασίες, αλλά φτάνει στο σημείο να επικαλείται απόσπασμα απόφασης του Αρείου Πάγου που, όπως υποστηρίζει, δεν υπάρχει.

Όπως σημειώνει επώνυμα ο δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης:

Η καταγγελία είναι βαριά και συγκεκριμένη: πρόκειται για την απόφαση 1422/2021 του Αρείου Πάγου σε πολιτική υπόθεση, στην οποία, σύμφωνα με τον Καμπαγιάννη, ο υπουργός όχι μόνο παραθέτει φράση που το κείμενο της απόφασης δεν περιέχει, αλλά αποσιωπά και το γεγονός ότι ο Άρειος Πάγος καταλήγει στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα από αυτό που ο ίδιος επικαλείται προς στήριξη της θέσης του.

Ποιος γελοιοποιείται τελικά

Αν η καταγγελία επιβεβαιωθεί δικαστικά, δεν μιλάμε πια για πολιτική αντιπαράθεση περί κύρους εφημερίδων, αλλά για ζήτημα αξιοπιστίας ενός εν ενεργεία υπουργού απέναντι σε δικαστική απόφαση ανωτάτου βαθμού. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, που έσπευσε να στρατολογήσει τον Ερντογάν ως σύμμαχο επιχειρήματος εναντίον μιας εφημερίδας που ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος μήνυσε, βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με μια πολύ πιο πεζή, αλλά πολύ πιο επικίνδυνη κατηγορία: ότι εφηύρε νομολογία για να στηρίξει την υπεράσπισή του. Η «δημοκρατία» ερωτά ρητορικά ποιος έχει δίκιο ανάμεσα σε αυτήν, τον Ερντογάν και τον υπουργό· η απάντηση, αν ισχύει η καταγγελία περί πλαστογράφησης δικαστικού κειμένου, μοιάζει να έχει ήδη δοθεί.