Κώστας Καραμανλής: Ευθεία αμφισβήτηση της κυβερνητικής γραμμής στα ελληνοτουρκικά

Ο Κώστας Καραμανλής, την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, στην επετειακή εκδήλωση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, δεν περιορίστηκε στις αναμενόμενες προειδοποιήσεις προς την Άγκυρα. Αμφισβήτησε την ίδια την προσέγγιση των ελληνοτουρκικών ως διαφοράς που προσφέρεται για αμοιβαίο συμβιβασμό. Και το έκανε με τον Αντώνη Σαμαρά και τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη παρόντες: η δυσφορία απέκτησε και πολιτική εικόνα, με δύο πρώην πρωθυπουργούς και έναν πρώην πρόεδρο της Ν.Δ. στην ίδια αίθουσα.

Ο Κώστας Καραμανλής απέναντι στους συμβιβασμούς

Ο πρώην πρωθυπουργός έβαλε στο στόχαστρο την αντίληψη ότι η Αθήνα διογκώνει την τουρκική απειλή και οφείλει να αναγνωρίσει εύλογες διεκδικήσεις στην άλλη πλευρά. Δεν κατονόμασε κυβερνητικό αξιωματούχο· περιέγραψε όμως με αρκετή ακρίβεια τη γραμμή που απορρίπτει. Υπενθύμισε ότι από το 1974 οι ελληνικές κυβερνήσεις αναζήτησαν συνεννόηση, για να υποστηρίξει ότι η αποτυχία δεν οφείλεται σε έλλειμμα καλής διάθεσης αλλά στους στόχους της Τουρκίας.

Και δεν έμεινε στη θεωρία. Συνέδεσε το τουρκολιβυκό μνημόνιο με την άρνηση θαλάσσιων δικαιωμάτων στα νησιά, το casus belli με την παρεμπόδιση επέκτασης των χωρικών υδάτων και τις απαιτήσεις αποστρατιωτικοποίησης με την υπονόμευση της ελληνικής αποτροπής. Για τη διασύνδεση Κάσου–Κύπρου υποστήριξε ότι η Άγκυρα παρεμβαίνει στρατιωτικά απέναντι σε ευρωπαϊκό έργο. Δύσχρηστος κατάλογος για το Μαξίμου, ιδίως όταν τον εκφωνεί ο Καραμανλής και όχι κάποιος εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης.

Η αιχμή φτάνει στο Μαξίμου

Ο avgerinosx έδωσε ακόμη οξύτερη πολιτική ανάγνωση, παρουσιάζοντας την ομιλία ως ευθύ πλήγμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στον Γιώργο Γεραπετρίτη και επισημαίνοντας το αρνητικό βάρος της κύρωσης του τουρκολιβυκού συμφώνου για τα ελληνικά συμφέροντα.

Μετά τον Σαμαρά, λοιπόν, ήρθε ο Καραμανλής να αμφισβητήσει δημοσίως την εξωτερική πολιτική. Η βολική χρέωση της κριτικής στην αντιπολίτευση δυσκολεύει αισθητά: αυτή τη φορά, το Μαξίμου έχει απέναντί του και έναν πρώην πρωθυπουργό της δικής του παράταξης, με συγκεκριμένες αναφορές στην Κάσο, στα θαλάσσια πάρκα και στην κυριαρχία των νησιών.