Χριστίνα Κοντοβά για την περιπέτεια υγείας της στην Ουγκάντα: «Ήμουν σε πολύ επικίνδυνο στάδιο»
Η ακύρωση της δίκης για την υιοθεσία και η παρατεταμένη αναμονή την είχαν καταβάλει ψυχολογικά, ενώ τα συμπτώματα την οδήγησαν σε νοσοκομείο της περιοχής
Πέντε χρόνια μετά, η Χριστίνα Κοντοβά επέστρεψε στην Ουγκάντα, τη χώρα όπου υιοθέτησε την κόρη της, Έιντα. Η σχεδιάστρια μόδας βρίσκεται αυτές τις ημέρες στον τόπο που συνδέθηκε με μία από τις πιο καθοριστικές περιόδους της ζωής της και, με βίντεο που ανάρτησε στα social media, ανακάλεσε τις δύσκολες στιγμές που βίωσε μέχρι να ολοκληρωθεί η υιοθεσία.
Η αναμονή που κράτησε πολύ, η αναβολή της δίκης, η ψυχολογική πίεση και η μακριά απόσταση από τους δικούς της είχαν επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητά της, ενώ η ίδια αποκάλυψε πως εκείνη την περίοδο πέρασε και σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της.
Όπως ανέφερε, βρισκόταν ήδη έναν χρόνο στην Ουγκάντα και περίμενε το δικαστήριο που θα ολοκλήρωνε την υιοθεσία. Η ημερομηνία της δίκης, την οποία είχαν καταφέρει να εξασφαλίσουν με μεγάλη δυσκολία, ακυρώθηκε και η αγωνία της μεγάλωσε. Η κούραση και η αβεβαιότητα της αναμονής, μαζί με την απουσία από τη δουλειά και τους κοντινούς της ανθρώπους, είχαν επηρεάσει βαθιά την ψυχολογία της. Τότε, ακολουθώντας την πρόταση μιας φίλης, αποφάσισε να περάσει λίγες ημέρες στη φύση, χωρίς να φαντάζεται πως θα προέκυπτε άλλο ένα σοβαρό περιστατικό.
Χριστίνα Κοντοβά: «Ξύπνησα με αφόρητους πόνους και δεν μπορούσα να σηκώσω τα χέρια μου»
Η Χριστίνα Κοντοβά είπε ότι η υγεία της χειροτέρεψε απότομα: ξύπνησε πονώντας πολύ και δεν μπορούσε εύκολα να σηκώσει τα χέρια της. Έστειλε τότε μια φωτογραφία στη γιατρό της, η οποία της συνέστησε να πάει χωρίς καθυστέρηση στο νοσοκομείο, εκτιμώντας ότι ίσως αντιμετώπιζε κάτι σοβαρό.
«Σαν σήμερα, πριν πέντε χρόνια, ήμουν σε αυτό ακριβώς το μέρος. Σήμερα θυμήθηκα και τον λόγο που είχα έρθει εδώ, καθώς και ένα πολύ άσχημο γεγονός που μου είχε συμβεί. Ήμουν ήδη έναν χρόνο στην Ουγκάντα, είχα ολοκληρώσει το fostering της μικρής και περιμέναμε το δικαστήριο για να ολοκληρωθεί η υιοθεσία. Δυστυχώς όμως, τις προηγούμενες μέρες είχε ακυρωθεί η ημερομηνία της δίκης, που την είχαμε βρει με μεγάλη δυσκολία και δεν ήταν και εύκολο να βρούμε την επόμενη. Η υπομονή μου είχε εξαντληθεί, ήμουν πολύ ταλαιπωρημένη, ένιωθα κούραση, ανασφάλεια, ήμουν σε μια ξένη χώρα, είχα παρατήσει τη δουλειά μου, τους δικούς μου ανθρώπους, ήμουν νέα μαμά, γενικά η ψυχολογία μου καθόλου καλή.
Οπότε είχαμε αποφασίσει τότε να περάσουμε λίγες μέρες εδώ, μου το είχε προτείνει μια φίλη, για να ηρεμήσω κοντά στη φύση. Φτάνοντας εδώ ένιωσα την πρώτη μέρα φαγούρα, ειδικά στην περιοχή του στήθους και φαντάστηκα ότι κάτι με είχε τσιμπήσει, κάτι τέτοιο. Το επόμενο πρωί ξύπνησα με αφόρητους πόνους, δεν μπορούσα να σηκώσω τα χέρια μου. Έστειλα μια φωτογραφία στη γιατρό μου, μου είπε “τρέξε αμέσως στο νοσοκομείο, νομίζω ότι αυτό που έχεις είναι πολύ σοβαρό”», ανέφερε αρχικά η Χριστίνα Κοντοβά.
Η σχεδιάστρια μόδας πήγε σε νοσοκομείο της περιοχής, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν ότι είχε έρπητα ζωστήρα: «Πήγα σε τοπικό νοσοκομείο, έχουν πολύ καλούς γιατρούς, επιβεβαιώσαμε ότι αυτό που είχα ήταν έρπης ζωστήρος. Όσοι το έχουν περάσει ξέρουν ότι είναι κάτι πολύ δύσκολο, επικίνδυνο. Πήρα την κατάλληλη αγωγή για πολύ καιρό, φανταστείτε ότι τα σημάδια έφυγαν πέντε μήνες μετά. Ήμουν σε ένα πολύ επικίνδυνο στάδιο, γιατί το είχα αρκετές μέρες και το είχα αμελήσει. Είχε κολλήσει το μυαλό μου ότι απλά έπρεπε να φύγω από εδώ, δεν πρόσεχα τον εαυτό μου και γενικά την ψυχολογία. Είχα πάθει αρκετά ψυχοσωματικά τότε, είναι πολλά για να σας τα περιγράψω. Τα θυμήθηκα τώρα, πόσο είχα βασανιστεί και τα κρατούσα μέσα μου».
Αναλογιζόμενη σήμερα όσα έζησε τότε, η Χριστίνα Κοντοβά λέει πως το άγχος για να ολοκληρωθεί η υιοθεσία δεν την άφησε να χαρεί όσο ήθελε σημαντικές στιγμές. «Αυτό που μου λείπει από τότε είναι που δεν είχα ζήσει τη στιγμή, γιατί οι στιγμές ήταν πολύ παραπάνω από το άγχος, ήταν η γνωριμία με την κόρη μου, η αγάπη μας, το χτίσιμο μιας σχέσης, η γνωριμία με αυτόν τον τόπο. Είμαι τυχερή και ευγνώμων που δεν μου έχουν μείνει αυτές οι ιστορίες και τις θυμάμαι έτσι τυχαία, αλλά μου έχει μείνει η αγάπη από αυτόν τον κόσμο. Πέντε χρόνια μετά είμαι καλά, είμαι πάλι εδώ, ξορκίζω τις κακές αναμνήσεις μάλλον, αλλά νιώθω ευγνωμοσύνη που τα κατάφερα, μια νοσταλγία για εκείνη την εποχή και αισθάνομαι ότι ίσως είχα αδικήσει τη διαδικασία και αυτά που περνούσα, μένοντας στην αγωνία και δεν το ζούσα το ίδιο. Αυτή τη φορά, λοιπόν, που είμαι εδώ, μπορώ και απολαμβάνω. Αν θα μπορούσα να αφήσω ένα μήνυμα είναι να απολαύσετε τη στιγμή, όλα θα γίνουν. Προσέχετε τον εαυτό σας»
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.