Σφοδρή επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε μέσω ανάρτησής του στα κοινωνικά δίκτυα ο Νίκος Καρανίκας, με αφορμή την επίσκεψη του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και τη συνάντηση που είχε μεταξύ άλλων με τον ακαδημαϊκό Michael Sandel.

Ο κ. Καρανίκας εκφράζει τη διαφωνία του για τα think tank που είχαν συγκροτηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ επί ηγεσίας Τσίπρα και αναδημοσιεύει κείμενο που είχε γράψει εκείνη την περίοδο, βασισμένο στον Michael Sandel.

«Ευτυχώς τώρα ο Τσίπρας ταξιδεύει εκτός Ευρώπης μακριά από το περιβάλλον του και γνωρίζει φιλοσόφους όπως ο Michael Sandel το συγγραφέα από τον οποίο βρήκα αφορμή και έγραψα το άρθρο ασκώντας του κριτική για την προσήλωση του στους τεχνοκράτες» αναφέρει στη συνέχεια ο Νίκος Καρανίκας στην ανάρτησή του και προσθέτει: «Εύχομαι να κατανοήσει τον φιλόσοφο διαβάζοντας τον και να αναστοχαστεί καταλαβαίνοντας ότι αυτή η προσήλωση του στους ακαδημαϊκούς και στην τεχνοκρατική αξιοκρατία μόνο κακό του έκανε γεμίζοντας τον κόμπλεξ».

Σημειώνει, ακόμη, ότι «Εμείς δεν περιμέναμε να πάει στο Χάρβαρντ για να του πλέξουν το εγκώμιο του για να τον εκτιμήσουμε. Εμείς τον επιλέξαμε για το ταλέντο του και την ευφυΐα του πριν γίνει πρόεδρος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ και μετέπειτα πρωθυπουργός γεμίζοντας δίπλα του παράσιτα, καιροσκόπους και κόλακες με πτυχία. Το κακό είναι ότι την ευφυΐα του την ξόδεψε στο πραξικόπημα και στην μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε παράγκα, παρέα με το περιβάλλον του που τον κολακεύει αλλά είναι ανίκανο, άχρηστο και πολιτικά αμόρφωτο και το παίζουν τεχνοκράτες και είδαμε πως κατέληξαν όλοι παρέα μέσα στα κοινωνικά κόμπλεξ τους».

«Τώρα χρειάζονται την Πυξίδα για αυτοεπιβεβαίωση και ξέπλυμα μακριά από τον ΣΥΡΙΖΑ παράγκα ώστε να δημαγωγήσει για να επιστρέψει ως κάτι νέο. Τώρα όμως είναι αργά σύντροφε, μεταλλάχθηκες. Το μόνο νέο είναι ότι σε στηρίζει το μεγάλο κεφάλαιο αμφίδρομα», καταλήγει.

Αναλυτικά στην ανάρτησή του ο Νίκος Καρανίκας αναφέρει:

Αφιερωμένο στον Τσίπρα που ανακάλυψε τον φιλόσοφο Sandel.
Το κείμενο που ακολουθεί είχε ανεβεί πριν 3 χρόνια με αφορμή την πρωτοβουλία του Τσιπρα τότε ως πρόεδρος του Συριζα να δημιουργήσει think tank με τους τεχνοκράτες ακαδημαϊκούς και παράλληλα με την έκδοση του βιβλίου του φιλοσόφου
«Η τυραννία της αξίας».
«Η απάτη της αξιοκρατίας των τεχνοκρατών (μια επανάληψη σε 2’)
Το τεχνοκρατικό αξιοκρατικό ιδεώδες δε θεραπεύει την ανισότητα, την εδραιώνει, τη δικαιολογεί.
Η κυρίαρχη λογική γύρω από την αξιοκρατία και την αριστεία οδηγεί στην αλαζονεία, στο φετίχ και στον πολιτικό οπορτουνισμό.
Δε συμβάλλει και δεν ανήκει στις διαδικασίες για τη δημοκρατική και δίκαιη κοινωνία, το κοινό καλό, την κοινωνική ευημερία, τη δημιουργικότητα, τη Δίκαιη ανάπτυξη, την ισότητα, την ισοελευθερία και ισονομία, τις ίσες ευκαιρίες, δικαιώματα και ελευθερίες, τον Σοσιαλισμό της εποχής μας.
Και, όπως λέει ο Michael Sandel*, γνωστός καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας του Χάρβαρντ :
▪︎«Η τεχνοκρατική εκδοχή της αξιοκρατίας που χαρακτηρίζει την εποχή μας αποκόπτει την αξία από την ηθική κρίση».
Στο πεδίο της οικονομίας, θεωρεί ότι το κοινό καλό προσδιορίζεται μόνο από το ΑΕΠ και ότι η αξία της συνεισφοράς των πολιτών ταυτίζεται με την αξία που έχουν στην αγορά τα αγαθά ή οι υπηρεσίες που πωλούν.
Στο πεδίο της διακυβέρνησης, θεωρεί δεδομένο ότι η αξία σημαίνει τεχνοκρατική ειδίκευση και αυτό αποτυπώνεται στον αυξανόμενο ρόλο των οικονομολόγων ως συμβούλων πολιτικής.
Οι διορισμένοι «τεχνοκράτες» των Ελίτ των κυβερνήσεων και οικονομικών επιτελείων, που κυβερνούν στον κόσμο, «μας έχουν φορτώσει τέσσερις δεκαετίες μισθολογικής στασιμότητας για την πλειοψηφία των εργαζομένων, ανισότητες, απορρύθμιση των αγορών, χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και αδιέξοδα που οδήγησαν σε πολέμους όπως στο Ιράκ, Αφγανιστάν, Ουκρανία.
Αντιθέτως, δίχως την περιβόητη τεχνοκρατική αξιοκρατία, από το 1940 μέχρι το 1980, ο κοινωνικός πολιτικός ανταγωνισμός της ταξικής αντιπαράθεσης οδήγησε σε ενίσχυση του κράτους πρόνοιας, είχαμε οικονομική ανάπτυξη και αναδιανομή πλούτου».
▪︎Σήμερα, η αριστερά αδυνατεί να δει αυτού του είδους ταξικών διαχωρισμών, απλούστατα γιατί ενστερνίζεται το δόγμα της τεχνοκρατικής αξιοκρατίας υποτιμώντας το πολιτικό κριτήριο όσων νοιάζονται για το κοινό καλό.
Για να καταλάβουμε τη δυναμική της, η τεχνοκρατική αξιοκρατία επηρέασε – και επηρεάζει – την ελληνική πολιτική σκηνή σε βαθμό τέτοιο που, ενώ είχαν διασφαλιστεί εγκαίρως οι υποχρεώσεις μας προς ΔΝΤ και Ευρώπη, η τεχνοκρατική αξιοκρατία του οικονομικού επιτελείου του Τσιπρα αφήσε ταμεία γεμάτα να κάθονται αξιοκρατικά και τεκμηριωμένα, δίνοντας βάρος στο φετίχ των Αποθεμάτων & αδιαφορώντας για την ανάπτυξη και για τον λαό της εργασίας.
Γι’ αυτό και δεν ακολουθήθηκε, όπως όφειλε, η πολιτική κινήτρων για τη νέα επιχειρηματικότητα ούτε μεταρρυθμίσεις πάνω στη στρατηγική της Δίκαιης ανάπτυξης και ας κάναμε ως κυβέρνηση έναν από τους καλύτερους νόμους για τη συνεργατική κοινωνική οικονομία και την κυκλική οικονομία.
Το επιχείρημα για κοινωνική και συνεργατική οικονομία και η φροντίδα του φυσικού περιβάλλοντος ως οδηγός της ανάπτυξης, υποχώρησε/-εί μπρος στις απαιτήσεις της τεχνοκρατικής αξιοκρατίας και έτσι υποκύπτει η πολιτική σ’ένα ιδεολογικό πάρτι του νεοφιλελευθερισμού, στο οποίο έχει μεθύσει ακόμα και την αριστερά διεκδικώντας αξιοκρατία στον καπιταλισμό.
Θέλω να επισημάνω ότι αν αξίζει να υπηρετήσει κάποιος ή κάποια την αριστερά, οργανωμένα, αξίζει μόνο αν έχει σκοπό να αλλάξει τον κόσμο.
Και αυτό για να το πετύχουμε πρέπει να κυβερνήσουμε τον τόπο καλύτερα από τους προηγούμενους.»
#θεωρία_ιδεολογία_πολιτική
Όπως καταλαβαίνετε είχα διαφωνήσει δημόσια με τον Τσιπρα και είχα επισημάνει ότι τα Thing tank δεν είναι της αριστεράς, είναι των φιλελεύθερων που τα τελευταία 30 χρόνια εισήγαγαν την δικιά τους πολιτική και οδηγηθήκαμε στον νεοφιλελευθερισμό.
Αριστερό think tank είχα πει ότι δεν υπάρχει και αν θελουμε αριστερό thing τανκ τότε πρέπει να δημιουργήσουμε μια δημοκρατική διαδικασία όπου μπορούν να συνομιλήσουν ισότιμα ο «τεχνοκράτης», οι εργαζόμενοι ως η καθημερινότητα της γνώσης του αντικειμένου και γενικά οι άνθρωποι που αγαπάνε και νοιάζονται για το θέμα που συζητάνε.
Ευτυχώς τώρα ο Τσιπρας ταξιδεύει εκτός Ευρώπης μακριά από το περιβάλλον του και γνωρίζει φιλοσόφους όπως ο Michael Sandel το συγγραφέα από τον οποίο βρήκα αφορμή και έγραψα το άρθρο ασκώντας του κριτική για την προσήλωση του στους τεχνοκράτες.
Εύχομαι να κατανοήσει τον φιλόσοφο διαβάζοντας τον και να αναστοχαστεί καταλαβαίνοντας ότι αυτή η προσήλωση του στους ακαδημαϊκούς και στην τεχνοκρατική αξιοκρατία μόνο κακό του έκανε γεμίζοντας τον κόμπλεξ.
ΥΓ
Εμείς δεν περιμέναμε να πάει στο Χάρβαρντ για να του πλέξουν το εγκώμιο του για να τον εκτιμήσουμε. Εμείς τον επιλέξαμε για το ταλέντο του και την ευφυΐα του πριν γίνει πρόεδρος του Συνασπισμού και του Συριζα και μετέπειτα πρωθυπουργός γεμίζοντας δίπλα του παράσιτα, καιροσκόπους και κόλακες με πτυχία.
Το κακό είναι ότι την ευφυΐα του την ξόδεψε στο πραξικόπημα και στην μετατροπή του συριζα σε παράγκα, παρέα με το περιβάλλον του που τον κολακεύει αλλά είναι ανίκανο, άχρηστο και πολιτικά αμόρφωτο και το παίζουν τεχνοκράτες και είδαμε πως κατέληξαν όλοι παρέα μέσα στα κοινωνικά κόμπλεξ τους.
Τώρα χρειάζονται την Πυξίδα για αυτοεπιβεβαίωση και ξέπλυμα μακρυά από τον συριζα παράγκα ώστε να δημαγωγήσει για να επιστρέψει ως κάτι νέο.
Τώρα όμως είναι αργά σύντροφε, μεταλλάχθηκες. Το μόνο νέο είναι ότι σε στηρίζει το μεγάλο κεφάλαιο αμφίδρομα.