Η κομματική ομπρέλα δεν κλείνει την υπόθεση

Μια υπόθεση μπορεί να θεωρείται τακτοποιημένη από την ηγεσία και να παραμένει ανοιχτή μέσα στο ίδιο το κόμμα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο. Η Χαριλάου Τρικούπη αποδέχθηκε τις εξηγήσεις του υποψήφιου βουλευτή στην Αιτωλοακαρνανία και του παρείχε στήριξη για τη συμπεριφορά του απέναντι στην Άννα Παπαδοπούλου, αναπληρώτρια εκπρόσωπο της ΕΛΑΣ. Το εσωκομματικό ακροατήριο, όμως, δεν δείχνει εξίσου καθησυχασμένο.

Η ενόχληση βουλευτών και στελεχών έχει μια πολύ συγκεκριμένη αφετηρία: καλούνται οι ίδιοι να απαντούν σε ερωτήσεις για μια συμπεριφορά που δεν είναι δική τους. Και μαζί με τις εξηγήσεις προς τα έξω έρχεται το ερώτημα προς τα μέσα. Γιατί δεν υπήρξε αποδοκιμασία από την ηγεσία; Το ότι οι εξηγήσεις κρίθηκαν ικανοποιητικές δεν σημαίνει ότι ικανοποιήθηκαν και όσοι πρέπει να τις υπερασπιστούν.

Στη συζήτηση μπαίνει και η οργανωτική στήριξη που είχε προσφέρει ο Κωνσταντόπουλος στον Νίκο Ανδρουλάκη στην Αιτωλοακαρνανία, κατά τις εσωκομματικές εκλογές. Όσοι διαφωνούν με τον χειρισμό δεν θεωρούν αυτή τη σχέση πειστική δικαιολογία. Άλλο η εσωκομματική συνδρομή και άλλο το βάρος μιας δημόσιας συμπεριφοράς που καταλήγει να απασχολεί περισσότερους από τον πρωταγωνιστή της.

Προς το παρόν, η σχέση του με την ηγεσία δεν έχει πληγεί. Αυτό, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με εξαφάνιση του πολιτικού κόστους. Η κάλυψη δόθηκε, η δυσφορία παρέμεινε. Και όταν οι εξηγήσεις γίνονται υποχρέωση των υπολοίπων, το θέμα δύσκολα κλείνει με μια κομματική διαβεβαίωση.