Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας 25 Μαΐου στα 56 της χρόνια μετά από μία γενναία μάχη με τον καρκίνο. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τετάρτη σε ένα κλίμα βαθιάς συγκίνησης και πένθους, με πολλούς επώνυμος της ελληνικής showbiz να δίνουν το “παρών” προκειμένου να της πουν το τελευταίο αντίο –δείτε εδώ βίντεο και φωτογραφίες από τις σπαρακτικές στιγμές. Σήμερα, Σάββατο 30 Μαΐου, η Ναταλία Γερμανού κατά τη διάρκεια της εκπομπής Καλύτερα δεν γίνεται μίλησε με συγκίνηση για τον άδικο χαμό της γυμνάστριας.
Τα συγκινητικά λόγια της Ναταλίας Γερμανού για τον θάνατο της Γωγώς Μαστροκώστα
Αρχικά, η Ναταλία Γερμανού, με δάρκυα στα μάτια, είπε: «Πέρασα μια εβδομάδα πάρα πολύ βαριά ψυχολογικά. Πάρα πολύ δύσκολη για τον χαμό της Γωγώς. Ήταν ένα κορίτσι που το αγαπούσα πολύ, την γνώριζα πάρα πολλά χρόνια. Κάναμε πολύ στενή παρέα πριν από πολλά χρόνια και την είχα πολύ μες στην καρδιά μου. Λίγες φορές έχω γνωρίσει τόσο καλά και φωτεινά πλάσματα. Η Γωγώ ήταν γεννημένη 26 Αυγούστου, την ημέρα που γιορτάζουν οι Ναταλίες και κάποιες φορές είχε τύχει να γιορτάσουμε μαζί γενέθλια και γιορτή. Την αγαπούσα πάρα πολύ, την αγαπώ ακόμα και δεν θα σταματήσω ποτέ. Δεν θέλω να σας πω άλλα πράγματα γιατί πραγματικά είμαι πάρα πολύ, μέσα μου, γρατζουνισμένη ψυχολογικά. Δεν θα πω πιο βαριά κουβέντα γιατί, αν είμαι εγώ σακατεμένη, τότε οι δικοί της άνθρωποι τι θα πρέπει να πουν;» είπε η παρουσιάστρια συγκινημένη.
Ο σπαρακτικός επικήδειος λόγος του Τραϊανού Δέλλα
Δάκρυα στα μάτια όλων έφερε ο επικήδειος λόγος του Τραϊανού Δέλλα στην κηδεία της γυναίκας του, Γωγώς Μαστροκώστα. Μίλησε κλαίγοντας για τις στιγμές που έζησαν μαζί, εύκολες και δύσκολες, εκφράζοντας την αγάπη του και τον θαυμασμό του για τον αγώνα που έδωσε, ενώ της αφιέρωσε και το τραγούδι του Θοδωρή Φέρρη με τίτλο «Πάλι, πάλι».
«Άγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζε, έτσι με αποκαλούσε παντού. Ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα 50 μου γενέθλια όταν έμεινα μόνο μου στο νοσοκομείο και σε πήραν στην εντατική λύθηκαν όλα μέσα μου, εσύ ήσουν ο άγγελός μου, όχι εγώ, πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Πόσο επιμονή για να τα ξεπεράσεις… η ομορφιά κι η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παρέπεμπε. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια για να μην μπορώ να σε καταλάβω αλλά ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο νοσοκομείο για να καταλάβω τα πράγματα. Από την ημέρα που σε γνώριζα ήθελα μόνο σε προσέχω, να σε προστατεύω και να σε φροντίζω. Αυτή η ανάγκη έγινε πιο μεγάλη όταν ήρθε στον κόσμο η κόρη μας. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή που φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες, ήμασταν μαζί, Κρατώντας ο έναν τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Είσαι το μωρό μου.
Σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουν εκεί. Μαζί μου έζησα τις πιο όμορφες και δύσκολες στιγμές αλλά και αυτές με ένα χαμόγελο όλα έσβησαν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις και οι πιο δύσκολες μαθήματα. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι λίγα μπροστά σε αυτό που αισθανόμουν για εσένα. Η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μυ χάρισε έναν Άγγελο είναι μεγάλη. Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “μην φοβάσαι θα πάρουμε μια ανάσα θα κάνουμε βουτιά και θα ξαναβγούμε”. Τώρα όμως είχαμε να κολυμπήσουμε σε ωκεανό. Τα κάθε κύματα ήταν πιο δυνατά και στο τελευταίο έφυγες από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου, πέτα μακριά από κάθε ασθένεια και φθόνο, αλλά όπου και να είσαι η αγάπη μας θα σε φτάνει. Aν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε να ήσουν σίγουρη ότι “πάλι, πάλι πάλι σε εσένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα, από την ίδια την σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά θα ξανά σκοτωνόμουνα”.», είπε μεταξύ άλλων ο Τραϊανός Δέλλας κλαίγοντας. «Δεν θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου», ολοκλήρωσε -δείτε εδώ τον επικήδειο της κόρης του, Βικτώριας.
