Τιμόνι: Ο πιο σωστός τρόπος να το κρατάμε, σύμφωνα με τους ειδικούς

Μια συγκεκριμένη θέση των χεριών στο τιμόνι θεωρείται διαχρονικά η καταλληλότερη για την οδήγηση, ωστόσο οι ειδικοί επισημαίνουν ότι και άλλες τεχνικές μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα αποτελεσματικές.

Η θέση οδήγησης και η εφαρμογή των βασικών κανόνων χειρισμού του αυτοκινήτου παίζουν καθοριστικό ρόλο τόσο στην ασφάλεια όσο και στην αποτελεσματικότητα κατά την οδήγηση, είτε ζητούμενο είναι η μέγιστη δυνατή προστασία είτε ο καλύτερος έλεγχος του οχήματος.

Στους βασικούς αυτούς κανόνες ανήκουν, όπως έχουμε επισημάνει επανειλημμένα, η σωστή ρύθμιση του καθίσματος, η κατάλληλη απόσταση από τα πεντάλ και το τιμόνι, η προσαρμογή του ύψους του τιμονιού και η τοποθέτηση των εσωτερικών και εξωτερικών καθρεπτών.

Παρότι η σημασία του είναι μεγάλη, ένα ακόμη στοιχείο που συχνά παραβλέπουν οι οδηγοί είναι η θέση των χεριών στο τιμόνι. Αυτή επηρεάζει άμεσα την ακρίβεια των κινήσεων και το πόσο γρήγορα μπορεί να αντιδράσει ο οδηγός σε μια απρόβλεπτη περίσταση.

Η πιο διαδεδομένη οδηγία θέλει τα χέρια στις θέσεις 9 και 3, σύμφωνα με το αναλογικό ρολόι, δηλαδή στο «εννιά και τέταρτο». Αυτή είναι άλλωστε η τεχνική με την οποία εκπαιδεύονται οι οδηγοί στα υποχρεωτικά πρακτικά μαθήματα για το δίπλωμα οδήγησης. Οι ειδικοί και οι ερευνητές, ωστόσο, σημειώνουν ότι υπάρχουν και άλλες αποτελεσματικές θέσεις, ιδίως για ειδικές συνθήκες οδήγησης.

Μια εναλλακτική επιλογή είναι η θέση 10:10, με βάση και πάλι τις ενδείξεις του αναλογικού ρολογιού. Σε αυτή την περίπτωση, τα χέρια βρίσκονται λίγο ψηλότερα στο τιμόνι από ό,τι στη θέση 9:3.

Στο παρελθόν, αυτή η τεχνική θεωρούνταν η καλύτερη επιλογή, κυρίως λόγω των γνωρισμάτων των παλαιότερων αυτοκινήτων: δεν διέθεταν υδραυλική υποβοήθηση και είχαν τιμόνια μεγαλύτερης διαμέτρου, τα οποία απαιτούσαν σημαντική μυϊκή δύναμη από τον οδηγό. Με τα χέρια ψηλά, ο οδηγός μπορούσε να αξιοποιήσει το βάρος του σώματος και των ώμων του, τραβώντας το τιμόνι προς τα κάτω και πετυχαίνοντας τον μεγαλύτερο δυνατό μοχλό για τον έλεγχο του οχήματος.

Η θέση 9:15 θεωρείται σήμερα η αποδοτικότερη μέθοδος χειρισμού, ωστόσο οι ειδικοί σημειώνουν ότι και η τεχνική 10:10 παραμένει αποτελεσματική σε ορισμένες συνθήκες. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην οδήγηση μεγαλύτερων οχημάτων ή αυτοκινήτων με τιμόνι μεγαλύτερης διαμέτρου, καθώς προσφέρει πιο ασφαλές αίσθημα σε σχέση με τη θέση 9:15.

Οι ειδικοί επισημαίνουν επίσης μια ακόμη θέση, η οποία μπορεί να φανεί χρήσιμη ανάλογα με τις περιστάσεις. Πρόκειται για τη λαβή 8:4, όπου τα χέρια τοποθετούνται χαμηλά στο τιμόνι, στις θέσεις που αντιστοιχούν στο οκτώ και είκοσι του αναλογικού ρολογιού. Δεν αποτελεί γενική οδηγία για την οδήγηση, αλλά μπορεί να επιλεγεί σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε πολύωρες διαδρομές σε αυτοκινητοδρόμους και δρόμους ταχείας κυκλοφορίας.

Η χαμηλή τοποθέτηση των χεριών μπορεί να μειώσει την καταπόνηση σε διαδρομές μεγάλης διάρκειας. Όταν οι συνθήκες δεν απαιτούν διαρκείς και έντονες κινήσεις, αυτή η λαβή ενδέχεται να βοηθήσει τον οδηγό να κρατά πιο χαλαρή στάση, περιορίζοντας τη μυϊκή ένταση και την κούραση στα χέρια.

Οι ειδικοί διευκρινίζουν ότι η τεχνική αυτή πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο αν δεν επηρεάζει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Όποια θέση κι αν έχει επιλέξει, ο οδηγός οφείλει να κρατά σταθερά το τιμόνι, ώστε να είναι σε θέση να αντιδράσει γρήγορα και αποτελεσματικά σε κάθε απρόοπτο.

Η επιλογή της κατάλληλης θέσης, όπως επισημαίνεται, εξαρτάται από τη σχεδίαση και το μέγεθος του τιμονιού, καθώς και από τη σωματική διάπλαση του οδηγού, με βασικότερο κριτήριο το αν διασφαλίζεται ο πλήρης και ασφαλής έλεγχος του οχήματος.

Στη συντριπτική πλειονότητα των σύγχρονων αυτοκινήτων και στις καθημερινές συνθήκες οδήγησης, η προτεινόμενη επιλογή είναι η 9:15. Με αυτήν ο οδηγός έχει καλύτερη ακρίβεια στους χειρισμούς και μπορεί ευκολότερα να κάνει απότομο ελιγμό, αν χρειαστεί να αποφύγει κάποιο εμπόδιο. Επιπλέον, διευκολύνεται η γρήγορη αντίδραση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, αφού παρέχεται μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και ευκολότερη πρόσβαση στα χειριστήρια πάνω και γύρω από το τιμόνι, όπως στους διακόπτες των φλας.

Στα παλαιότερα αυτοκίνητα, όπου το τιμόνι είναι μεγαλύτερο και βαρύτερο, η θέση 10:10 μπορεί να φανεί ιδιαίτερα πρακτική. Αντίστοιχα, σε πολύωρη διαδρομή στον αυτοκινητόδρομο, η στάση 8:4 ενδέχεται επίσης να προσφέρει περισσότερη άνεση και να διευκολύνει τον έλεγχο του οχήματος.