Ο Κορμός του Μπελβεντέρε που ενέπνευσε τον Μιχαήλ Άγγελο (Vid)
Ο μαρμάρινος Κορμός του Μπελβεντέρε στα Μουσεία του Βατικανού χρονολογείται στον 1ο αιώνα π.Χ. και φέρει την υπογραφή του Απολλώνιου, γιου του Νέστορα.
Ο Κορμός του Μπελβεντέρε, ένα αποσπασματικό μαρμάρινο γλυπτό του 1ου αιώνα π.Χ. που φυλάσσεται σήμερα στα Μουσεία του Βατικανού, παραμένει ένα από τα μεγάλα μυστήρια της αρχαιότητας, καθώς δεν είναι βέβαιο ποιον απεικονίζει ούτε πού ακριβώς βρέθηκε. Παρά την αινιγματική του ταυτότητα, το έργο άσκησε τεράστια επιρροή στην Αναγέννηση και ιδιαίτερα στον Μιχαήλ Άγγελο, ο οποίος εμπνεύστηκε από τη δύναμη και τη δραματικότητα του κορμού για τις δικές του δημιουργίες.
Πιο αναλυτικά
Είναι ο Κορμός του Μπελβεντέρε, ένα μαρμάρινο γλυπτό που έχει διασωθεί αποσπασματικά, χωρίς κεφάλι, χέρια και πόδια. Το έργο χρονολογείται στον 1ο αιώνα π.Χ. και φέρει την υπογραφή του Απολλώνιου, γιου του Νέστορα, Αθηναίου γλύπτη. Θεωρείται πιθανό ότι αποτελεί ρωμαϊκό αντίγραφο παλαιότερου ελληνιστικού έργου.
Ποιον απεικονίζει;
Αυτό παραμένει ένα από τα μεγάλα μυστήρια του γλυπτού. Καθώς λείπουν τα μέλη που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν την ταυτότητα της μορφής, έχουν διατυπωθεί αρκετές θεωρίες. Η επικρατέστερη σήμερα ταυτίζει τον Κορμό με τον Αίαντα τον Τελαμώνιο, τη στιγμή που βρίσκεται σε βαθιά περισυλλογή, πριν από την αυτοκτονία του. Η συγκεκριμένη ερμηνεία βασίζεται κυρίως στη στάση του σώματος και στην πιθανή ανακατασκευή των χαμένων μελών. Ωστόσο, δεν θεωρείται αποδεδειγμένη ταυτότητα.
Ένα γλυπτό που εντυπωσίασε τον Μιχαήλ Άγγελο
Ο Κορμός του Μπελβεντέρε είχε τεράστια επιρροή στους καλλιτέχνες της Αναγέννησης. Ανάμεσα στους μεγαλύτερους θαυμαστές του ήταν ο Μιχαήλ Άγγελος, ο οποίος μελέτησε τη δυναμική του σώματος, την ένταση των μυών και τη δραματική συστροφή του κορμού. Η επιρροή του θεωρείται εμφανής, σε αρκετές από τις ανθρώπινες μορφές που δημιούργησε ο Μιχαήλ Άγγελος, μεταξύ άλλων και στην Καπέλα Σιστίνα.
Το μυστήριο της ανακάλυψης
Εξίσου άγνωστο παραμένει το πού ακριβώς βρέθηκε το γλυπτό. Γνωρίζουμε ότι βρισκόταν στη Ρώμη, ήδη από τη δεκαετία του 1430, όταν καταγράφεται στην κατοχή της οικογένειας Colonna. Ο ακριβής τόπος της αρχικής ανακάλυψής του, όμως, δεν έχει εξακριβωθεί. Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες, μεταξύ άλλων ότι μπορεί να προερχόταν από τα Λουτρά του Κωνσταντίνου, όμως αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Στις αρχές του 16ου αιώνα το γλυπτό πέρασε στις παπικές συλλογές και τοποθετήθηκε στο Cortile del Belvedere. Από εκεί προήλθε και η ονομασία Belvedere Torso, δηλαδή «Κορμός του Μπελβεντέρε».
Παρά το γεγονός ότι έχει χάσει μεγάλο μέρος της αρχικής του μορφής, ο Κορμός εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της αρχαίας γλυπτικής. Και ίσως το πιο συναρπαστικό στοιχείο του είναι ακριβώς αυτό, ότι ένα γλυπτό χωρίς κεφάλι και άκρα, κατάφερε να επηρεάσει μερικούς από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες στην ιστορία.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.