Άγνωστα μυστικά των αρωμάτων μέσα στο χρόνο

Όταν ακούμε τη λέξη «άρωμα», το μυαλό μας πηγαίνει σε πολυτελή μπουκαλάκια και ακριβά αρώματα.

Ωστόσο, η ιστορία της αρωματοποιίας κρύβει εκπλήξεις που μοιάζουν βγαλμένες από ταινία.

Η λέξη «perfume» προέρχεται από τη λατινική φράση per fumum, δηλαδή «μέσω του καπνού». Οι πρώτες αρωματικές ουσίες δεν ψεκάζονταν στο σώμα, αλλά καίγονταν ως θυμίαμα σε θρησκευτικές τελετές πριν από χιλιάδες χρόνια.

Οι Αιγύπτιοι φορούσαν… λιωμένο κερί στο κεφάλι. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία αφορά την αρχαία Αίγυπτο. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, σε γιορτές και τελετές, χρησιμοποιούνταν αρωματικοί κώνοι από κερί ή λίπος, τοποθετημένοι πάνω στα μαλλιά. Με τη ζέστη έλιωναν σταδιακά, απελευθερώνοντας ευωδίες όλη την ημέρα. Αν και η πρακτική αυτή απεικονίζεται σε αρχαίες τοιχογραφίες, ορισμένοι αρχαιολόγοι εξακολουθούν να μελετούν το πως ακριβώς χρησιμοποιούνταν αυτοί οι κώνοι.

Το πιο παράξενο «άρωμα» της Ρωμαϊκής εποχής. Ίσως η πιο ασυνήθιστη ιστορία αφορά τους μονομάχους. Αρχαία κείμενα αναφέρουν ότι ο ιδρώτας και τα έλαια που αφαιρούνταν από το σώμα τους θεωρούνταν πολύτιμα και αποδίδονταν σε αυτά αφροδισιακές ή θεραπευτικές ιδιότητες. Αν και συχνά κυκλοφορεί ο ισχυρισμός ότι υπήρχαν «αρώματα από ιδρώτα μονομάχων», οι ιστορικοί επισημαίνουν ότι οι αποδείξεις είναι περιορισμένες και δεν είναι βέβαιο ότι επρόκειτο για διαδεδομένη πρακτική.

Η πρώτη αρωματοποιός της ιστορίας ήταν γυναίκα. Πριν από περισσότερα από 3.000 χρόνια, η Ταππούτι, στη Μεσοποταμία, θεωρείται η πρώτη γνωστή αρωματοποιός της ιστορίας. Χρησιμοποιούσε βότανα, άνθη, έλαια και τεχνικές απόσταξης για να δημιουργεί αρωματικά μείγματα, αφήνοντας το όνομά της καταγεγραμμένο σε αρχαίες πινακίδες.

Όταν το άρωμα έκρυβε… τις μυρωδιές. Στην Ευρώπη του Μεσαίωνα και των επόμενων αιώνων, τα αρώματα απέκτησαν έναν πιο πρακτικό ρόλο. Καθώς οι συνθήκες υγιεινής ήταν πολύ διαφορετικές από τις σημερινές, οι ευωδίες χρησιμοποιούνταν συχνά για να καλύπτουν δυσάρεστες οσμές. Στη Γαλλία του 18ου αιώνα, το άρωμα εξελίχθηκε σε σύμβολο πλούτου και κοινωνικής θέσης. Στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΕ΄ λέγεται ότι οι ευγενείς φορούσαν διαφορετικό άρωμα, σχεδόν κάθε ημέρα.

Από τα αρωματικά κεριά της αρχαίας Αιγύπτου, μέχρι τις ιστορίες για τους μονομάχους της Ρώμης, η ιστορία του αρώματος είναι πολύ πιο παράξενη από ό,τι φανταζόμαστε. Αν και ορισμένες από αυτές τις αφηγήσεις εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο ιστορικής συζήτησης, δείχνουν πώς οι άνθρωποι, εδώ και χιλιάδες χρόνια, αναζητούσαν τρόπους να συνδέσουν τις ευωδίες με την ομορφιά, την υγεία, τη θρησκεία και την κοινωνική τους θέση.