Κώστας Φαλελάκης: Πώς ο Μηνάς Χατζησάββας τον απενοχοποίησε για την ομοφυλοφιλία του

Ο Κώστας Φαλελάκης μίλησε για τον Μηνά Χατζησάββα, τα 25 χρόνια που έζησαν μαζί και τη δύσκολη περίοδο μετά τον θάνατό του, σε μια ιδιαίτερα προσωπική εξομολόγηση. Ο ηθοποιός εμφανίστηκε την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου στην εκπομπή «Στούντιο 4» και αναφέρθηκε στον άνθρωπο που, όπως είπε, τον οδήγησε στην πλήρη αποδοχή του εαυτού του και τον βοήθησε να μην αισθάνεται πως πρέπει να αποκρύπτει τη σεξουαλική του ταυτότητα.

Πριν από τη γνωριμία του με τον Μηνά Χατζησάββα, ο Κώστας Φαλελάκης προσπαθούσε να μη γίνεται αντιληπτό από τους άλλους ότι είναι ομοφυλόφιλος. Η σχέση τους, όπως περιέγραψε, άλλαξε τον τρόπο που έβλεπε τον εαυτό του και την ανάγκη για κοινωνική αποδοχή. «Ενδεχομένως μία αρρενωπότητα που είχα απάλλασσε τους άλλους από το να με σκέφτονται έτσι (ως ομοφυλόφιλο) κι εγώ προσπαθούσα να μην φαίνεται. Όταν γνώρισα τον Μηνά και ήρθα στην Αθήνα, δεν με ενδιέφερε πια καθόλου αν φαίνεται ή δεν φαίνεται και πια το έλεγα κιόλας. Ο Μηνάς με βοήθησε πάρα πολύ σε αυτό, με απενοχοποίησε», δήλωσε ο Κώστας Φαλελάκης.

Κώστας Φαλελάκης: Η απώλεια του Μηνά Χατζησάββα και όσα του είπε η Κική Δημουλά

Για 25 χρόνια οι δύο ηθοποιοί είχαν κοινή ζωή, ενώ ο θάνατος του Μηνά Χατζησάββα ήταν μία από τις πιο οδυνηρές περιόδους για τον Κώστα Φαλελάκη. Μετά την απώλεια του συντρόφου του, όπως εξομολογήθηκε, ένιωσε απελπισία και δεν μπορούσε να δει πώς θα συνέχιζε να ζει καθημερινά χωρίς εκείνον. Τότε αναζήτησε τη συμβουλή της ποιήτριας Κικής Δημουλά.

«Όταν βρέθηκα σε απόγνωση, ρώτησα την Κική Δημουλά “πώς θα ξαναγίνει βίος αυτό το αβίωτο;”. Μου λέει “Θα γίνει αγόρι μου, δεν θα κάνεις τίποτα εσύ, θα γίνει από μόνο του. Εδώ σκέψου, ζω εγώ μετά από 35 χρόνια μετά τον θάνατο του Άθω, δεν θα ζήσεις εσύ;”. Και να, βγήκε αληθινή. Έχει μηχανισμούς η ζωή και όπως λέει και ο Ευριπίδης στον Ορέστη, όλα τα αντέχει ο άνθρωπος, χτυπάτε κι άλλο, στείλτε μας κι άλλο κακό», είπε χαρακτηριστικά.

Η ζωή του Κώστα Φαλελάκη στην Κρήτη και η επιλογή της υποκριτικής

Στη συνέντευξη, ο Κώστας Φαλελάκης μίλησε και για τα παιδικά χρόνια του στην Κρήτη. Όπως αποκάλυψε, οι δικοί του δεν είχαν αρχικά σκεφτεί ότι θα ακολουθούσε επαγγελματικά την υποκριτική.

«Δεν είχα πει ποτέ ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. Μιλάμε για ένα απομονωμένο χωριό, χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς συγκοινωνία, χωρίς αυτοκίνητα. Σχεδόν μεσαιωνική συνθήκη. Τέλος πάντων, τελείωσα την τρίτη γυμνασίου και μου λέει ο πατέρας μου “θα μείνεις στο χωριό να παραλάβεις την περιουσία”, αυτή τη μικρή που είχαμε, δεν είχαμε και τίποτα σπουδαίο. Έκατσα έναν χρόνο και φρίκαρα. Δεν κρατάω τίποτα στους γονείς μου. Ίσα ίσα, με αγαπούσαν πάρα πολύ και έκαναν αυτό που νόμιζαν αυτοί καλό. Σχεδόν δικαιώθηκαν, με την έννοια ότι στα επόμενα χρόνια και μετά που μετακινήθηκα στην Αθήνα, μιλάγαμε στο τηλέφωνο και έλεγε ο πατέρας μου χαρακτηριστικά “βρήκες δουλειά;” και του λέω “ναι, βρήκα σε αυτό το θέατρο, σε αυτό το έργο”. “Όχι παιδάκι μου, κανονική δουλειά”. Λέω “ρε πατέρα και τι είναι αυτό που κάνω εγώ;”. “Αυτό δεν είναι δουλειά, αυτό είναι χόμπι”. Πρόλαβαν να με δουν πάνω στη σκηνή αλλά δεν είχαν και μεγάλη περηφάνια για αυτό», δήλωσε μεταξύ άλλων.

Ο Κώστας Φαλελάκης αναφέρθηκε, τέλος, στο πώς τον αντιλαμβάνονται οι τηλεθεατές μέσα από τους ρόλους του στην τηλεόραση. Εξήγησε πως συχνά του αναθέτουν σκληρούς, απόμακρους χαρακτήρες, παρότι ο ίδιος θεωρεί ότι δεν μοιάζει καθόλου με αυτούς. «Δεν είμαι καθόλου κλειστός άνθρωπος. Αυτή είναι ίσως και η εξήγηση γιατί στην τηλεόραση μου δίνουν τους αγριάνθρωπους. Προφανώς κάτι έχει η όψη μου που παραπέμπει σε αυτό. Από μέσα, όχι, είμαι ένα πολύ γελοίο άτομο. Το λέω γιατί στην Κρήτη όταν θέλουν να πουν ότι είσαι αστείος λένε “είσαι πολλά γελοίος”. Με αυτή την έννοια το δέχομαι κι εγώ για εμένα. Είμαι πολύ γελοίος», είπε.