Ο Καραμανλής κρατά αποστάσεις, αλλά όχι μόνο από τον Σαμαρά

Ανάμεσα στη δυσφορία για το Μαξίμου και στην έξοδο από τη ΝΔ υπάρχει απόσταση. Και ο Κώστας Καραμανλής, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, δεν δείχνει διατεθειμένος να τη διανύσει για χάρη του Αντώνη Σαμαρά. Αυτό, βεβαίως, δεν ισοδυναμεί με προσφορά πολιτικής θαλπωρής στην κυβερνητική παράταξη.

Από προχθές κυκλοφορούν πληροφορίες ότι ο πρώην πρωθυπουργός αποκλείει, σε ιδιωτικές συζητήσεις, τη στήριξη ενός κόμματος υπό τον Σαμαρά, επικαλούμενος την προσωπική και οικογενειακή πολιτική διαδρομή του. Η συγκεκριμένη εκδοχή ερμηνεύθηκε από ορισμένους ως αποδοκιμασία του υπό διαμόρφωση εγχειρήματος. Μόνο που το γραφείο του διαψεύδει τις αποδιδόμενες διατυπώσεις και περιγράφει ως στάση του την πλήρη ουδετερότητα απέναντι στις πολιτικές εξελίξεις που αναμένονται.

Η διάκριση έχει σημασία. Άλλο η άρνηση συμμετοχής σε μια κίνηση που θα σήμαινε ανοιχτή σύγκρουση με τη ΝΔ και άλλο η δημόσια συστράτευση με το κόμμα. Η ουδετερότητα, εφόσον εφαρμοστεί χωρίς εξαιρέσεις, δεν αφήνει εκτός μόνο τον Σαμαρά· δεν προσφέρει αυτομάτως στήριξη ούτε στη ΝΔ.

Εδώ βρίσκεται και το παραπολιτικό ενδιαφέρον: η μη ρήξη δεν αποτελεί επιταγή υποστήριξης. Για το Μαξίμου, επομένως, δεν προκύπτει λόγος πανηγυρισμών από μια στάση που κρατά κλειστή την πόρτα στον Σαμαρά, χωρίς να ανοίγει την αγκαλιά στην κυβέρνηση. Οικογενειακή ιστορία υπάρχει· πολιτική διαθεσιμότητα δεν τεκμαίρεται. Και η ουδετερότητα απέναντι στο κόμμα που ίδρυσε ο θείος του πόσο καθησυχαστική μπορεί να είναι για την ηγεσία του;