Σινά: οι υπογραφές των μοναχών και οι εξηγήσεις που χρωστά το ΥΠΕΞ

Στο Σινά το κρίσιμο δεν είναι ποιος θα κερδίσει τον διαγωνισμό ιστορικών παραλληλισμών. Είναι τι ακριβώς καλούνται να υπογράψουν οι μοναχοί και ποια ευθύνη αναλαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση. Η σφοδρή κριτική προς το υπουργείο Εξωτερικών περιγράφει πίεση προς τη Σιναϊτική Αδελφότητα, με δίλημμα την αποδοχή μιας συμφωνίας ή τον κίνδυνο δυσμενούς δικαστικής εξέλιξης. Πρόκειται για σοβαρή καταγγελία· όχι για λεπτομέρεια που προσπερνιέται με διπλωματικές ευγένειες.

Η κυριότητα δεν είναι υποσημείωση

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η σχεδιαζόμενη ρύθμιση προβλέπει για τα θρησκευτικά ακίνητα, συμπεριλαμβανομένης της Μονής Αγίας Αικατερίνης, αόριστης διάρκειας και δωρεάν νομή, κατοχή και χρήση, μαζί με προστασία του ελληνορθόδοξου λατρευτικού χαρακτήρα. Το ερώτημα βρίσκεται σε εκείνο που φέρεται να απουσιάζει: η ρητή αναγνώριση της κυριότητας.

Η κριτική αντιπαραβάλλει αυτή την πρόβλεψη με τον εξωδικαστικό συμβιβασμό του Μαΐου 2025, ο οποίος, κατά την ίδια περιγραφή, αναγνώριζε κυριότητα πριν ανατραπεί από την απόφαση του δικαστηρίου της Ισμαηλίας. Το ΥΠΕΞ οφείλει να εξηγήσει αν πράγματι υπάρχει τέτοια μεταβολή και ποιες είναι οι νομικές συνέπειές της. Η χρήση ενός ακινήτου και η ιδιοκτησία του δεν γίνονται συνώνυμα επειδή βολεύουν μια διαπραγμάτευση.

Στο ίδιο πλαίσιο, πληροφορίες θέλουν τη ρύθμιση να τερματίζει τις εκκρεμείς δίκες, να αποκλείει μελλοντικές προσφυγές των δύο πλευρών για ζητήματα της μονής και να μην προβλέπει λήξη. Εφόσον ισχύουν, χρειάζεται τεκμηρίωση για το τι κατοχυρώνουν και ποιες δυνατότητες διεκδίκησης κλείνουν.

Δύο συμφωνίες, μία ευθύνη

Πληροφορίες αναφέρουν επίσης διακρατική συμφωνία για μη θρησκευτικά ακίνητα γύρω από τη μονή, ενώ για τα κειμήλια περιγράφεται παράρτημα με ασθενή διατύπωση περί παραμονής τους εκεί, υπό το αιγυπτιακό αρχαιολογικό δίκαιο. Εδώ χρειάζεται δημοσιοποίηση των ακριβών εγγυήσεων, όχι καθησυχαστικές περιλήψεις.

Γιατί φέρεται εφικτή η διακρατική οδός για μία κατηγορία ακινήτων, αλλά όχι για το σύνολο της προστασίας; Η προβαλλόμενη εξήγηση περί αιγυπτιακής άρνησης γενικής συμφωνίας χρειάζεται συγκεκριμένο περιεχόμενο.

Οι παραλληλισμοί με τις Πρέσπες φορτίζουν πολιτικά την υπόθεση, αλλά δεν υποκαθιστούν τη νομική απάντηση. Ούτε οι καταγγελίες για στοχοποίηση αγιορειτών μοναχών και του πρώην Αρχιεπισκόπου Σινά Δαμιανού μπορούν να μένουν μετέωρες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Γιώργος Γεραπετρίτης καλούνται να ξεκαθαρίσουν αν η τελική απόφαση αφήνεται στην Αδελφότητα και με ποιες κρατικές δεσμεύσεις. Διότι η υπογραφή των μοναχών δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση. Ή μήπως αυτό είναι τελικά το βολικότερο σημείο της διευθέτησης;