Σωτήρης Τσαφούλιας: Μίλησε χωρίς αναστολές για τον Λαζαρίδη, τη ληστεία, τον γάμο και το Ριφιφί

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας έδωσε στους Rainbow Mermaids μια συνέντευξη με αποκαλύψεις, προσωπικές εξομολογήσεις και έντονες απόψεις. Ο γνωστός σκηνοθέτης αναφέρθηκε στον γάμο και στη σχέση του με τις δύο κόρες του, ενώ μίλησε και για την τρομακτική εισβολή ληστή στο σπίτι του.

Με αφορμή τηλεοπτικό περιστατικό, όπου μια γυναίκα ξέσπασε σε κλάματα, ο σκηνοθέτης άσκησε έντονη κριτική στη συμπεριφορά του βουλευτή Λαζαρίδη. Παράλληλα, εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι στον δημόσιο διάλογο.

Η κριτική του Σωτήρη Τσαφούλια για τον Λαζαρίδη

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας μίλησε για τη νοοτροπία που, όπως είπε, υπάρχει σε ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας και διατύπωσε μια ιδιαίτερα έντονη άποψη. Για να εξηγήσει τη θέση του, αναφέρθηκε και σε πρόσφατο τηλεοπτικό περιστατικό με πρωταγωνιστή βουλευτή.

«Είμαι ο Έλληνας που ντρέπομαι απέναντι στους προγόνους μου. Δεν ντρέπομαι γι’ αυτούς, αυτοί θα ντρέπονται για μένα. Εγώ τι είμαι; Είμαι το κωλόπαιδο που έρχεσαι και μου τη λες και σου λέω “ρε, ξέρεις ποιος είναι ο μπαμπάς μου;”. Ποιος είναι ο μπαμπάς σου; Εσύ τι έχεις να μας πεις; Αυτό πρέπει να αλλάξει. Είναι δυνατόν να βγαίνει βουλευτής πρόσφατα στην τηλεόραση, να κάνει γυναίκα να κλαίει, και δεν με νοιάζει που λέω γυναίκα, εγώ είμαι του ’75, είμαι λίγο παλιός. Ποιος άνθρωπος θα κάνει έναν άνθρωπο να κλάψει, και δη μια γυναίκα, και θα γελάει στο θέαμα αυτό; Έχουμε παρεξηγήσει πολλές έννοιες. Η ελευθερία θέλει προσοχή».

Ο ληστής εισέβαλε στο δωμάτιο της κόρης του

Μιλώντας για τις κόρες του, ο σκηνοθέτης αποκάλυψε ότι η μεγαλύτερη είναι σήμερα 19 ετών και η μικρότερη 16. Εξήγησε, ακόμη, πως ένα τρομακτικό συμβάν από την εποχή που η Δέσποινα ήταν μόλις δύο ετών άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε την αλήθεια στην οικογένειά του.

«Η μεγάλη μου κόρη είναι 19 και η μικρή 16. Εγώ μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον όπου η αλήθεια, όταν δεν ήταν απαραίτητη, δεν λεγόταν. Την ημέρα της γιορτής μου έγινε ένα περιστατικό. Η Δέσποινα ήταν δύο χρονών και χτύπησε ο συναγερμός. Άνοιξα τα μάτια μου και είδα τον ληστή με φακό, τον είδα στο δωμάτιο της κόρης μου. Παρέλυσα. Κι έγινε ένα περιστατικό που το παιδί βίωσε μια εμπειρία και δεν μπορούσε μετά να κοιμηθεί. Και κάπως έτσι της είπα την αλήθεια, τι έγινε. Ενάμιση μήνα κοιμόμουν στο πάτωμα δίπλα στο κρεβάτι της, γιατί δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Αλλά μετά από έξι μήνες η πληροφορία πέρασε και η ανάμνηση έσβησε. Το είχαμε κλείσει όλο αυτό με την αλήθεια. Εγώ, δυστυχώς, έχω πει περισσότερες αλήθειες για τη ζωή μου και τα λάθη μου στα παιδιά μου απ’ ό,τι θα έπρεπε».

«Ο γάμος γίνεται φυλακή»: Η θέση του για τις σχέσεις

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας εξήγησε ότι οι κοινωνικές και νομικές δεσμεύσεις του γάμου μπορεί να επιβαρύνουν μια σχέση. Αν και διατύπωσε τις επιφυλάξεις του για τον θεσμό, διευκρίνισε πως δεν αποκλείει έναν νέο γάμο, αν βρεθεί ο κατάλληλος άνθρωπος. «Φυλακή γίνεται ο γάμος. Σε δένει με έναν τρόπο κοινωνικό, νομικό. Επιβάλλει ένα μοτίβο συμπεριφοράς. Αυτά αρχίζουν και φθείρουν το ζευγάρι. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί η αγάπη δύο ανθρώπων –που το έχω κάνει και θα το ξαναέκανα με τον σωστό άνθρωπο– χρειάζεται οποιαδήποτε επικύρωση οποιασδήποτε αρχής, Θεού και ανθρώπου».

Η σκηνή στο φινάλε του «Ριφιφί» που τον γονάτισε μπροστά στην Ευαγγελία

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας συγκινήθηκε ιδιαίτερα όταν μίλησε για την τελευταία σκηνή της σειράς «Ριφιφί». Περιέγραψε τη συναισθηματική ένταση που επικράτησε πίσω από τις κάμερες ανάμεσα στον ίδιο και τους συνεργάτες του. Όπως αποκάλυψε, θεωρεί το γύρισμα μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ζωής του, ενώ η δυνατή ερμηνεία της Ευαγγελίας έκανε όλο το συνεργείο να ξεσπάσει σε κλάματα.

«Έπρεπε να καλύψω με τη μυθοπλασία ένα κομμάτι τελείως ελεύθερο, το ποιοι και το γιατί. Το πώς και το πού το ξέραμε από τις ειδήσεις. Η τελευταία σκηνή ήταν μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές στη ζωή μου. Έρχεται σε όλο το έργο η ηρωίδα, παραγγέλνει μια πάστα, τρώει μια κουταλιά, την πληρώνει και φεύγει. Στο τέλος βλέπουμε τι σημαίνει αυτό και γιατί τρώει όλη την πάστα. Το σενάριο γράφει ότι τρώει την πάστα λαίμαργα και κλαίει. Εγώ της λέω της Ευαγγελίας “πρέπει να το γεμίσεις το μάτι, αλλά μην ξεσπάσεις, κράτα το για να κλάψει ο τηλεθεατής”. Έρχεται η παραγωγή και φέρνει ένα κουτί με πέντε πάστες. Μιλούσαμε και λέω “παιδιά, βάλτε της μια πάστα να πάμε μια λήψη, πάρτε τις πάστες πίσω”. “Ευαγγελία, δεν θα πω πάμε. Όταν είσαι έτοιμη, ξεκινάς μόνη σου”. Ξεκινάει, παίρνει τον χρόνο της. Μετά από περίπου μισό λεπτό κάνει ένα έτσι και ξεκινάει. Εγώ βούρκωσα και όταν βουρκώνω εγώ, πιστεύω ότι βουρκώνει κι αυτός που θα το δει μετά. Γυρνάω δίπλα και βλέπω ότι κλαίει όλο το συνεργείο. Και τελειώνει η πάστα και δεν μπορώ να πω κάτι. Σηκώνομαι, μπαίνω στο καφενείο και γονατίζω μπροστά της. Ξέσπασε σε λυγμούς. Αυτό που έχτιζε μέσα της το κρατούσε. Την είχα αγκαλιά και σπάραζε στα χέρια μου. Εξαφανίστηκαν όλοι μέχρι να ηρεμήσει και κάπως έτσι πήραμε αυτή τη σκηνή».