Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: Κατέρρεα κάθε βράδυ στη σκηνή (Βίντεο)

Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου μπορεί να μετρά 35 συνεχόμενα χρόνια επιτυχίας στο θέατρο και την τηλεόραση, όμως πίσω από τα φώτα της σκηνής κρύβονται στιγμές που άγγιξαν τα όριά της. Η αγαπημένη ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» και προχώρησε σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση, αποκαλύπτοντας πως υπήρξαν παραστάσεις στις οποίες κατέρρεε συναισθηματικά μπροστά στο κοινό.

Με αφορμή τη συμμετοχή της στη «Λυσιστράτη», η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου έκανε έναν απολογισμό της μακρόχρονης πορείας της, μιλώντας με πάθος για την αγάπη που τρέφει για το θέατρο και για τη σχέση ζωής που έχει χτίσει με τη δουλειά της.

«Είμαι 35 χρόνια non stop και μ’ αρέσει πάρα πολύ αυτό και το χαίρομαι και αισθάνομαι και ευλογημένη που είμαι σε αυτή την εργασία, την οποία έχω επιλέξει. Αγαπάω τόσο πολύ, που είμαι ενεργή όλα αυτά τα χρόνια», είπε αρχικά η ηθοποιός.

Και συνέχισε εξηγώντας πόσο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της αποτελεί η υποκριτική: «Δεν θα το ήθελα να μείνω έναν χρόνο εκτός δουλειάς, τι θα έκανα; Δηλαδή εμένα η δουλειά με θρέφει, γιατί είναι από αυτές τις εργασίες που δεν πας καταναγκαστικά, ρε παιδί μου, να κάνεις το οκτάωρο και να χτυπήσεις κάρτα. Αυτό το αγαπάς βαθιά μέσα σου».

Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: Ο ρόλος που τη διέλυσε ψυχικά

Ωστόσο, η πιο συγκλονιστική στιγμή της συνέντευξης ήρθε όταν αναφέρθηκε στην παράσταση «Φάκελος Μέριλιν», όπου ενσάρκωσε τη θρυλική Μέριλιν Μονρόε. Έναν ρόλο που, όπως παραδέχθηκε, τη φόρτιζε σε τέτοιο βαθμό ώστε να βγαίνει κάθε βράδυ από τη σκηνή κυριολεκτικά διαλυμένη.

«Ψυχικά ήμουν ράκος κάθε φορά. Από την αρχή μέχρι το τέλος του έργου το όλο πράγμα σε ζορίζει. Έχεις να ενσαρκώσεις ένα κορίτσι που μεγάλωσε σε ανάδοχες οικογένειες, γιατί η μητέρα της είχε σχιζοφρένεια, ήταν σε ψυχιατρική κλινική. Κάποια στιγμή μεγάλωσε, πήγε στη γιαγιά, κι αυτή ήταν καταθλιπτική, πήγε να τη σκοτώσει σε ηλικία 5 ετών, να την πνίξει. Σε ηλικία 8 ετών τη βίασαν».

Η ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στη δραματική ζωή της Μέριλιν Μονρόε, εξηγώντας πως τα τραύματα που κουβαλούσε από παιδί δεν έπαψαν ποτέ να τη στοιχειώνουν.

«Μετά είχε τα κότσια όμως και έγινε αυτό που έγινε. Φαντάσου ένα πλάσμα τόσο ταλαιπωρημένο, έγινε star του Hollywood. Αλλά, επειδή το παιδικό τραύμα πάντοτε σε κυνηγάει, έκανε επιλογές πολύ κακές και στην προσωπική της ζωή. Οπότε από όπου και να το πιάσεις, αυτό το κορίτσι είχε πολύ βαριά ζωή».

«Έκλαιγα στο χειροκρότημα γιατί δεν άντεχα άλλο»

Η κορύφωση ήρθε όταν η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου αποκάλυψε τι συνέβαινε στα τελευταία λεπτά της παράστασης. Οι θεατές πίστευαν πως οι λυγμοί της αποτελούσαν σκηνοθετικό εύρημα. Η πραγματικότητα όμως ήταν εντελώς διαφορετική.

«Αφού στο τέλος εγώ, όταν λέω την τελευταία ατάκα, ξεσπούσα σε κλάματα, σε γοερό κλάμα, γιατί σε όλη την παράσταση προσπαθούσα λίγο να το κρατήσω και ξεσπούσα σε λυγμούς. Και στο χειροκρότημα εγώ έκλαιγα και μου λέγανε “τι ωραίο εύρημα του σκηνοθέτη αυτό”, λέω “παιδιά, δεν ήταν εύρημα”. Δεν άντεχα άλλο».