NH90 και H215: Όσα είπε η Airbus Helicopters στην MDAYS 2026 για τα ελληνικά ελικόπτερα και την τοπική υποστήριξή τους

Στην MDays 2026, που φιλοξενήθηκε στις 7 και 8 Οκτωβρίου στις εγκαταστάσεις της Airbus Helicopters στο Marignane, παρουσιάστηκαν προγράμματα και τεχνολογικές εξελίξεις για επανδρωμένα ελικόπτερα, πλατφόρμες υψηλών επιδόσεων, μη επανδρωμένα συστήματα και συνεργασία εναέριων μέσων. Κεντρικό θέμα των παρουσιάσεων και των συζητήσεων με στελέχη της εταιρείας ήταν η διαμόρφωση ενός πιο ολοκληρωμένου επιχειρησιακού περιβάλλοντος, όπου ελικόπτερα με πλήρωμα, UAV και συστήματα διαχείρισης αποστολών θα δρουν συμπληρωματικά.

Η στρατηγική αυτή αφορά περισσότερα από την κατασκευή νέων αεροχημάτων. Προβλέπει την ενσωμάτωση αισθητήρων και συστημάτων αποστολής, την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, την αναβάθμιση υφιστάμενων στόλων, καθώς και την προσαρμογή των υπηρεσιών υποστήριξης στις ανάγκες του κάθε χρήστη. Η Airbus θεωρεί εξίσου κρίσιμη με την ανάπτυξη νέων πλατφορμών τόσο τη διατήρηση της διαθεσιμότητας των ελικοπτέρων όσο και τη δυνατότητα προσθήκης νέων δυνατοτήτων σε βάθος χρόνου.

H160M Guépard: η εξέλιξη του γαλλικού προγράμματος

Για τις γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις, το H160M Guépard συγκαταλέγεται στα βασικά προγράμματα της Airbus Helicopters. Σχεδιάζεται για να εξυπηρετήσει τον Στρατό Ξηράς, το Ναυτικό και την Αεροπορία, αντικαθιστώντας διαφορετικούς τύπους ελικοπτέρων με μία κοινή πλατφόρμα, διαμορφωμένη σύμφωνα με τις ανάγκες των επιμέρους Κλάδων.

Ο επικεφαλής του προγράμματος H160M, Vincent Chenot, αναφέρθηκε στην εξέλιξη των δοκιμών και στην ενσωμάτωση των συστημάτων αποστολής και οπλισμού. Το πρώτο πρωτότυπο έχει ήδη αξιοποιηθεί για να επιβεβαιωθούν οι επιμέρους δυνατότητες, ενώ έχει ολοκληρωθεί σημαντικό μέρος των δοκιμών πραγματικών πυρών. Σε διάστημα τριών εβδομάδων έγιναν περισσότερες από 1.900 βολές με το πυροβόλο HMP400 και 128 εκτοξεύσεις αεροφύλλων (flares).

Πρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιήσει η Airbus, ώστε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση των επιδόσεων και να πιστοποιηθούν τα συστήματα. Το δεύτερο πρωτότυπο, παράλληλα, χρησιμοποιείται σε άλλες δοκιμές, όπως για την ανάπτυξη συστήματος πέδησης του κύριου στροφείου. Αυτό θα δίνει τη δυνατότητα επιχειρήσεων με ισχυρούς ανέμους, ενώ εξετάζεται και λειτουργία τύπου APU, για παροχή ηλεκτρικής ισχύος στο έδαφος χωρίς να χρειάζεται να λειτουργεί κανονικά το ελικόπτερο.

H160M: στρατιωτικός σχεδιασμός με κοινά μέρη με την πολιτική έκδοση

Η ΠΤΗΣΗ ρώτησε τον Vincent Chenot αν το H160M σχεδιάστηκε εξαρχής ως στρατιωτικό ελικόπτερο ή αν πρόκειται για στρατιωτική παραλλαγή του πολιτικού H160, θέμα που συνδέεται με τις απαιτήσεις πιστοποίησης και το κόστος υποστήριξης. Ο επικεφαλής του προγράμματος ξεκαθάρισε ότι το H160M είναι ένα αμιγώς στρατιωτικό ελικόπτερο, σχεδιασμένο χωρίς συμβιβασμούς ως προς τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η Airbus, ωστόσο, επέλεξε να κρατήσει πλεονεκτήματα της αρχικής πλατφόρμας, όπως την ομοιοτυπία των περιστρεφόμενων μηχανικών μερών στις πολιτικές και τις στρατιωτικές εκδόσεις. Στόχος είναι να μειωθεί το κόστος συντήρησης χωρίς να περιοριστούν τα στρατιωτικά χαρακτηριστικά. Ο κ. Chenot σημείωσε ακόμη ότι διατηρείται η βάση της πολιτικής πιστοποίησης, που προσφέρει υψηλό επίπεδο ασφάλειας, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις δημιουργεί πρόσθετες απαιτήσεις κατά την ανάπτυξη. Τέλος, τόνισε πως το στρατιωτικό H160M δεν πρέπει να συγχέεται με τον πολιτικό τύπο H160: ο δεύτερος μπορεί να αναλάβει κάποιες στρατιωτικές αποστολές, αλλά αυτό δεν τον καθιστά στρατιωτικό ελικόπτερο.

RACER: τεχνολογία για υψηλές ταχύτητες

Ανάμεσα στα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα της Airbus στον τομέα των ελικοπτέρων παραμένει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα τεχνολογίας RACER. Ως πρόγραμμα επίδειξης τεχνολογίας, έχει στόχο να εξετάσει αν η ευελιξία ενός συμβατικού ελικοπτέρου μπορεί να συνδυαστεί με ταχύτητες κοντά σε εκείνες αεροσκαφών σταθερής πτέρυγας.

Την πορεία των δοκιμών και τα πρώτα ευρήματα από την πτητική αξιολόγηση παρουσίασε ο Jérôme Geneix, επικεφαλής μηχανικός του προγράμματος. Το RACER έχει συμπληρώσει περίπου 70 ώρες πτήσης, με μεγάλο μέρος των δοκιμών να εξετάζει τη συμπεριφορά του σε διαφορετικά προφίλ αποστολής.

Η αυξημένη ταχύτητα μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη σε επικίνδυνες περιοχές, καθώς η γρήγορη διέλευση μειώνει τον χρόνο έκθεσης σε απειλές. Στις δοκιμές που παρουσιάστηκαν, ένα συμβατικό ελικόπτερο είχε μέση ταχύτητα περίπου 60 κόμβων σε συγκεκριμένο προφίλ πτήσης, ενώ το RACER έφτασε τους 150 κόμβους. Όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, η πλατφόρμα μπορεί να αναπτύξει ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα.

Το πρόγραμμα δεν έχει στόχο να αντικαταστήσει τα συμβατικά ελικόπτερα. Εστιάζει, αντίθετα, σε τεχνολογίες που μπορούν να ενσωματωθούν σταδιακά σε υφιστάμενες ή μελλοντικές πλατφόρμες. Σε αυτές συγκαταλέγονται η λειτουργία Eco Mode, που αποσκοπεί στον περιορισμό της κατανάλωσης καυσίμου, καθώς και επιμέρους παρεμβάσεις στα συστήματα μετάδοσης και ελέγχου.

Super Puma: Η υποστήριξη αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα

Η οικογένεια Super Puma παραμένει ένας από τους βασικούς πυλώνες του χαρτοφυλακίου της Airbus Helicopters. Όπως ανέφερε ο Michel Macia, επικεφαλής του προγράμματος Super Puma, περίπου 800 ελικόπτερα της οικογένειας βρίσκονται σε υπηρεσία παγκοσμίως, με συνολικό χρόνο πτήσης που ξεπερνά τα έξι εκατομμύρια ώρες και περισσότερους από 100 φορείς εκμετάλλευσης.

Για τα H215 και H225, η εταιρεία περιγράφει δύο κύριες κατηγορίες αποστολών. Το H215, μικρότερο σε μέγεθος και παραγγελθέν και από την Ελλάδα, ενδείκνυται για έργα όπως η αεροπυρόσβεση. Το H225 διαθέτει μεγαλύτερη καμπίνα και προορίζεται περισσότερο για έρευνα και διάσωση, μεταφορές προσωπικού και άλλες απαιτητικές δραστηριότητες. Καθοριστικό κριτήριο ανάμεσα στους δύο τύπους είναι το προφίλ της αποστολής.

Η Airbus καταγράφει αλλαγές στην αγορά της αεροπυρόσβεσης. Αντί για την παλαιότερη κυριαρχία μεταχειρισμένων ελικοπτέρων και συμβάσεων μικρής διάρκειας, παρατηρούνται πλέον συμφωνίες που μπορεί να φτάνουν έως τα πέντε χρόνια και να ανανεώνονται, καθώς και μεγαλύτερη τάση για χρήση των μέσων σε πολλαπλούς ρόλους. Η διαχείριση φυσικών καταστροφών δεν αφορά πια μόνο την αεροπυρόσβεση, εξέλιξη που αυξάνει το ενδιαφέρον για την αγορά νέων ελικοπτέρων.

Η εταιρεία σημείωσε πως έχει περισσότερα από 100 ελικόπτερα σε παραγωγή ή σε εκκρεμείς παραγγελίες, με πρόσφατες συμβάσεις και επιλογές να αφορούν, μεταξύ άλλων, το Μαρόκο, τη Ρουμανία και την Ολλανδία. Για την Ελλάδα, το πρόγραμμα H215 της αεροπυρόσβεσης αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για την παρουσία της οικογένειας στην περιοχή. Η Airbus τόνισε ότι η αύξηση της παραγωγής και η υποστήριξη του στόλου προϋποθέτουν στενή συνεργασία με τους τελικούς χρήστες, προσαρμογή του εξοπλισμού και σχεδιασμό υπηρεσιών ανάλογων με την εποχικότητα και τις ειδικές απαιτήσεις κάθε αποστολής.

Το ελληνικό πρόγραμμα H215 και οι αποστολές πυρόσβεσης

Για την ελληνική παραγγελία, η ΠΤΗΣΗ ζήτησε από τον Michel Macia στοιχεία για την εξέλιξη του προγράμματος, το ενδεχόμενο άσκησης της προαίρεσης για δύο ακόμη ελικόπτερα και τον βαθμό ομοιοτυπίας ανάμεσα στις διαφορετικές εκδόσεις Super Puma της Ελλάδας, ιδίως ως προς την απλούστευση της συντήρησης. Τέθηκε επίσης το ζήτημα της δημιουργίας τοπικού συστήματος διοίκησης και ελέγχου (C2), που θα συνέδεε τα εναέρια με τα επίγεια μέσα πυρόσβεσης και θα ενίσχυε τον επιχειρησιακό συντονισμό. Ο Macia επιβεβαίωσε ότι τα H215 και H225 μοιράζονται σημαντικά κοινά στοιχεία στην άτρακτο και στα δυναμικά μέρη. Παράλληλα, ανέδειξε ως βασική προτεραιότητα της Airbus τη διασύνδεση των διαφορετικών μέσων, καθώς οι επιχειρήσεις πυρόσβεσης γίνονται πιο σύνθετες και απαιτούν καλύτερο συντονισμό.

Για τη διαμόρφωση των ελικοπτέρων της Ελλάδας, ο συνάδελφος Χρήστος Μαζανίτης έθεσε σχετική ερώτηση και η απάντηση ήταν ότι θα φέρουν και εξωτερικό σύστημα αεροπυρόσβεσης, με σωλήνα αναρρόφησης νερού (snorkel). Με αυτόν τον εξοπλισμό γίνεται άντληση νερού και μπορούν να εκτελούνται αποστολές αεροπυρόσβεσης χωρίς αναρτώμενο κάδο (Bambi Bucket).

U145: Μη επανδρωμένο ελικόπτερο με έμφαση στο κόστος κύκλου ζωής

Μεταξύ των προγραμμάτων που ξεχώρισαν στην παρουσίαση ήταν το U145, η ευρωπαϊκή μη επανδρωμένη εκδοχή της οικογένειας H145. Η Constance Pinsdorf, επικεφαλής του προγράμματος H145M, διευκρίνισε ότι δεν πρέπει να συγχέεται με το αμερικανικό πρόγραμμα ALC/MQ-72C: πρόκειται για διαφορετικές εκδόσεις, που καλύπτουν διαφορετικές απαιτήσεις και βασίζονται σε διαφορετικές συνεργασίες.

Βάση του U145 είναι η σχεδίαση και η υποδομή υποστήριξης του H145, με εκτεταμένες αλλαγές ώστε να εκτελεί αποστολές χωρίς πλήρωμα. Κεντρικό χαρακτηριστικό είναι ο μεγαλύτερος διαθέσιμος χώρος στην καμπίνα, που φτάνει τα οκτώ κυβικά μέτρα και χωρά έως τέσσερις παλέτες. Η συγκεκριμένη διαμόρφωση αποσκοπεί κυρίως στη μεταφορά φορτίων και στον ανεφοδιασμό, ακόμη και σε περιοχές όπου η πρόσβαση από το έδαφος είναι δύσκολη.

Η πλατφόρμα μπορεί να εκτελεί διαφορετικές αποστολές, ενώ η αυτονομία της προβλέπεται να αναπτυχθεί σταδιακά. Αρχικά, τα μηχανικά χειριστήρια του πιλότου θα αντικατασταθούν από συστήματα ενεργοποίησης και ελέγχου. Σε επόμενη φάση θα προστεθεί το σύστημα αυτονομίας αποστολής, που θα αναλαμβάνει την αναγνώριση εμποδίων και την επεξεργασία των στοιχείων των αισθητήρων. Η επίτευξη πλήρους αυτονομίας εξακολουθεί να αποτελεί την πιο δύσκολη τεχνική πρόκληση, κυρίως σε χαμηλές πτήσεις και σε περιοχές με εμπόδια.

Για το U145, η Airbus διατηρεί την ενισχυμένη άτρακτο και τους εξωτερικούς φορείς, επιτρέποντας τη χρήση εξοπλισμού και οπλισμού που έχει σχεδιαστεί για το H145M. Η εταιρεία διευκρίνισε πως τα οπλικά συστήματα θα εξακολουθήσουν να τελούν υπό ανθρώπινο έλεγχο. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι δυνατό να βοηθά στον εντοπισμό εμποδίων και στον συνδυασμό δεδομένων από διαφορετικούς αισθητήρες, αλλά δεν προβλέπεται να αναλάβει αυτόνομα την τελική απόφαση για τη χρήση όπλων.

Απαντώντας σε ερώτηση της ΠΤΗΣΗΣ, οι συνομιλητές εστίασαν και σε μια πτυχή που συχνά περνά σε δεύτερο πλάνο στις παρουσιάσεις μη επανδρωμένων πλατφορμών: το συνολικό κόστος υποστήριξης καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής τους. Το ερώτημα ήταν αν η κατάργηση του πληρώματος και των συστημάτων που εξασφαλίζουν την επιβίωσή του μπορεί να κάνει την κατασκευή ελαφρύτερη και απλούστερη, περιορίζοντας συγχρόνως τις δαπάνες συντήρησης και υποστήριξης.

Η Pinsdorf απάντησε θετικά ως προς τη συγκεκριμένη σχεδιαστική κατεύθυνση. Χωρίς χειριστήρια, μηχανικά εξαρτήματα και άλλα συστήματα αναγκαία για επανδρωμένη λειτουργία, η συντήρηση μπορεί να απλοποιηθεί και η οικονομική αποδοτικότητα να βελτιωθεί. Δεν ανακοινώθηκε, ωστόσο, συγκεκριμένο ποσοστό εξοικονόμησης από την Airbus. Όπως επισημάνθηκε, οι σχετικές εκτιμήσεις θα χρειαστεί να ελεγχθούν στην πράξη, αφού το σύστημα τεθεί σε χρήση από πελάτες και συγκεντρωθούν πραγματικά στοιχεία λειτουργίας.

Η Airbus ενημέρωσε ακόμη για την εξέλιξη των δοκιμών. Το δεύτερο πρωτότυπο, που προέρχεται από τροποποιημένο H145 και φέρει το σύστημα αυτονομίας, ετοιμάζεται να πετάξει με πιλότο ασφαλείας. Η πρώτη πτήση είχε προγραμματιστεί για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου 2026. Για να επιτευχθεί η πλήρης επιχειρησιακή διαμόρφωση θα χρειαστούν διαδοχικά στάδια ανάπτυξης, με την ωρίμανση των δυνατοτήτων αυτονομίας να τοποθετείται προς το τέλος της δεκαετίας ή στις αρχές της επόμενης.

NH90: Η υποστήριξη στην Ελλάδα και η προοπτική αναβάθμισης του στόλου

Η παρουσίαση του NH90 από τον Axel Aloccio, πρόεδρο της NHIndustries και επικεφαλής του προγράμματος, είχε ξεχωριστό ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Στο επίκεντρο δεν βρέθηκε μόνο η διεθνής εξέλιξη του προγράμματος, αλλά και η αναβάθμιση των ελικοπτέρων που ήδη διαθέτει η χώρα, η παράταση της επιχειρησιακής ζωής τους και οι τρόποι ενίσχυσης της υποστήριξής τους.

Κομβικής σημασίας είναι η δυνατότητα αύξησης της πιστοποιημένης διάρκειας ζωής του NH90 από 30 σε 50 έτη και των ωρών πτήσης από 10.000 σε 20.000. Η σχετική τεχνική μελέτη έχει ολοκληρωθεί από την Airbus, η οποία έχει επιβεβαιώσει ότι η επέκταση μπορεί να εφαρμοστεί. Για να επικυρωθεί επίσημα, εκκρεμεί η ολοκλήρωση της απαιτούμενης τεκμηρίωσης και των σχετικών διαδικασιών.

Το Block 1, ή Software Release 3, συνιστά ευρύτερη αναβάθμιση των δυνατοτήτων του NH90 και όχι μόνο αλλαγή στο λογισμικό. Καλύπτει τις εκδόσεις TTH και NFH και προβλέπει, μεταξύ άλλων, νέες δυνατότητες ανταλλαγής δεδομένων. Για το NFH σχεδιάζεται η ενσωμάτωση του Link 22, ώστε να μπορεί να επικοινωνεί και να ανταλλάσσει δεδομένα με πλοία που διαθέτουν ανάλογο εξοπλισμό. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν περισσότερα από 200 ελικόπτερα, ενώ η ανάπτυξη και η εφαρμογή των αναβαθμίσεων θα πραγματοποιηθούν σε βάθος αρκετών ετών.

Για την Ελλάδα, προτεραιότητα εξακολουθεί να είναι η αποκατάσταση και η διατήρηση της διαθεσιμότητας των NH90 που βρίσκονται ήδη στον στόλο. Ερωτηθείς από την ΠΤΗΣΗ για το πώς η σύμβαση Follow-On Support (FOS) επηρεάζει την υποστήριξή τους και για τη συνεργασία με την Aeroservices, ο Axel Aloccio επιβεβαίωσε ότι η συμφωνία υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 2025 και ισχύει για πέντε χρόνια.

Με βάση τη συμφωνία, η Aeroservices θα λειτουργεί ως τοπικός συνεργάτης για εργασίες συντήρησης στην Ελλάδα. Την καθημερινή συντήρηση και τις εργασίες στη γραμμή πτήσης συνεχίζει να εκτελεί ο Ελληνικός Στρατός, ενώ η ελληνική εταιρεία θα αναλάβει τις πιο βαριές εργασίες και τις επιθεωρήσεις, οι οποίες θα καλύπτονται από τη σύμβαση FOS. Επιπλέον, η Airbus έχει συνάψει ξεχωριστή συμφωνία με την Aeroservices για την ενίσχυση των τεχνικών της δυνατοτήτων, μεταφέροντάς της τεχνικά δεδομένα, εγχειρίδια και τεχνογνωσία.

Ο Aloccio επιβεβαίωσε ότι το πρώτο ελληνικό ελικόπτερο έχει ήδη ξεκινήσει τη συντήρησή του, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που αποσκοπεί στη δημιουργία σταθερού κύκλου εργασιών: τα NH90 θα περνούν σταδιακά από συντήρηση και θα επιστρέφουν στην επιχειρησιακή δράση. Για τη διαθεσιμότητα, ο στόχος είναι να μπορούν να επιχειρούν επτά από τα έντεκα ελικόπτερα. Όπως σημείωσε, νωρίτερα το 2026 υπήρξε για μικρό διάστημα δυνατότητα χρήσης έξι ελικοπτέρων, κάτι που δεν είχε επιτευχθεί ξανά στην Ελλάδα.

Η συζήτηση αφορούσε επίσης τα άλλα εννέα ελικόπτερα του στόλου, τα οποία, όπως είπε ο επικεφαλής του προγράμματος, βρίσκονται σε πολύ χειρότερη κατάσταση: η συντήρησή τους ήταν ανεπαρκής και ορισμένα χρησιμοποιήθηκαν για την αφαίρεση ανταλλακτικών. Για την επιστροφή τους σε υπηρεσία δεν αρκεί μια συνηθισμένη συντήρηση· χρειάζεται ουσιαστική ανακατασκευή και εκτίμηση του κατά πόσο είναι οικονομικά βιώσιμη κάθε περίπτωση. Η Airbus δηλώνει πρόθυμη να συμβάλει, επιδιώκοντας να γίνουν οι εργασίες στην Ελλάδα, μαζί με την Aeroservices και τον Ελληνικό Στρατό.

Η συγκεκριμένη θέση συνδέει άμεσα την αύξηση της διαθεσιμότητας με την ανάπτυξη τεχνικών δυνατοτήτων στην Ελλάδα. Η FOS δεν θεωρείται απλώς συμφωνία για ανταλλακτικά και υπηρεσίες, αλλά μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για ένα πιο σταθερό εγχώριο πλαίσιο υποστήριξης των NH90.

HTeaming και UAV: τα ελικόπτερα συνεργάζονται με drones

Η σύμπραξη επανδρωμένων αεροσκαφών με μη επανδρωμένα μέσα βρέθηκε στο επίκεντρο της εκδήλωσης. Η Airbus παρουσίασε το HTeaming, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στο πλήρωμα ενός ελικοπτέρου να χρησιμοποιεί UAV ως προωθημένο αισθητήρα. Έτσι, η εικόνα της αποστολής διευρύνεται χωρίς να χρειάζεται ειδική μετατροπή του ελικοπτέρου.

Στην παρουσίαση χρησιμοποιήθηκαν τα UAV U10 Aliaca και U30 Flexrotor, από τα οποία το πλήρωμα του ελικοπτέρου λάμβανε δεδομένα και εικόνα μέσω ειδικής διεπαφής. Η πρώτη αυτόνομη εκδοχή του HTeaming παρουσιάστηκε από την Airbus, με εμπορική διάθεση να σχεδιάζεται για το 2026. Το σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να μην εξαρτάται από συγκεκριμένο τύπο ελικοπτέρου ή UAV, επιτρέποντας την προσαρμογή του σε διαφορετικές πλατφόρμες. Η εγκατάσταση της σύνδεσης χρειάζεται κεραίες και modem, όχι όμως εκτεταμένες μετατροπές στο ελικόπτερο.

Η Airbus αναφέρθηκε στις τεχνικές προϋποθέσεις λειτουργίας του συστήματος, εστιάζοντας τόσο στην αξιόπιστη σύνδεση δεδομένων όσο και στον φόρτο του πληρώματος. Επιδίωξη είναι τα δεδομένα να μεταδίδονται σε αποστάσεις περίπου 10 έως 20 ναυτικών μιλίων.

Παράλληλα, η Airbus Helicopters διευρύνει τη σειρά των μη επανδρωμένων συστημάτων της. Το U10 Aliaca έχει ήδη επιχειρήσει από πλοία του Γαλλικού Ναυτικού, ενώ το U30 Flexrotor μπορεί να παραμένει στον αέρα για 12-14 ώρες. Στα μεγαλύτερα συστήματα προστίθεται το U50 Capa-X, με μέγιστο βάρος απογείωσης 120 κιλά, δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 20 κιλά και αυτονομία έως δέκα ώρες, ανάλογα με το φορτίο.

Η πρώτη παραγγελία που γνωστοποίησε η Airbus αφορά οκτώ U50, οργανωμένα σε τέσσερα συστήματα των δύο αεροσκαφών, με προγραμματισμένες παραδόσεις το 2027. Την ίδια ώρα, βρίσκεται σε εξέλιξη η ανάπτυξη του U70, το οποίο βασίζεται στο μη επανδρωμένο ναυτικό ελικόπτερο VSR700.

Η ελληνική διάσταση της συνεργασίας και η συμμετοχή της βιομηχανίας

Η ΠΤΗΣΗ συζήτησε σε συνέντευξη με τον Julien Négrel, αντιπρόεδρο της Airbus Helicopters για τη Δυτική Ευρώπη, το ενδεχόμενο να διευρυνθεί η συνεργασία με την ελληνική αμυντική και βιομηχανική βάση. Το θέμα αφορά πιθανή επιλογή νέων προϊόντων της Airbus από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ή την Πολιτική Προστασία.

Η ΠΤΗΣΗ ρώτησε ειδικότερα αν η Airbus προτίθεται να ανταποκριθεί στην ελληνική πρόβλεψη για συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας σε ποσοστό 25% στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα. Ο Négrel απάντησε ότι η εταιρεία είναι έτοιμη να διερευνήσει και να αναπτύξει συνεργασίες στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας πως η τοπική υποστήριξη αποτελεί σταθερή πρακτική της Airbus Helicopters διεθνώς.

Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα παρουσίασε τη συνεργασία με την Aeroservices για την υποστήριξη των NH90 και των AS332/Cougar της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά και τη συνεργασία με την Greek Air στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Dauphin του Λιμενικού Σώματος. Όπως εξήγησε, οι συνεργασίες αυτές ξεκίνησαν χωρίς να προβλέπεται τότε υποχρεωτική συμμετοχή 25% από την εγχώρια βιομηχανία. Η Airbus, πρόσθεσε, θεωρεί πως η τεχνική υποστήριξη σε τοπικό επίπεδο είναι πιο αποτελεσματική για τους χρήστες.

Στην Αθήνα λειτουργεί επίσης γραφείο της Airbus Helicopters, με τρία στελέχη που εξυπηρετούν τους πελάτες και φροντίζουν τις τεχνικές και εφοδιαστικές ανάγκες των ελληνικών στόλων, όπως ανέφερε ο Négrel. Η εταιρεία δηλώνει πρόθυμη να εξετάσει μεγαλύτερη συμμετοχή της Ελλάδας, χωρίς αυτό να συνιστά δέσμευση για συγκεκριμένο ποσοστό ή για πρόγραμμα που δεν έχει ακόμη επιλεγεί.

Στη συνέντευξη τέθηκε ακόμη το ενδεχόμενο αξιοποίησης μη επανδρωμένων συστημάτων και του HTeaming σε επιχειρήσεις των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, της Πολιτικής Προστασίας και του Λιμενικού Σώματος. Ως προωθημένοι αισθητήρες, τα UAV θα μπορούσαν να συνδράμουν στην επιτήρηση εκτεταμένων περιοχών, στις αποστολές έρευνας και διάσωσης και στην παρακολούθηση πυρκαγιών. Η έγκαιρη αποτύπωση της εξέλιξης ενός περιστατικού μπορεί να κάνει αποτελεσματικότερη τη δράση των επανδρωμένων μέσων.

Η επόμενη φάση για τα στρατιωτικά ελικόπτερα

Στην τελική παρουσίαση, ο διευθύνων σύμβουλος της Airbus Helicopters, Matthieu Louvot, ενέταξε τα προγράμματα που παρουσιάστηκαν στο Marignane στις ευρύτερες αλλαγές της ευρωπαϊκής αεροπορικής βιομηχανίας. Η εταιρεία πρέπει παράλληλα να υποστηρίζει μεγάλους στόλους που βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία, να ενισχύει τις δυνατότητές τους και να αναπτύσσει τεχνολογίες για τις μελλοντικές γενιές στρατιωτικών ελικοπτέρων.

Για την Ελλάδα, οι προοπτικές διαμορφώνονται σε δύο επίπεδα. Σε άμεσο χρόνο, προτεραιότητα είναι να αποκατασταθεί η διαθεσιμότητα των υφιστάμενων NH90 και να δημιουργηθεί εγχώρια ικανότητα υποστήριξης. Σε βάθος χρόνου, εξετάζεται η αξιοποίηση νέων επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων, με ουσιαστική συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας. Η Airbus δηλώνει πρόθυμη να διερευνήσει αυτή την προοπτική, ωστόσο η μετάβαση από τη γενική πρόθεση σε συγκεκριμένα προγράμματα και βιομηχανικές δεσμεύσεις θα εξαρτηθεί από τις επιλογές της ελληνικής πλευράς και τις απαιτήσεις κάθε μελλοντικής προμήθειας.