New York Times: Η οργή για την ακρίβεια και το εκλογικό πλήγμα των Αμερικανών σηματοδοτούν το τέλος της εποχής Τραμπ;

Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα κατά του Ντόναλντ Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Οι Δημοκρατικοί σημείωσαν σαρωτική επίδοση, η οποία, κατά την ανάλυση των New York Times, μπορεί να αποτελεί την αρχή του τέλους μιας πολιτικής εποχής. Η αντίδραση καταγράφηκε ακόμη και σε πολιτείες που παραδοσιακά ψηφίζουν συντηρητικά, φανερώνοντας ρήγματα στη συμμαχία ψηφοφόρων που είχε αναδείξει τον Αμερικανό πρόεδρο δύο φορές στον Λευκό Οίκο.

Ο Πίτερ Μπέικερ, επικεφαλής ανταποκριτής των New York Times στον Λευκό Οίκο, σημειώνει πως ο Τραμπ μετέτρεψε σκόπιμα τις ενδιάμεσες εκλογές σε προσωπική κρίση για την προεδρία του. Επανειλημμένα κάλεσε τους Αμερικανούς να προσέλθουν στις κάλπες σαν να ήταν ο ίδιος υποψήφιος.

Στην προεκλογική περίοδο διατύπωσε 47 φορές την ίδια προτροπή: «Κάντε σαν να είμαι εγώ στο ψηφοδέλτιο».

Οι ψηφοφόροι φαίνεται ότι άκουσαν την έκκλησή του, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που προσδοκούσε.

Εκτιμώμενο προβάδισμα 13 μονάδων για τους Δημοκρατικούς – Ιστορική επίδοση από το 1976

Οι πρώτες εκτιμήσεις των New York Times τοποθετούσαν γύρω στις 13 ποσοστιαίες μονάδες το προβάδισμα των Δημοκρατικών στην εθνική ψήφο για τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Αν η εκτίμηση επαληθευτεί, κανένα κόμμα δεν θα έχει πετύχει μεγαλύτερη διαφορά σε εκλογές για το Κογκρέσο από τουλάχιστον το 1976.

Το ποσοστό αυτό θα ήταν υψηλότερο ακόμη και από τις νίκες των Ρεπουμπλικανών στις μεγάλες ανατροπές του 1994, όταν πρόεδρος ήταν ο Μπιλ Κλίντον, και του 2010, επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα.

Η μεγάλη υπεροχή στην πανεθνική ψήφο, πάντως, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι θα προκύψει ανάλογα μεγάλος αριθμός εδρών.

Ο Μπέικερ εξηγεί ότι οι αλλαγές στα εκλογικά όρια έχουν μειώσει αισθητά τις περιφέρειες όπου μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα, καθώς πολλές έχουν χαραχθεί προς όφελος του ενός ή του άλλου κόμματος.

Ωστόσο, η κλίμακα της εκλογικής μετατόπισης συνιστά, σύμφωνα με την ανάλυση, σοβαρό προειδοποιητικό σημάδι για την πολιτική πορεία του Τραμπ.

Τραμπ: «Δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο και δεν μπορέσαμε να κινητοποιήσουμε αρκετούς ψηφοφόρους»

Όταν έγιναν γνωστά τα πρώτα αποτελέσματα, ο Αμερικανός πρόεδρος προσπάθησε να κρατήσει αποστάσεις από την ήττα των Ρεπουμπλικανών.

Σε συνέντευξή του στους New York Times το βράδυ της Τρίτης, δήλωσε: «Δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο και, επειδή δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο, δεν μπορέσαμε να κινητοποιήσουμε αρκετό κόσμο για να ψηφίσει».

Η δήλωση δεν συνάδει με τη στρατηγική που ακολούθησε προεκλογικά, όταν επιδίωξε να συνδέσει ευθέως την πολιτική του δύναμη με την τύχη των υποψηφίων των Ρεπουμπλικανών.

Όπως αναφέρει ο Μπέικερ, ο Τραμπ επέλεξε πολλούς από τους υποψηφίους, διαμόρφωσε την πολιτική ατζέντα και έθεσε το βασικό μήνυμα της εκστρατείας.

Ταυτόχρονα, η απαίτησή του για απόλυτη κομματική πίστη δυσκόλεψε τους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους να διαφοροποιηθούν από τις κυβερνητικές επιλογές.

Ο Ντάγκλας Σόσνικ, πρώην πολιτικός διευθυντής του Λευκού Οίκου επί Κλίντον, δήλωσε: «Πρόκειται ουσιαστικά για αποδοκιμασία του Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών για όσα έκαναν τα τελευταία δύο χρόνια».

Κατά την εκτίμησή του, οι ΗΠΑ περνούν σε μια νέα και πιο ασταθή πολιτική περίοδο, που θα συνεχιστεί έως τη λήξη της προεδρικής θητείας του Τραμπ.

Ιράν, ακριβή βενζίνη και δασμοί: Οι λόγοι που απομάκρυναν τους ψηφοφόρους από τον Τραμπ

Τα οικονομικά βάρη των Αμερικανών, με κυριότερο τη μεγάλη αύξηση στις τιμές των καυσίμων, βρέθηκαν στο επίκεντρο της εκλογικής δυσαρέσκειας.

Όπως μεταδίδουν οι New York Times, ψηφοφόροι που είχαν επιλέξει τον Τραμπ με την προσδοκία ότι θα περιόριζε το κόστος ζωής και θα απέφευγε νέες πολεμικές συγκρούσεις απογοητεύτηκαν από τις αποφάσεις του.

Οι ενεργειακές αγορές αναστατώθηκαν από τον πόλεμο με το Ιράν, με αποτέλεσμα να ακριβύνει η βενζίνη.

Επιπλέον, οι δασμοί της κυβέρνησης ανέβασαν τις τιμές για τους καταναλωτές και πρόσθεσαν βάρος στα αμερικανικά νοικοκυριά.

Αντιδράσεις προκάλεσε και η μεταναστευτική πολιτική, η οποία έγινε πηγή δυσαρέσκειας.

Αρκετοί ψηφοφόροι είχαν στηρίξει τις δεσμεύσεις του Τραμπ για αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων, όμως ορισμένοι δυσανασχέτησαν με τις συλλήψεις μεταναστών που ζούσαν επί χρόνια στις ΗΠΑ.

Στην ενίσχυση των ανησυχιών για τη διαφθορά συνέβαλαν, κατά την ανάλυση, και οι καταγγελίες ότι ο πρόεδρος και πρόσωπα του περιβάλλοντός του αποκόμισαν οικονομικά οφέλη όσο εκείνος βρισκόταν στην εξουσία.

Οι αποφάσεις του Τραμπ που αποδείχθηκαν μπούμερανγκ στο Τέξας και τη Νότια Καρολίνα

Οι ήττες δύο Ρεπουμπλικανών υποψηφίων για τη Γερουσία, τους οποίους είχε επιλέξει ο ίδιος ο Τραμπ, ξεχωρίζουν ως ιδιαίτερα σημαντικές.

Οι υποψήφιοι ήταν ο Κεν Πάξτον στο Τέξας και η Ντάρλαϊν Γκράχαμ στη Νότια Καρολίνα — δύο πολιτείες με παραδοσιακά συντηρητικό προσανατολισμό.

Οι New York Times σημειώνουν ότι οι συγκεκριμένες επιλογές ανέδειξαν τους κινδύνους από τις προσωπικές παρεμβάσεις του Τραμπ στις εσωκομματικές διαδικασίες. Οι υποψήφιοι προτιμήθηκαν έναντι άλλων στελεχών που θεωρούνταν πιο ανταγωνιστικά.

Δεν φαίνεται να απέδωσε όπως αναμενόταν ούτε η απόπειρα του προέδρου να ενισχύσει τους Ρεπουμπλικανούς αλλάζοντας τα όρια των εκλογικών περιφερειών.

Η αναδιαμόρφωση των περιφερειών στα μέσα της δεκαετίας αποσκοπούσε στη δημιουργία περισσότερων εδρών που θα ευνοούσαν το κόμμα.

Η μεγάλη μετατόπιση των ψηφοφόρων, ωστόσο, περιόρισε τα οφέλη που αναμένονταν.

Από τα πρατήρια βενζίνης στα φύκια: Η ομιλία που έδειξε την απόσταση από τις ανησυχίες των ψηφοφόρων

Ο Πίτερ Μπέικερ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην τελευταία δημόσια εμφάνιση του Τραμπ πριν από την εκλογική αναμέτρηση.

Ο πρόεδρος, αντί να αναφερθεί στις οικονομικές πιέσεις και στην άνοδο του κόστους ζωής που βάραιναν τους ψηφοφόρους, επέλεξε ως χώρο ομιλίας τη δεξαμενή αντανάκλασης του Μνημείου Λίνκολν στην Ουάσινγκτον.

Στην ομιλία του αναλώθηκε σε μεγάλο βαθμό στις εργασίες ανακαίνισης, στους σωλήνες και στα φύκια που προκαλούσαν προβλήματα στη δεξαμενή.

Ο αρθρογράφος των New York Times παρουσιάζει αυτή την εμφάνιση ως χαρακτηριστική ένδειξη του χάσματος ανάμεσα σε όσα είχαν προτεραιότητα για τον Τραμπ και στα θέματα που απασχολούσαν τους Αμερικανούς.

Η ανάλυση παραλληλίζει υποθετικά την απόφαση αυτή με το ενδεχόμενο να είχε επιλέξει ο Ρίτσαρντ Νίξον το συγκρότημα Γουότεργκεϊτ για την τελευταία προεκλογική του ομιλία.

«Μην ξεγράφετε τον Τραμπ»: Οι προειδοποιήσεις από το στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών

Παρά την έκταση της εκλογικής αποδοκιμασίας, σύμμαχοι του Τραμπ στην πολιτική σκηνή τονίζουν ότι δεν πρέπει να θεωρηθεί βιαστικά πως έχει χάσει την πολιτική του επιρροή.

«Οι επικριτές του Τραμπ έχουν γράψει την πολιτική του νεκρολογία και στο παρελθόν και έκαναν λάθος κάθε φορά», δήλωσε ο Ντέιβιντ ΜακΊντος, επικεφαλής της συντηρητικής οργάνωσης Club for Growth.

Κατά τον ίδιο, για να διεκδικήσουν με αξιώσεις την προεδρία το 2028, οι Ρεπουμπλικανοί οφείλουν να επιστρέψουν στις θεμελιώδεις αρχές τους.

Την ίδια εκτίμηση διατύπωσε και ο Τζο Γκρόγκαν, ο οποίος είχε διατελέσει σύμβουλος εσωτερικής πολιτικής του Τραμπ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, ανέφερε, έχει αλλάξει ουσιαστικά το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα όπως οι εμπορικές συμφωνίες και η αύξηση των αμυντικών δαπανών από τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ.

«Παραμένουμε το κόμμα του Τραμπ, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί», δήλωσε, αποκλείοντας το ενδεχόμενο οι Ρεπουμπλικανοί να επιστρέψουν στην πολιτική φυσιογνωμία που είχαν επί Τζορτζ Μπους.

Μήπως φτάνει πράγματι στο τέλος της η εποχή Τραμπ;

Οι New York Times επισημαίνουν ότι οι μεγάλες επιτυχίες στις ενδιάμεσες εκλογές δεν συνεπάγονται κατ’ ανάγκη μόνιμες αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό.

Μετά το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν σαρωτικά το 1974 και πολλοί θεώρησαν ότι οι Ρεπουμπλικανοί εισέρχονταν σε μακρά περίοδο παρακμής. Έξι χρόνια αργότερα, όμως, πρόεδρος εξελέγη ο Ρόναλντ Ρίγκαν.

Παρόμοια, οι μεγάλες επικρατήσεις των Ρεπουμπλικανών το 1994 και το 2010 δεν απέτρεψαν την επανεκλογή του Μπιλ Κλίντον και του Μπαράκ Ομπάμα, αντίστοιχα, δύο χρόνια μετά.

Η Λιν Βάβρεκ, καθηγήτρια Αμερικανικής Πολιτικής και Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, θεώρησε ότι οι πολύ υψηλές τιμές της βενζίνης υπήρξαν ο σημαντικότερος παράγοντας στις φετινές εκλογές.

Όπως εκτίμησε, αυτή η δυσαρέσκεια δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη ότι διαλύεται ο πολιτικός συνασπισμός του κινήματος MAGA.

«Σημαίνει ότι η λάμψη του Ντόναλντ Τραμπ έχει ξεθωριάσει λίγο; Ναι. Είναι οι άνθρωποι λιγότερο ενθουσιασμένοι μαζί του; Νομίζω πως ναι», δήλωσε.

Ποια είναι η επόμενη κίνηση των Δημοκρατικών

Η επιτυχία στις εκλογές φέρνει στο προσκήνιο νέα ερωτήματα για το Δημοκρατικό Κόμμα.

Όπως αναφέρει η ανάλυση, οι Δημοκρατικοί στηρίχθηκαν σε αυτή την αναμέτρηση κυρίως στην αντίθεσή τους στον Τραμπ, μια πολιτική ταυτότητα που αποδείχθηκε αρκετή για να κινητοποιήσει ευρύτερα στρώματα ψηφοφόρων.

Παράλληλα, αναμένεται συζήτηση για το ποια στρατηγική έπαιξε τον καθοριστικότερο ρόλο στην επικράτησή τους.

Η προοδευτική πτέρυγα αναμένεται να αποδώσει την επιτυχία στην κινητοποίηση των ψηφοφόρων που βρίσκονται πιο αριστερά. Από την πλευρά τους, τα μετριοπαθή στελέχη αναμένεται να επισημάνουν πόσο σημαντική ήταν η προσέλκυση απογοητευμένων Ρεπουμπλικανών σε πολιτείες όπως το Τέξας και το Κάνσας.

«Η μεγαλύτερη είδηση είναι ότι οι Ρεπουμπλικανοί που δεν ανήκουν στο MAGA εγκατέλειψαν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα», δήλωσε ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην δήμαρχος του Σικάγου.

Όπως σημείωσε, το βασικό ερώτημα είναι αν οι Δημοκρατικοί θα δουν την εκλογική τους νίκη ως πρόσκαιρη επιτυχία ή θα την αξιοποιήσουν για έναν βαθύτερο πολιτικό μετασχηματισμό.

Η ανάλυση των New York Times καταλήγει ότι οι ενδιάμεσες εκλογές μπορεί να αποτελούν την απαρχή μιας νέας πολιτικής περιόδου στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα παραμείνει για άλλα δύο χρόνια στον Λευκό Οίκο και εξακολουθεί να ασκεί τεράστια επιρροή στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.