Χέμινγουεϊ: Γιατί έγραφε όρθιος και μετρούσε κάθε λέξη

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ διαμόρφωσε την εικόνα ενός σκληρού άντρα, με αγάπη για το κυνήγι, το ψάρεμα, τα ταξίδια και το ποτό. Όταν όμως έπιανε δουλειά στη γραφή —ή, ακριβέστερα, όταν στεκόταν για να γράψει— ακολουθούσε αυστηρή πειθαρχία. Συνήθιζε να εργάζεται νωρίς το πρωί, πριν υπάρξει πιθανότητα να τον διακόψει κάποιος, ενώ σε αρκετές φάσεις της ζωής του έγραφε όρθιος.

Στην κατοικία του στην Κούβα χρησιμοποιούσε μια αυτοσχέδια ψηλή επιφάνεια εργασίας. Τοποθετούσε εκεί τη γραφομηχανή ή το χειρόγραφο στο ύψος του στήθους και έγραφε όρθιος, μεταφέροντας συχνά το βάρος του από το ένα πόδι στο άλλο. Η επιλογή αυτή δεν αποτελούσε κάποιο σύγχρονο «fitness hack»· απλώς έτσι τον εξυπηρετούσε η εργασία του.

Ιδιαίτερη σημασία είχε για εκείνον και η καθημερινή καταμέτρηση της δουλειάς του. Ο Χέμινγουεϊ σημείωνε τις λέξεις που είχε γράψει, ώστε να παρακολουθεί τον αριθμό τους και να κρίνει αν είχε καταφέρει να προχωρήσει μέσα στη μέρα.

Δεν επιδίωκε κατ’ ανάγκη να γράφει τεράστιες ποσότητες. Φρόντιζε να διακόπτει σε ένα σημείο που ήξερε πώς θα συνεχιστεί η ιστορία, για να μην αντικρίζει μια άδεια σελίδα όταν επέστρεφε στη δουλειά την επόμενη ημέρα.

Αντί να περιμένει να εμφανιστεί η έμπνευση, όπως θέλει η ρομαντική αντίληψη για τη συγγραφή, ο Χέμινγουεϊ τη θεωρούσε καθημερινή εργασία. Ξυπνούσε και έγραφε ώσπου να φτάσει σε ένα σημείο που τον ικανοποιούσε, κι έπειτα σταματούσε, ακόμη κι όταν απέμεναν πολλές ώρες μέχρι το τέλος της ημέρας.

Οι σύντομες και φαινομενικά απλές προτάσεις στα βιβλία του ήταν αποτέλεσμα εκτεταμένης δουλειάς. Η λιτότητά τους δεν προέκυπτε εύκολα, αλλά μέσα από την αφαίρεση: έγραφε, έκανε διορθώσεις, ξανάγραφε και μετρούσε τις λέξεις. Έτσι, ο άνθρωπος που έξω από τη γραφή αγαπούσε την περιπέτεια, μπροστά στο χαρτί έμοιαζε περισσότερο με λογιστή των λέξεων.