ΠΥΡΚΑΛ: Το «ταχύ» μεγάλο έργο που ολοένα μετατίθεται

Η κυβέρνηση που καυχιέται για ταχύτητα στις μεταρρυθμίσεις ανακαλύπτει ξανά ότι ο χρόνος των μεγάλων έργων δεν συμβαδίζει πάντα με τον χρόνο των ανακοινώσεων. Το Κυβερνητικό Πάρκο «Ανδρέας Λεντάκης» στην πρώην ΠΥΡΚΑΛ, το εμβληματικό ΣΔΙΤ των 421 εκατ. ευρώ που θα συγκεντρώσει υπηρεσίες εννέα υπουργείων στον Υμηττό, μετατίθεται ξανά. Ο ανάδοχος δεν θα έχει αναδειχθεί πριν από τα μέσα του 2027, σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, αφήνοντας πίσω τον αρχικό στόχο που τοποθετούσε την ανάδειξη προτιμητέου επενδυτή έως το τέταρτο τρίμηνο του 2026.

Ένα χρονοδιάγραμμα που ολισθαίνει

Στα χαρτιά όλα μοιάζουν τακτοποιημένα: ο διαγωνισμός βρίσκεται στη δεύτερη φάση, τα επιχειρηματικά σχήματα που παραμένουν στο παιχνίδι καλούνται να καταθέσουν προτάσεις έως το τέλος Νοεμβρίου 2026, και μετά αρχίζει η αναμονή για την τελική επιλογή. Στην πράξη, πρόκειται για ακόμη μία μετάθεση σε ένα έργο που δεν έχει καταφέρει να κρατήσει κανένα από τα αρχικά του ορόσημα. Το 30ετές deal, που αφορά 154 στρέμματα, κατεδάφιση 66 κτιρίων, αποκατάσταση 24 διατηρητέων και κατασκευή τεσσάρων νέων, παραμένει στη φάση της αξιολόγησης προσφορών, ενώ η επίσημη ρητορική περί επιτάχυνσης μεταρρυθμίσεων συνεχίζει να ρέει απρόσκοπτα από το Μαξίμου.

Δικαστήρια και γείτονες μπλοκάρουν

Το έργο δεν καθυστερεί μόνο λόγω γραφειοκρατικής αργοπορίας· έχει και τη δική του δικαστική ιστορία. Οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα μπόνους δόμησης του ΝΟΚ ανάγκασαν την αναπροσαρμογή μελετών που θεωρούνταν κλειδωμένες. Κι ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται να παραδώσει τα κλειδιά σε κάποιον ανάδοχο το 2027, στο ΣτΕ εκκρεμεί ακόμη η προσφυγή 48 κατοίκων της Δάφνης και του Υμηττού, μαζί με δύο τοπικούς φορείς, κατά της περιβαλλοντικής έγκρισης του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου. Η υπόθεση συζητήθηκε τον Μάρτιο του 2026 και η απόφαση εκκρεμεί ακόμη, κρεμώντας πάνω από το σχέδιο ένα ερωτηματικό που κανένα υπουργικό χρονοδιάγραμμα δεν μπορεί να λύσει μόνο του.

Το σχέδιο παραμένει φιλόδοξο: υπόγεια σύνδεση με τον σταθμό «Δάφνη» του Μετρό, διάβαση 400 μέτρων με κυλιόμενους διαδρόμους για έως 8.000 άτομα την ώρα, 2.000 θέσεις στάθμευσης, πράσινο και κοινωνικές υποδομές. Όμορφο σχέδιο στα χαρτιά, αβέβαιο στο χρονοδιάγραμμα. Αν η επιλογή αναδόχου χρειάστηκε ήδη μία ολόκληρη μετάθεση πριν καν ξεκινήσει η κατασκευή, ποιος εγγυάται ότι τα μέσα του 2027 δεν θα αποδειχθούν απλώς ο επόμενος σταθμός αναβολής;