Η απάτη Καμπούρη στον ΕΦΚΑ και το ερώτημα για τα παλιά στελέχη του ΛΑΟΣ

Μια υπόθεση απάτης εις βάρος του ΕΦΚΑ ύψους 1.500.000 ευρώ, με πρωταγωνιστή τον κ. Καμπούρη, γίνεται αφορμή για ένα ερώτημα που ξεφεύγει από τα στενά όρια της δικαστικής υπόθεσης: αν ένα μεμονωμένο στέλεχος κατάφερε να στήσει τέτοιο κύκλωμα εις βάρος δημόσιου οργανισμού, τι ακριβώς ελέγχεται και τι όχι στα σημεία όπου κάθονται πρώην στελέχη του ΛΑΟΣ, ενταγμένα πλέον στη μηχανή της ΝΔ;

Η ερώτηση που καίει

Το ερώτημα διατυπώνεται ευθέως και χωρίς περιστροφές από τον Θεοφάνη Βέργο, ο οποίος συνδέει το μέγεθος της συγκεκριμένης απάτης με μια ευρύτερη ανησυχία για τη λογοδοσία κυβερνητικών στελεχών με καταγωγή από τον ΛΑΟΣ.

Η λογική πίσω από το σχόλιο είναι απλή και γι’ αυτό ενοχλητική: αν ένας και μόνος άνθρωπος, χωρίς πολιτική κάλυψη ή θεσμικό ρόλο, μπόρεσε να απομυζήσει 1,5 εκατομμύριο ευρώ από το ασφαλιστικό σύστημα, τότε το ερώτημα για όσους κατέχουν ή κατείχαν θέσεις ευθύνης εντός της κρατικής μηχανής δεν είναι ρητορικό — είναι λειτουργικό. Ποιος ελέγχει ποιον, και με ποια κριτήρια εντάσσονται στη ΝΔ πρόσωπα με πολιτικό παρελθόν σε κόμμα που είχε άλλοτε στοχοποιηθεί ακριβώς για χαλαρές πρακτικές διαχείρισης δημοσίου χρήματος;

Λογοδοσία ή σιωπή

Το Μαξίμου έχει επανειλημμένα επιδείξει επιλεκτική ευαισθησία απέναντι σε υποθέσεις διαφθοράς, ανάλογα με το ποιος εμπλέκεται και πόσο κοντά βρίσκεται στον πυρήνα της εξουσίας. Η υπόθεση Καμπούρη, όσο κι αν αφορά τυπικά έναν μεμονωμένο δράστη, λειτουργεί ως καθρέφτης για το σύστημα ελέγχων που υποτίθεται ότι προστατεύει τα ταμεία του ΕΦΚΑ από τέτοιες τρύπες. Αν το σύστημα άφησε περιθώριο για απάτη 1,5 εκατ. ευρώ, το ερώτημα για το ποιοι επιβλέπουν τα δημόσια χρήματα δεν αφορά μόνο εμβλήματα του παρελθόντος αλλά και τη σημερινή εποπτεία της κυβέρνησης.

Το σχόλιο επαναλαμβάνεται αυτούσιο, υπογραμμίζοντας πόσο επίμονο θεωρεί ο συντάκτης του το ζήτημα.

Χωρίς επίσημη απάντηση από το Μαξίμου ή ονομαστική αναφορά σε συγκεκριμένα πρόσωπα, το ερώτημα παραμένει αιωρούμενο — και ακριβώς αυτή η αοριστία είναι που ενοχλεί περισσότερο. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει όχι μόνο πώς συνέβη η συγκεκριμένη απάτη, αλλά και γιατί ο δημόσιος διάλογος για τα πρόσωπα που τη διαχειρίζονται μοιάζει να αποφεύγεται συστηματικά.