Ο Χατζηδάκης μαζεύει τους παλιούς ΟΝΝΕΔίτες και η ΝΔ παρακολουθεί

Ο Κωστής Χατζηδάκης δεν κάνει τίποτα τυχαία, και όσοι τον παρακολουθούν χρόνια το γνωρίζουν καλά. Μετά τις ευρωπαϊκές του επαφές των τελευταίων μηνών, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στρέφεται τώρα στο εσωτερικό μέτωπο, εκεί όπου χτίζονται οι πραγματικές ισορροπίες μέσα στη Νέα Δημοκρατία. Και το κάνει με τον πλέον συμβολικό τρόπο: επικαλούμενος τα 52 χρόνια της ΟΝΝΕΔ, της νεολαίας που κάποτε προήδρευσε, καλεί τους παλιούς συντρόφους σε μια μεγάλη συγκέντρωση στις 18 Οκτωβρίου, στο Glasshouse του Γουδή, στις 19:30.

Νοσταλγία με πολιτικό κόστος

Στα χαρτιά, πρόκειται για μια επέτειο. Στην πράξη, πρόκειται για κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον: μια προσπάθεια επανασύνδεσης με στελέχη που κάποτε στρατεύτηκαν κάτω από τη δική του σημαία, στην ΟΝΝΕΔ αλλά και ως γραμματέας της ΔΑΠ. Η επιλογή δεν είναι άσχετη με τη χρονική συγκυρία. Όσο η κάλπη πλησιάζει, τόσο πιο πολύτιμο γίνεται ένα δίκτυο ανθρώπων που ξέρουν πώς λειτουργεί το κόμμα από μέσα, που έχουν ιστορία, γνωριμίες και —κυρίως— δυσαρέσκειες που περιμένουν να αμβλυνθούν.

Η πρώτη από πολλές κινήσεις

Και εδώ είναι το σημείο που η υπόθεση ξεφεύγει από το απλό ρομαντικό αναπόλημα νεανικών χρόνων. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η εκδήλωση στο Γουδή δεν είναι μεμονωμένη, αλλά η πρώτη από μια σειρά οργανωμένων κινήσεων που σχεδιάζει ο Χατζηδάκης προκειμένου να «ζεστάνει» ξανά τα παλιά στελέχη και να τα συσπειρώσει ενόψει της κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης που έρχεται. Με άλλα λόγια, ο αντιπρόεδρος επενδύει μεθοδικά σε κάτι που ξεπερνά την απλή κομματική καθημερινότητα.

Το ερώτημα που αναπόφευκτα γεννιέται στα πηγαδάκια είναι αν αυτό το χτίσιμο προφίλ, εντός και εκτός συνόρων, αποτελεί απλώς εσωκομματική φροντίδα χρήσιμη στη ΝΔ «την ώρα της κάλπης», ή κάτι περισσότερο: μια προετοιμασία θέσης για την επόμενη μέρα, όποια κι αν είναι αυτή. Στη Ρηγίλλης κανείς δεν το λέει δυνατά, αλλά όλοι το ακούνε.

Μήπως ο Κωστής Χατζηδάκης απλώς θυμάται τα παλιά, ή μήπως χτίζει ήσυχα-ήσυχα το μέλλον του;