Το Μαξίμου σε αυτόματο πιλότο

Στα πηγαδάκια της Νέας Δημοκρατίας δεν μιλούν πια για «περιστατικά» αλλά για κατάσταση. Το επίδομα ανεργίας έγινε η αφορμή να φανεί ό,τι ήδη ψιθυρίζεται εδώ και καιρό: η Νίκη Κεραμέως βγήκε με δική της γραμμή, ο Παύλος Μαρινάκης είχε πει διαφορετικά, και κανείς στο Μαξίμου δεν φρόντισε να τους συνεννοήσει πριν ανοίξουν τα μικρόφωνα. Δεν είναι το πρώτο τέτοιο φάλτσο, ούτε μάλλον το τελευταίο.

Στη ΔΕΘ, όσοι παρακολουθούσαν από κοντά μιλούν για κλίμα πρωτοφανούς οξύτητας, με κυβερνητικά στελέχη να τα βάζουν ανοιχτά με δημοσιογράφους, σαν να είχε εξαντληθεί κάθε απόθεμα ψυχραιμίας. Κι ενώ αυτό συνέβαινε δημόσια, ο βουλευτής Μακάριος Λαζαρίδης επέλεξε να ανοίξει μέτωπο με τον υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια, δείχνοντας πως οι εσωκομματικές αντιπαραθέσεις πλέον δεν χωρούν στα κλειστά γραφεία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας — προτιμούν τα φώτα.

Κι ο πρωθυπουργός; Παρατηρεί. Η στάση αναμονής του Κυριάκου Μητσοτάκη, η απουσία οποιασδήποτε επιβολής προς όσους τραβούν τη δική τους γραμμή, διαβάζεται από πολλούς ως αδυναμία, όχι ως στρατηγική. Κι όσο το Μαξίμου κοιτάζει αλλού, δεξιά του κάτι σιγοβράζει — φημολογία για νέο σχηματισμό, κινητικότητα σε συντηρητικούς κύκλους, η γνωστή δηλαδή συνταγή που εμφανίζεται πάντα όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να δείχνει κούραση.

Το ερώτημα πια δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα συντονισμού. Είναι αν κάποιος στο Μέγαρο θυμάται ακόμη πώς λειτουργεί το χειρόφρενο.