Ο Γεωργιάδης θέλει πίσω τους «Ράμπο»

Το 2019, με έναν από τους πρώτους νόμους της, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έσβησε από τον χάρτη το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, τους θρυλικούς «Ράμπο της Υγείας». Η αιτιολογία τότε ακουγόταν πειστική: εξορθολογισμός, κατάργηση επικαλύψεων, μεταφορά αρμοδιοτήτων στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Λιγότερα γρανάζια, υποτίθεται καλύτερος έλεγχος.

Επτά χρόνια αργότερα, ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη ήρθε να βάλει την υπόθεση στο μικροσκόπιο, κι εκεί αποκαλύφθηκε το κενό: οι παλιοί επιθεωρητές σκόρπισαν σε έναν πολύ μεγαλύτερο και δυσκίνητο μηχανισμό, χωρίς κανείς να μπορεί εύκολα να συγκρίνει το πριν με το μετά. Κι εδώ έρχεται η στιγμή που ο Άδωνις Γεωργιάδης κάνει αυτό που σπάνια κάνουν υπουργοί: ζητά συγγνώμη από την οικογένεια Μαζωνάκη, αναγνωρίζει κρατική ευθύνη και αφήνει τη φράση που εξηγεί σχεδόν τα πάντα — «όλες οι πολιτικές κρίνονται στην πράξη».

Δεν έμεινε όμως εκεί. Ο ίδιος υπουργός που εκπροσωπεί την κυβέρνηση που κατήργησε το ΣΕΥΥΠ, παραδέχθηκε πως οι σημερινοί ελεγκτές του ΙΣΑ «δεν είναι εκπαιδευμένοι ελεγκτές» και δήλωσε πρόθυμος να δει την επανίδρυσή του, πιο εστιασμένη πλέον στην υγεία. Δηλαδή χρειάστηκε ένας θάνατος για να ανοίξει και πάλι η συζήτηση για το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θεωρήθηκε «μεταρρύθμιση» το 2019.

Στα πηγαδάκια σχολιάζουν πως σπάνια βλέπει κανείς μια κυβέρνηση να αυτοαναιρείται τόσο καθαρά, χωρίς καν να το χρειάζεται κάποιος αντίπαλος. Το κόστος, βέβαια, δεν μετριέται σε οργανογράμματα αλλά σε ανθρώπινες ζωές — και αυτό είναι το μόνο που δεν διορθώνεται με ανακοινώσεις.