Η περιφέρεια αδειάζει από παιδιά κι η κυβέρνηση μετράει ΑΕΠ

Η δημογραφική κρίση δεν είναι πια στατιστική συζήτηση για ειδικούς· είναι καταγγελία με ονόματα νομών και ποσοστά που μοιάζουν με ιατρική διάγνωση θανάτου. Η πτώση των γεννήσεων στην περιφέρεια δεν αγγίζει απλώς κρίσιμα επίπεδα, τα ξεπερνά, και η κυβέρνηση, όσο κι αν χειροκροτεί δημοσιονομικά πλεονάσματα, φαίνεται να έχει χάσει την Ελλάδα εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης από το ραντάρ της.

Αριθμοί που καίνε

Η εικόνα που περιγράφεται είναι σκληρή: μείωση γεννήσεων 42% πανελλαδικά, με Θεσπρωτία, Γρεβενά, Φθιώτιδα, Κοζάνη, Ευρυτανία και Φλώρινα να αγγίζουν το -50%. Αυτό δεν είναι δημογραφική τάση, είναι σβήσιμο ολόκληρων κοινοτήτων σε βάθος μιας γενιάς.

Ο χρήστης John Toyp βάζει το δάχτυλο στην πληγή με έναν όρο που δύσκολα αντικρούεται: «θεατής». Γιατί όσο το Μαξίμου πανηγυρίζει για επενδύσεις και μεγέθυνση, η περιφέρεια αδειάζει από νέους, από δουλειές, από στέγη προσιτή σε νέο ζευγάρι που θα τολμήσει να κάνει παιδί. Η εγκατάλειψη της περιφέρειας δεν είναι νέο φαινόμενο, όμως η ταχύτητα με την οποία επιταχύνεται τα τελευταία χρόνια δείχνει πολιτική επιλογή, όχι μοιραία εξέλιξη.

Το κόστος της αδράνειας

Χωρίς δουλειές που να κρατούν τους νέους στον τόπο τους, χωρίς στέγη με λογικές τιμές, χωρίς στήριξη σε νέες οικογένειες, η δημογραφική συρρίκνωση της περιφέρειας μετατρέπεται σε αυτόματο πιλότο. Η κυβέρνηση διαθέτει επικοινωνιακά πακέτα για το δημογραφικό, ανακοινώσεις για επιδόματα και φοροαπαλλαγές, όμως τα ποσοστά που καταγράφονται σε νομούς όπως η Ευρυτανία ή τα Γρεβενά δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με δελτία τύπου. Απαιτεί υποδομές, θέσεις εργασίας εκτός Αττικής και μια στρατηγική αποκέντρωσης που, μέχρι στιγμής, παραμένει στα χαρτιά.

Η δημογραφική κατάρρευση της περιφέρειας δεν είναι απλώς αριθμοί σε πίνακα της ΕΛΣΤΑΤ· είναι σχολεία που κλείνουν, μαιευτήρια που ερημώνουν και χωριά που γερνούν χωρίς διάδοχη κατάσταση. Όσο το κυβερνητικό αφήγημα επιμένει σε μακροοικονομικούς δείκτες, η Ελλάδα εκτός των δύο μεγάλων πόλεων μετράει αντίστροφα, και κανείς στο Μαξίμου δεν φαίνεται να βιάζεται να σταματήσει το ρολόι.