Το νέο κόμμα Τσίπρα και η μόδα της «διορθωτικής δήλωσης»

Δεν πέρασε καν μήνας από τη γέννηση του νέου κόμματος και έχει ήδη προλάβει να αποκτήσει ένα σήμα κατατεθέν: τη «διορθωτική δήλωση». Πρώτα μιλάει κάποιο στέλεχος, μετά ακολουθεί η διόρθωση, και ανάμεσα στα δύο χάνεται η αρχική εντύπωση που άφησε η πρώτη τοποθέτηση. Δύο περιστατικά μέσα σε λίγες μέρες δεν είναι σύμπτωση, είναι μοτίβο, και το μοτίβο αυτό έχει ήδη τραβήξει την προσοχή.

Παππάς, Σιακαντάρης και οι θυρίδες

Η υπόθεση ξεκίνησε με τον Νίκο Παππά και τις αναφορές του σε θυρίδες και κοσμήματα, δηλώσεις που ακολουθήθηκαν σύντομα από διορθωτική παρέμβαση. Λίγες μέρες μετά, σειρά είχε ο Παύλος Σιακαντάρης, με τοποθετήσεις που περιγράφονται ως στομφώδεις και θολές, και που επίσης χρειάστηκαν διόρθωση. Η επανάληψη του ίδιου μοτίβου σε διαφορετικά στελέχη είναι αυτή που μετατρέπει ένα μεμονωμένο ατύχημα σε ζήτημα εσωτερικής πειθαρχίας.

Ο Νίκος Μοραΐτης το θέτει χωρίς περιστροφές:

Η αναφορά σε «νέους Βίτσες και Δρίτσες» δεν είναι τυχαία επιλογή λέξεων. Παραπέμπει ευθέως στο παρελθόν στελεχών που το νέο σχήμα φιλοδοξεί να ξεπεράσει, όχι να αναπαράγει με άλλα πρόσωπα. Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι απλώς επικοινωνιακό, αλλά ουσιαστικό: αν ένα κόμμα που παρουσιάζεται ως εναλλακτική πρόταση διοίκησης δεν μπορεί να συντονίσει τις δηλώσεις των στελεχών του σε επίπεδο ημερήσιας διάταξης, τι εγγυάται για τη συνέπεια σε πιο κρίσιμα ζητήματα;

Το κόστος της ασυνέπειας

Η κριτική εδώ δεν εξαντλείται στην αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση —αντίθετα, στοχεύει ευθέως στο ίδιο το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Η κλήση προς «σοβαρότητα» και το να «κλείσουν τα παλτά στην ντουλάπα» λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η κοινωνική ζήτηση για κάτι νέο δεν σημαίνει αυτόματα ανοχή σε επικοινωνιακό αυτοσχεδιασμό. Ο ίδιος ο Μοραΐτης, μάλιστα, δεν αφήνει απέξω τον πρωθυπουργό: η αναφορά στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στην επιθυμία να «πέσει» με ψήφο και όχι σαν «μουρουνόλαδο» δείχνει ότι η αιχμή έχει διπλή κατεύθυνση —τόσο προς το νέο κόμμα που δεν έχει ακόμη βρει τον βηματισμό του, όσο και προς μια κυβέρνηση που η κοινή γνώμη φαίνεται να θέλει να αποχωρήσει, αλλά μέσα από κανονικές διαδικασίες, όχι εξαναγκαστικά.

Στο μεταξύ, το νέο σχήμα δίνει την εντύπωση ότι βρίσκεται ακόμη σε φάση δοκιμών επί σκηνής, με στελέχη που μιλούν πρώτα και σκέφτονται μετά. Δύο διορθωτικές δηλώσεις σε διάστημα λίγων ημερών δεν συνιστούν ακόμη κρίση, αλλά αν συνεχιστούν, θα μετατρέψουν τη «διόρθωση» σε μόνιμη πρακτική επικοινωνίας —και αυτό είναι το χειρότερο σήμα που μπορεί να στείλει ένα κόμμα που θέλει να πείσει ότι είναι έτοιμο για κυβέρνηση.