Η μαύρη βαλίτσα του Καράκας και η σιωπή του Τσίπρα

Λίγες μέρες πριν τη ΔΕΘ, όταν κανονικά η πολιτική ατζέντα θα έπρεπε να στρέφεται γύρω από φορολογικές ελαφρύνσεις και αναπτυξιακά προγράμματα, ξαφνικά αναδύεται από το παρελθόν μια υπόθεση με βενεζουελάνικο άρωμα και ελληνικό αποδέκτη. Ο δημοσιογράφος Ιάσονας Πιπίνης, σε νέα παρέμβασή του στην εκπομπή του Άρη Πορτοσάλτε, επανέρχεται στο θέμα των σχέσεων του Αλέξη Τσίπρα με το καθεστώς Μαδούρο, με τον Άδωνι Γεωργιάδη να σπεύδει να δώσει βήμα και μεγαφωνική στήριξη στο ρεπορτάζ.

Η βαλίτσα και η σιωπή

Το επιχείρημα πατάει σε τέσσερα σημεία που, όσο κι αν ακούγονται σαν σενάριο σκοτεινής διπλωματίας, εμφανίζονται με ονόματα και ημερομηνίες: ο πρώην υπουργός Οικονομικών του Ούγκο Τσάβες, Ραφαέλ Ισέα, να μιλά για χρηματοδότηση ελληνικών πολιτικών προσώπων από το καθεστώς· ο Κύπριος δικηγόρος Αρτέμης Αρτεμίου, γνώστης των offshore διαδρομών, να εντοπίζεται στο σπίτι του κ. Τσίπρα στην Κυψέλη πριν από το ταξίδι Παππά-Αρτεμίου στη Βενεζουέλα· και μια συνάντηση, λίγο πριν τις εκλογές του 2012, ανάμεσα στον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τον υφυπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βενεζουέλας, Τεμίρ Πόρας, με μια μαύρη βαλίτσα να μπαίνει στο κάδρο χωρίς κανείς να έχει δει τι κρύβει. Καμία ανακοίνωση, καμία επίσημη καταγραφή αυτής της επαφής δεν υπήρξε ποτέ, κάτι που από μόνο του γεννά το ερώτημα γιατί μια συνάντηση με απεσταλμένο ξένου καθεστώτος κρατήθηκε μακριά από κάθε δημοσιότητα.

Η ενοχλητική απουσία απάντησης

Αυτό που τροφοδοτεί περισσότερο το σενάριο δεν είναι τόσο τα ίδια τα στοιχεία, όσο η απόλυτη σιωπή του πρώην πρωθυπουργού. Ούτε διάψευση, ούτε επεξήγηση, ούτε καν ένα σχόλιο περιφρόνησης — τίποτα. Για έναν πολιτικό που έχτισε μεγάλο μέρος της αφήγησής του πάνω στην έννοια της προσωπικής εντιμότητας, η απουσία οποιασδήποτε αντίδρασης σε κατηγορίες αυτού του βεληνεκούς μοιάζει τουλάχιστον αντιφατική. Είτε τα ερωτήματα θεωρούνται τόσο ασήμαντα που δεν αξίζουν απάντηση, είτε η σιωπή είναι η πιο βολική στρατηγική όταν δεν υπάρχει εύκολη εξήγηση.

Ο χρονισμός, βέβαια, δεν περνά απαρατήρητος: η υπόθεση επανέρχεται στο προσκήνιο ακριβώς τη στιγμή που η πολιτική συζήτηση θα έπρεπε να στρέφεται στη ΔΕΘ και στις κυβερνητικές εξαγγελίες, γεγονός που δίνει λαβή για ερωτηματικά περί στοχοθεσίας. Αυτό όμως δεν αναιρεί τα ίδια τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα εδώ και χρόνια. Η σιωπή δεν είναι επιχείρημα· είναι απλώς σιωπή, και σε αυτή την περίπτωση μιλάει πολύ πιο δυνατά απ’ όσο θα ήθελε ο αποδέκτης της.