NEPTUNE STRIKE 26-4: Στον αέρα η άσκηση

Rafale και F-16 Viper πετούν μαζί με F-35B της Ιταλικής Αεροπορίας και AV-8B Harrier II του Ιταλικού Ναυτικού στο Ιόνιο Πέλαγος, στο πλαίσιο της άσκησης NEPTUNE STRIKE 26-4.

Η NEPTUNE STRIKE 26-4, που διεξάγεται από τις 16 Οκτωβρίου έως τις 5 Νοεμβρίου, αποτελεί την τέταρτη και τελευταία δραστηριότητα αυξημένης επαγρύπνησης του ΝΑΤΟ για το 2026. Συμμετέχουν 17 συμμαχικές χώρες, πάνω από 20 πολεμικά πλοία και 40 αεροσκάφη, ενώ οι επιχειρήσεις καλύπτουν ένα ευρύ τόξο από την Αρκτική και τον Βόρειο Ατλαντικό έως τη Βαλτική, την Αδριατική και τη Μεσόγειο.

Σημείο αναφοράς στη φετινή δραστηριότητα αποτελεί η παράλληλη ανάπτυξη τριών ναυτικών συγκροτημάτων κρούσης. Επικεφαλής είναι τα αεροπλανοφόρα HMS Prince of Wales του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και ITS Cavour του Ιταλικού Ναυτικού, καθώς και το τουρκικό πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων TCG Anadolu, που χρησιμοποιείται και ως φορέας μη επανδρωμένων αεροχημάτων.

Με ενιαίο συμμαχικό συντονισμό, η NEPTUNE STRIKE συνδυάζει επιχειρησιακές αναπτύξεις και εκπαιδευτικές δραστηριότητες, χωρίς να έχει τη μορφή συμβατικής άσκησης με ένα κοινό σενάριο. Πρόκειται για δραστηριότητα αυξημένης επαγρύπνησης (enhanced Vigilance Activity – eVA), υπό την ευθύνη της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων Κρούσης και Υποστήριξης του ΝΑΤΟ (STRIKFORNATO). Σκοπός είναι να δοκιμαστούν οι διαδικασίες διοίκησης και ελέγχου, η διαλειτουργικότητα και η συνεργασία ναυτικών, αεροπορικών και χερσαίων δυνάμεων, μαζί με τις δυνατότητες στον κυβερνοχώρο και στο Διάστημα.

Το βρετανικό συγκρότημα με επικεφαλής το HMS Prince of Wales επιχειρεί στον Βόρειο Ατλαντικό και στην Αρκτική, με F-35B Lightning II, το αντιτορπιλικό αεράμυνας HMS Dauntless και τη νορβηγική φρεγάτα HNoMS Fridtjof Nansen. Στο πλαίσιο των αποστολών του, μαχητικά αναπτύχθηκαν στη Βαλτική και στη Φινλανδία, σε συνεργασία με γαλλικά Rafale και φινλανδικές παράκτιες πυραυλικές μονάδες, για τον συντονισμό προσβολών στόχων.

Πυρήνας του ιταλικού συγκροτήματος κρούσης στη Μεσόγειο είναι το ITS Cavour, με F-35B της Ιταλικής Αεροπορίας και του Ιταλικού Ναυτικού, καθώς και AV-8B Harrier II. Το συνοδεύουν μονάδες επιφανείας του Ιταλικού Ναυτικού, ενώ το πρόγραμμά του περιλαμβάνει αποστολές κρούσης μεγάλης ακτίνας με εναέριο ανεφοδιασμό από γαλλικά A330 MRTT. Η συμμετοχή εντάσσεται και στην ιταλική άσκηση MARE APERTO 2026, συνδέοντας εθνικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες με το ευρύτερο νατοϊκό πλαίσιο.

Το τουρκικό συγκρότημα, υπό την ηγεσία του TCG Anadolu (L400), περιλαμβάνει επίσης τη φρεγάτα TCG Gaziantep και το υποβρύχιο TCG Gür. Στο Anadolu βρίσκονται τρία μη επανδρωμένα αεροχήματα Bayraktar TB3 και δύναμη πεζοναυτών μεγέθους τάγματος. Με αυτόν τον τρόπο συνδυάζονται οι αμφίβιες επιχειρήσεις με τη χρήση UAV από το κατάστρωμα του πλοίου.

Στις 19 Οκτωβρίου, στον κόλπο της Αυλώνας στην Αλβανία, πραγματοποιήθηκε επίδειξη αμφίβιας ενέργειας με τη συμμετοχή του TCG Anadolu, του TCG Gaziantep και αλβανικών ναυτικών δυνάμεων. Η δραστηριότητα περιλάμβανε μεταφορά και ανάπτυξη δυνάμεων από τη θάλασσα στην ακτή, ελιγμούς αποβατικών μέσων και χρήση ελικοπτέρων και UAV. Αποτελούσε μέρος του ευρύτερου επιχειρησιακού προγράμματος του τουρκικού συγκροτήματος στην Αδριατική και στο Ιόνιο.

Στη NEPTUNE STRIKE 26-4 λαμβάνουν μέρος η Ελλάδα, η Αλβανία, η Κροατία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Λιθουανία, η Νορβηγία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Ισπανία, η Τουρκία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται ακόμη οι μόνιμες ναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων και τα συγκροτήματα ναρκοπολέμου.

Η επιχειρησιακή αξία της NEPTUNE STRIKE 26-4 έγκειται κυρίως στον συντονισμό ναυτικών δυνάμεων κρούσης που αναπτύσσονται ταυτόχρονα σε διαφορετικά θέατρα. Η ανάπτυξη των δύο ευρωπαϊκών αεροπλανοφόρων και του τουρκικού Anadolu επιτρέπει στο ΝΑΤΟ να δοκιμάσει τη διασύνδεση αεροπορικών επιχειρήσεων, αποβατικών ενεργειών, υποβρυχιακού πολέμου και επιτήρησης, υπό κοινή διοικητική δομή.

Η μεγάλη γεωγραφική κάλυψη της δραστηριότητας καταδεικνύει επίσης την προσπάθεια της Συμμαχίας να έχει ταυτόχρονη παρουσία στη βόρεια και τη νότια πτέρυγά της. Βασικοί άξονες της νατοϊκής αποτροπής είναι η προστασία των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας στον Βόρειο Ατλαντικό, η ασφάλεια της Βαλτικής και η δυνατότητα γρήγορης συγκέντρωσης ναυτικών δυνάμεων στη Μεσόγειο.