Το ΣΔΙΤ των 765 εκατ. για τον Κορυδαλλό προχωρά στα σιωπηρά

Ενώ η πολιτική συζήτηση καταναλώνεται σε άλλα μέτωπα, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη προχώρησε αθόρυβα σε ένα από τα βαρύτερα οικονομικά έργα της τελευταίας δεκαετίας: το ΣΔΙΤ για τη μετεγκατάσταση των φυλακών Κορυδαλλού στον Ασπρόπυργο, προϋπολογισμού 765 εκατ. ευρώ. Ο υφυπουργός Ιωάννης Λαμπρόπουλος υπέγραψε την απόφαση που ανοίγει τον δρόμο για τις δεσμευτικές προσφορές, χωρίς ιδιαίτερη φανφάρα, χωρίς ανακοίνωση που να πυροδοτεί δημόσιο διάλογο για ένα έργο που θα καθορίσει το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας για τις επόμενες τρεις δεκαετίες.

Ποιοι διεκδικούν το φιλέτο

Στη διαγωνιστική διαδικασία έχουν μπει τέσσερις από τους μεγαλύτερους κατασκευαστικούς ομίλους της χώρας: ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, AKTOR, ΜΕΤΚΑ του ομίλου Metlen και ΑΒΑΞ. Δεν πρόκειται για ένα ακόμη δημόσιο έργο που χτίζεται και παραδίδεται· ο ανάδοχος θα κατασκευάσει, θα λειτουργήσει και θα συντηρήσει το συγκρότημα για περίπου 30 χρόνια, εξασφαλίζοντας μακροχρόνια ροή εσόδων που ξεπερνά κατά πολύ το κόστος κατασκευής. Είναι ακριβώς αυτού του τύπου οι συμβάσεις που, όσο πιο σιωπηλά προχωρούν, τόσο λιγότερες ερωτήσεις δέχονται για τους όρους αποπληρωμής και το πραγματικό κόστος για τον δημόσιο κορβανά στα επόμενα χρόνια.

Η ουσία πίσω από τα τετραγωνικά

Το νέο Δικαστικό Σωφρονιστικό Συγκρότημα Αθηνών θα απλωθεί σε έκταση άνω των 103 στρεμμάτων στο πρώην στρατόπεδο «Αμερικανικής Ευκολίας», με δόμηση που ξεπερνά τα 55.000 τ.μ. και δυναμικότητα περίπου 2.000 κρατουμένων και πάνω από 1.000 εργαζομένων. Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται ξεχωριστές ενότητες για άνδρες, γυναίκες και διεμφυλικούς κρατουμένους, δομές ψυχιατρικής υποστήριξης, ιατρεία, εκπαιδευτικοί και αθλητικοί χώροι. Στο ίδιο συγκρότημα θα στεγαστεί και η Διεύθυνση Μεταγωγών Δικαστηρίων Αττικής, δημιουργώντας έναν ενιαίο κόμβο που, τουλάχιστον στα χαρτιά, μοιάζει με σοβαρή αναβάθμιση υποδομών δεκαετιών παραμέλησης.

Το ερώτημα δεν είναι αν χρειάζεται η μετεγκατάσταση —αυτό το γνωρίζει κάθε αρμόδιος εδώ και χρόνια— αλλά γιατί ένα έργο τέτοιου μεγέθους, με 30ετή δέσμευση δημοσίου χρήματος και τεσσάρων ισχυρών ομίλων στο παιχνίδι, προχωρά χωρίς η κυβέρνηση να νιώθει την ανάγκη να το εξηγήσει δημόσια πέρα από μια τεχνική ανακοίνωση. Μήπως επειδή οι λεπτομέρειες μιας τριαντάχρονης σύμβασης αντέχουν καλύτερα στη σιωπή παρά στο φως;