Γίγαντες της Νάντης: Η κρυφή ιστορία τους
Μετά το κλείσιμο των ναυπηγείων το 1987, η πόλη επένδυσε στον πολιτισμό, όμως η καλλιτεχνική ρήξη άφησε τον αρχικό Ελέφαντα του Σουλτάνου κλειδωμένο σε υπόστεγο

Η Νάντη αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αστικού μετασχηματισμού διεθνώς: η πόλη μετέτρεψε τις συνέπειες της αποβιομηχάνισης σε ένα παγκόσμιας εμβέλειας πεδίο φαντασίας και μηχανικής τέχνης, μέσα από την πολιτιστική της στρατηγική και τη βιομηχανική αναγέννηση.
Το 1987, με το κλείσιμο των ναυπηγείων, η γαλλική πόλη κλήθηκε να διαλέξει πορεία σε μια κρίσιμη συγκυρία. Αντί να οδηγηθεί στην παρακμή, στράφηκε στον πολιτισμό και το 1989 κάλεσε τη θεατρική ομάδα δρόμου Royal de Luxe. Η ομάδα, που ίδρυσε ο Jean-Luc Courcoult, παρουσίασε στους δρόμους την περίφημη «Σάγκα των Γιγάντων» (La Saga des Géants), εντυπωσιάζοντας εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο.
Στο πλαίσιο των εορτασμών του 2005 για τον εκατονταετή αιώνα του Ιουλίου Βερν, η ομάδα παρουσίασε στην πόλη τον «Ελέφαντα του Σουλτάνου» (Le Sultan’s Elephant). Η κατασκευή, ύψους έντεκα μέτρων, πρωταγωνίστησε σε ένα εντυπωσιακό θέαμα που έμεινε στην ιστορία.
Η επιτυχία άνοιξε τον δρόμο για τη δημιουργία, το 2007, του μόνιμου θεματικού χώρου Les Machines de l’Île, από πρώην στενούς συνεργάτες του Courcoult. Στον χώρο κατασκευάστηκε ο δίδυμος Μεγάλος Ελέφαντας (Le Grand Éléphant), με ύψος δώδεκα μέτρα. Σήμερα κινείται καθημερινά στα παλιά ναυπηγεία και μεταφέρει δεκάδες επιβάτες.
Δείτε ΕΔΩ
Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, σημαδεύτηκε από καλλιτεχνική και φιλοσοφική ρήξη. Ο Courcoult υπερασπιζόταν το δωρεάν και εφήμερο λαϊκό θέατρο δρόμου, σε αντίθεση με τους συνεργάτες του, που προσανατολίστηκαν σε ένα μόνιμο βιομηχανικό και τουριστικό πάρκο. Πλέον, ο αρχικός Ελέφαντας του Σουλτάνου βρίσκεται κλειδωμένος σε υπόστεγο στο βόρειο τμήμα της Νάντης, υπενθυμίζοντας σιωπηλά τη διαφωνία.
Την ίδια ώρα, οι επενδύσεις του δήμου στη Royal de Luxe, οι οποίες ξεπέρασαν τα 7,8 εκατομμύρια ευρώ από το 2009 έως το 2013, πυροδότησαν έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Το Περιφερειακό Ελεγκτικό Συνέδριο διατύπωσε επίσης παρατηρήσεις για μονοπωλιακή διαχείριση στον χώρο των τεχνών δρόμου. Παρά τις διαφωνίες και το μεγάλο κόστος, η Νάντη αναδείχθηκε οριστικά σε παγκόσμια πρωτεύουσα της δημιουργικότητας, χάρη στη συνύπαρξη του εφήμερου οράματος και του μόνιμου μηχανικού θαύματος.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.

















// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.