Κυριάκος Μητσοτάκης: Η αυτοδυναμία ως σωσίβιο και η ενόχληση Πρετεντέρη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιστράτευσε ξανά στα Βριλήσσια το γνώριμο δίλημμα: αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία, διαφορετικά περιπέτειες. Αφορμή αυτή τη φορά ήταν η διαφωνία για το νομοσχέδιο που αφορά τα κοινωνικά δίκτυα. Ο πρωθυπουργός απέδωσε την απουσία συνεννόησης στην εχθρότητα της αντιπολίτευσης προς το πρόσωπό του και πέρασε κατευθείαν στο εκλογικό συμπέρασμα: χρειάζεται να κυβερνά μόνος. Ο Μητσοτάκης ζητά συναίνεση στην κυβερνητική θέση και αξιοποιεί την άρνηση της αντιπολίτευσης για να διεκδικήσει ξανά αυτοδυναμία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργασίες

Για να ενισχύσει το επιχείρημα, κάλεσε τους πολίτες να φανταστούν τη διαχείριση κρίσεων με διαπραγματεύσεις μεταξύ κομμάτων. Παρουσίασε, δηλαδή, την κυβερνητική συνεργασία περίπου ως επιχειρησιακό κίνδυνο. Μόνο που η αποκλειστική διαχείριση έχει ήδη δοκιμαστεί: τα Τέμπη και οι καταστροφές στη Θεσσαλία, στον Έβρο, στη Ρόδο και στην Αττική ανήκουν στον απολογισμό της. Η πρωθυπουργική διεκδίκηση αποκλειστικής επάρκειας στην ασφάλεια προσπερνά αρκετά βαριά κεφάλαια της ίδιας της κυβερνητικής θητείας.

Ο Γιάννης Πρετεντέρης, πάντως, προσθέτει μια ενόχληση που δεν αφορά το Μαξίμου αλλά τους απέναντι. Αφού η κυβερνητική πλευρά επαναφέρει την απειλή της αστάθειας, η αντιπολίτευση τι ακριβώς αντιπροτείνει; Η παρέμβασή του μεταφέρει τη συζήτηση από την αποδόμηση του πρωθυπουργικού διλήμματος στην ανάγκη μιας δικής της πολιτικής απάντησης.

Εκεί βρίσκεται και το βολικό σημείο για τον Μητσοτάκη: η καταγγελία του διλήμματος δεν συνιστά κυβερνητική πρόταση. Όσο η αντιπολίτευση περιορίζεται να εξηγεί γιατί δεν πρέπει να συνεχίσει ο ίδιος, του αφήνει χώρο να παρουσιάζει τις συνεργασίες ως ανεπιθύμητα παζάρια. Στα Βριλήσσια, πάντως, ο πρωθυπουργός φρόντισε ήδη να συνδέσει μια συγκεκριμένη κοινοβουλευτική διαφωνία με το αίτημα για την επόμενη αυτοδύναμη θητεία του.