Τζιοβάνι: «Ο Ολυμπιακός είναι το δεύτερο σπίτι μου»

Ο Τζιοβάνι μίλησε στο κανάλι του Ολυμπιακού για την πορεία του με την ομάδα, με την οποία κατέγραψε 208 εμφανίσεις, πέτυχε 97 γκολ και πανηγύρισε πέντε πρωταθλήματα μαζί με ένα Κύπελλο.

Ως το δεύτερο σπίτι του περιέγραψε τον Ολυμπιακό Πειραιά ο θρύλος της ποδοσφαιρικής ομάδας, Τζιοβάνι, που βρέθηκε και στο μουσείο του συλλόγου, επισημαίνοντας ότι «όλα βρίσκονται στη θέση τους».

Ο Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε με τα ερυθρόλευκα την περίοδο 1999-2005, αγαπήθηκε όσο κανείς άλλος από τον κόσμο της ομάδας και χάρισε πλούσιο θέαμα, αλλά και γκολ που θα μείνουν ανεξίτηλα στην ιστορία.

Οι τοποθετήσεις του Τζιοβάνι για τον Ολυμπιακό

Για τα συναισθήματά του όποτε επιστρέφει στον Ολυμπιακό: «Νιώθω πολύ όμορφα και με κάνει πάντα πολύ χαρούμενο η αγάπη του κόσμου. Εδώ είναι για μένα το δεύτερο σπίτι μου».

Για όσα του άφησε η επίσκεψη στο μουσείο του συλλόγου: «Είναι πολύ όμορφο και έχει φτιαχτεί με πολλή αγάπη. Όλα βρίσκονται στη θέση τους και εντυπωσιάστηκα».

Για το κατά πόσο συνεχίζει να παρακολουθεί τον Ολυμπιακό: «Δεν τον παρακολουθώ πολύ, γιατί στη Βραζιλία δεν δείχνουν συχνά τους αγώνες και όταν το κάνουν είναι ώρες που δεν βρίσκομαι σπίτι. Πάντα όμως παρακολουθώ τα αποτελέσματα και εύχομαι να πάνε όλα καλά».

Για τον παίκτη του τωρινού ρόστερ που θα ήθελε για συμπαίκτη: «Πάντα θες να είσαι κοντά σε κάθε παίκτη που έχει ταλέντο και δίνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο. Έζησα όμως και εγώ μια πολύ καλή εποχή με σπουδαίους ποδοσφαιριστές. Είναι σχετικό όλο αυτό. Πέρασε πολύ όμορφες στιγμές με τους συμπαίκτες μου και ο καθένας αφήνει το στίγμα του στη δική του εποχή».

Για τη σημασία που έχει για τον ίδιο το Καραϊσκάκη: «Εδώ έζησα πολλά παιχνίδια και πολλές νίκες. Μοιράστηκα πολλές ευτυχισμένες στιγμές με την ομάδα. Πέτυχα πολλά γκολ που θυμόμαστε. Κάθε φορά που μπαίνω στο γήπεδο περνάνε όλα σαν ταινία μπροστά μου».

Για τον αντίπαλο που τον δυσκόλεψε περισσότερο στην Ευρώπη, στα χρόνια του στον Ολυμπιακό: «Σίγουρα η Ρεάλ Μαδρίτης, ήταν η ομάδα που με δυσκόλεψε περισσότερο».

Για τη συμβουλή προπονητή ή συμπαίκτη από εκείνα τα χρόνια που διατηρεί στη μνήμη του: «Έχει περάσει πολύς καιρός (σ.σ. γέλια). Περισσότερο θυμάμαι τις στιγμές στα αποδυτήρια με τους συμπαίκτες μου, όταν ο ένας βοηθά τον άλλον. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια συγκεκριμένη συμβουλή, ωστόσο σε έναν αθλητή θα έλεγα να μην τα παρατά ποτέ και πάντα να μάχεται».

Για την απόφαση που τον οδήγησε τότε στον Ολυμπιακό: «Ο θεός με έφερε εδώ. Έχω διηγηθεί την ιστορία αυτή σε πολλές συνεντεύξεις. Ήμουν σε διακοπές και ο Φαν Χάαλ με είχε διώξει τότε από την Μπαρτσελόνα. Ο Ολυμπιακός με καλούσε αλλά εγώ δεν ήθελα να έρθω. Ώσπου προσευχήθηκα στον Θεό και μου έδωσε ένα σημάδι να έρθω εδώ. Τελικά τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ όμορφα, πέρα απ’ ό,τι περίμενα. Ήταν μια υπέροχη ιστορία».

Για το γεγονός ότι, πέρα από παίκτης, έκανε πολλά παιδιά να αγαπήσουν το ποδόσφαιρο: «Είναι υπέροχο, γιατί αυτό προσπαθούμε να κάνουμε ως αθλητές. Να αφήσουμε κάτι πίσω μας. Να απολαμβάνει ο κόσμος το ποδόσφαιρό μας. Μαζί με τους συμπαίκτες μου κατακτήσαμε πολλούς τίτλους εδώ. Αυτό μένει στον φίλαθλο, οι νίκες, οι τίτλοι και επιτυχίες στα ντέρμπι που είναι πολύ σημαντικές».

Για το αν ο τρόπος που έπαιζε ήταν αποτέλεσμα έμφυτου ταλέντου ή δουλειάς στην πορεία: «Φυσικά υπάρχει ένα αρχικό ταλέντο, αλλά το καλλιέργησα με πολλή δουλειά. Με καθημερινή προπόνηση όλο και το εξελίσσεις. Στον Ολυμπιακό είχα μεγάλη ελευθερία στο παιχνίδι μου. Πιστεύω ότι από όλες τις ομάδες που αγωνίστηκα, ο Ολυμπιακός ήταν η ομάδα που μου έδωσε τη μεγαλύτερη ελευθερία να αναπτύξω το ταλέντο μου».

Για τη συμβουλή του προς ένα παιδί που θέλει να παίξει ως “δεκάρι”, σε μια εποχή όπου το ποδόσφαιρο έχει μεταβληθεί αρκετά: «Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να προσαρμοστεί. Το ποδόσφαιρο του παρελθόντος δεν θα επιστρέψει. Το σημερινό ποδόσφαιρο δίνει περισσότερο έμφαση στην τακτική και ένας παίκτης που θέλει να αγωνίζεται στη θέση αυτή πρέπει να προσαρμοστεί σε αυτό».

Για όσα θα έλεγε στον Τζιοβάνι της πρώτης του ημέρας στον Ολυμπιακό: «Να δίνεις πάντα τον καλύτερό σου εαυτό».

Αναφορικά με τον ισχυρό δεσμό του Τζιοβάνι με τους φιλάθλους του Ολυμπιακού: «Δεν το φανταζόμουν ότι οι φίλαθλοι μετά από τόσα χρόνια θα λένε το όνομά μου. Είναι εντυπωσιακό, αλλά όπως είπα, όταν ο Θεός σε στέλνει κάπου προετοιμάζει τα πάντα. Επιστρέφω ύστερα από τόσο καιρό και ο κόσμος εξακολουθεί να ταυτίζεται μαζί μου. Νομίζω ότι τους λείπει εκείνο το ποδόσφαιρο που παίζαμε»

Σχετικά με κάποια ιδιαίτερη στιγμή με φίλο της ομάδας που τον άγγιξε: «Δεν έχω κάποια μεμονωμένη ιστορία. Αυτό που μας συγκινεί όλους είναι οι τίτλοι και οι νίκες στα ντέρμπι. Αυτό θέλει ο κόσμος, να μπορεί να χαρεί αυτές τις στιγμές. Τους ευχαριστώ όλους τους φιλάθλους και θα είναι πάντα στην καρδιά μου»

Για τους λόγους που επισκέπτεται ξανά την Ελλάδα και το μέρος που ξεχωρίζει: «Οι φίλοι μου με κάνουν να επιστρέφω. Δεν έχω κάποιο αγαπημένο μέρος. Όλα μου αρέσουν και όπου έχω πάει ήταν υπέροχα. Ο πολιτισμός, το φαγητό, όλα είναι υπέροχα»

Για τα ελληνικά πιάτα που προτιμά: «Η χωριάτικη σαλάτα, τα παϊδάκια και το χταπόδι στα κάρβουνα»

Για τη θέση που έχουν σήμερα στη ζωή του η Ελλάδα και οι κάτοικοί της: «Είναι η οικογένειά μου και ένας λαός που έμαθα να αγαπώ»

Για την εικόνα που θα ήθελε να κρατήσουν από εκείνον όσοι δεν τον είδαν να αγωνίζεται: «Ως έναν καλό άνθρωπο, με καλό χαρακτήρα»

Για το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό που θα επέλεγε να ξαναπαίξει: «Θα διάλεγα τον αγώνα με τη Γαλατασαράι, όπου συχνά με ρωτάνε για εκείνο το γκολ που πέτυχα εκεί και τους αρέσει πολύ»

Για το τέρμα που ξεχωρίζει περισσότερο από την παρουσία του στον Ολυμπιακό: «Σίγουρα είναι ένα αυτό με τη Γαλατασαράι, αλλά είναι κι άλλα, όπως με τον ΠΑΟΚ και τη Ρεάλ Μαδρίτης»

Για τη σημασία που έχει για τον ίδιο το “10” στη φανέλα: «Είναι ένας αριθμός με ιδιαίτερο συμβολισμό στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Είχα τη δυνατότητα να τον έχω σε πολλές ομάδες και κυρίως εδώ και είμαι πολύ ευτυχισμένος για αυτό»

Για τον συμπαίκτη με τον οποίο υπήρχε η καλύτερη αγωνιστική συνεννόηση: «Σίγουρα ο Ριβάλντο γιατί τον είχα συμπαίκτη και στην Μπαρτσελόνα και στην εθνική Βραζιλίας και είχα τη χαρά να μοιραστώ όμορφες στιγμές μαζί του και στον Ολυμπιακό»

Για τον συμπαίκτη που ήταν πιο κοντά του στην καθημερινότητα της ομάδας: «Με τον Νέρι Καστίγιο»

Για τον παίκτη που έδινε περισσότερο χιούμορ και εκείνον που είχε τις μεγαλύτερες απαιτήσεις: «Ο πιο αστείος νομίζω ήταν ο Ζε Ελίας και ο πιο απαιτητικός ήταν ο Κριστιάν Καρεμπέ»

Για την επιτυχία των νεαρών του Ολυμπιακού στο Youth League: «Είναι πάντα σημαντικό για τους νέους να κατακτούν τίτλους, γιατί τους δίνει εμπειρία και κίνητρο και όταν φτάσουν στην πρώτη ομάδα να έχουν ήδη ζήσει τελικούς, ώστε όταν φτάσουν στην πρώτη ομάδα να έχουν ήδη ζήσει τελικούς. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά. Είναι πάντα σημαντικό να κατακτάς τίτλους στην πορεία της καριέρας σου»