Το κενό Δημητριάδη και το Μαξίμου που χτυπάει εμβόλια στο κενό

Σπάνια η πολιτική συγκυρία χαρίζει τόσο άνετο προβάδισμα όσο αυτό που απολαμβάνει σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η αντιπολίτευση βρίσκεται σε κατάσταση που ο ίδιος ο όρος «τσίρκο» μάλλον κολακεύει, και το 41% του 2023 θα έπρεπε, υπό κανονικές συνθήκες, να διατηρείται δίχως ιδρώτα. Κι όμως, κάτι τρίζει στον εσωτερικό μηχανισμό του Μαξίμου, και το τρίξιμο έχει όνομα.

Το δίδυμο που έλειψε

Όπως σημειώνει εύστοχα ο Νίκος Σωτηρόπουλος, η απουσία του Γρηγόρη Δημητριάδη από τη δεύτερη θητεία είναι πλέον εμφανής σε κάθε επίπεδο λειτουργίας της κυβέρνησης.

Το «άλλοτε απόλυτα κουρδισμένο δίδυμο με τη σπάνια χημεία», όπως το περιγράφει, δεν υπάρχει πια, και αυτό δεν είναι απλώς νοσταλγία για πρόσωπα του παρελθόντος. Είναι διαπίστωση λειτουργικού κενού. Ο κυβερνητικός μηχανισμός, χωρίς τον άνθρωπο που έχτιζε και συντόνιζε την επικοινωνιακή γραμμή πίσω από τον πρωθυπουργό, δείχνει να λειτουργεί αποσπασματικά, με αλλεπάλληλα ατοπήματα που σε άλλη εποχή θα είχαν προληφθεί πριν καν φτάσουν στον δημόσιο διάλογο.

Πολυτέλεια χωρίς αντίπαλο

Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι ότι η κυβέρνηση έχει την πολυτέλεια να κάνει λάθη δίχως να πληρώνει αμέσως το τίμημα, ακριβώς επειδή απέναντί της δεν στέκεται αντίπαλος ικανός να τα εκμεταλλευτεί συστηματικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα λάθη δεν καταγράφονται· απλώς αναβάλλεται η ώρα της λογιστικής. Η απουσία συντονισμού στο κέντρο εξουσίας, όταν η πολιτική σκηνή αλλάξει έστω και λίγο, μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο ακριβή απ’ όσο δείχνει σήμερα.

Η επιστροφή του Δημητριάδη στο προσκήνιο, κατά την ίδια ανάλυση, κρίνεται «απαραίτητη» για να σταματήσει η ασυνεννοησία και να αποκατασταθεί κάποια τάξη στη λειτουργία της κυβέρνησης. Πρόκειται για μια ευθεία παραδοχή ότι το σημερινό σχήμα, όσο κι αν στηρίζεται σε ευνοϊκές δημοσκοπικές συνθήκες, λειτουργεί υποδεέστερα από το δυναμικό του.

Το Μαξίμου διαθέτει σήμερα τον πολυτελέστερο αντίπαλο που θα μπορούσε να ονειρευτεί, αλλά φαίνεται να μην έχει πια τον μηχανισμό που θα εγγυόταν την αξιοποίησή του. Και όταν η σπάνια χημεία ενός διδύμου λείπει, η πολιτική άνεση συχνά μετατρέπεται σε επικοινωνιακή αυτοσχεδιαστική ολίσθηση που κάποια στιγμή θα ζητήσει τον λογαριασμό της.