Το Καστέλλι πληρώνει ξανά: 1,2 εκατ. στον Δήμο για την καθυστέρηση του success story

Το αεροδρόμιο του Καστελλίου, το έργο-βιτρίνα που το Μαξίμου δεν έχανε ευκαιρία να παρουσιάζει ως απόδειξη αναπτυξιακής προόδου, αποδεικνύεται πιο δαπανηρό απ’ όσο διαφημιζόταν — και μάλιστα για κάποιον που δεν έχει καμία ευθύνη στην κατασκευή του. Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας διεκδικεί επισήμως αποζημίωση τουλάχιστον 1,21 εκατομμυρίου ευρώ από το Ελληνικό Δημόσιο, με το επιχείρημα ότι η διετής μετάθεση της λειτουργίας του νέου διεθνούς αεροδρομίου Ηρακλείου —από τις 6 Φεβρουαρίου 2025 στις 6 Φεβρουαρίου 2027— στερεί από τα δημοτικά ταμεία έσοδα που προβλέπονταν ρητά στη σύμβαση παραχώρησης.

Ο δήμαρχος περιμένει απαντήσεις

Η υπόθεση δεν προέκυψε αιφνιδίως. Ο δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας, Βασίλης Κεγκέρογλου, είχε ήδη στείλει επιστολή στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών στα τέλη Αυγούστου, ζητώντας τον πλήρη οικονομικό φάκελο της αποζημίωσης που λαμβάνει η ίδια η εταιρεία του αεροδρομίου για την καθυστέρηση. Το ερώτημα είναι απλό: αν η παραχωρησιούχος εταιρεία αποζημιώνεται για τη δική της καθυστέρηση, γιατί να μείνει απλήρωτος ο δήμος που χάνει έσοδα από την ίδια αιτία; Το θέμα επανέρχεται τώρα με απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής, η οποία επισημοποιεί τη διεκδίκηση έναντι του Δημοσίου.

Ποιος κερδίζει, ποιος πληρώνει

Πίσω από το έργο κρύβεται ένα σύνθετο σχήμα συμφερόντων: η Διεθνής Αερολιμένας Ηρακλείου Κρήτης Α.Ε. έχει στο μετοχικό της κεφάλαιο το Ελληνικό Δημόσιο με 45,9%, τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ με 32,46% και τον ινδικό όμιλο GMR με 21,64%, ενώ η κατασκευή έχει ανατεθεί στην ΤΕΡΝΑ, τον κατασκευαστικό βραχίονα του ίδιου ομίλου. Το Δημόσιο, δηλαδή, εμφανίζεται ταυτόχρονα ως μέτοχος στην εταιρεία που καθυστέρησε το έργο και ως ο φορέας που πρέπει να αποζημιώσει τον δήμο για τη ζημιά που προκάλεσε αυτή η καθυστέρηση. Ένα σχήμα όπου η ίδια κυβέρνηση εμφανίζεται και ως αίτιο και ως εναγόμενη, χωρίς ιδιαίτερη δυσφορία γι’ αυτή τη σύγχυση ρόλων.

Το «success story» του Καστελλίου, λοιπόν, μετράει πλέον και σε ευρώ τα κόστη της αναβολής του — κι αυτή τη φορά ο λογαριασμός πέφτει στην τοπική αυτοδιοίκηση, όχι στο Μαξίμου που έσπευδε να το προβάλλει.