Nova: η διάψευση που ακούγεται σαν προανάκρουσμα πώλησης

Στα τηλεπικοινωνιακά πηγαδάκια η φημολογία έχει ξαναζεσταθεί: προτάσεις προς την BC Partners και τον Νίκο Σταθόπουλο για πώληση τμημάτων της Nova, με πρώτο υποψήφιο προς αποχωρισμό τη συνδρομητική τηλεόραση. Η επίσημη γραμμή είναι γνωστή και επαναλαμβάνεται ευλαβικά: καμία πώληση δεν βρίσκεται στο τραπέζι. Το πρόβλημα είναι πως όσο πιο συστηματικά διαψεύδεται κάτι, τόσο πιο πολύ υποψιάζεται κανείς πως κάτι υπάρχει από πίσω.

Η αγορά σκέφτεται αλλιώς

Ανεξάρτητα από το τι λέει ή δεν λέει η διοίκηση, τα στελέχη του κλάδου θεωρούν πλέον δεδομένες τις ανατροπές στην ελληνική αγορά τηλεπικοινωνιών. Ο λόγος δεν είναι εγχώριος, είναι ευρωπαϊκός: η φιλοσοφία γύρω από τις συγχωνεύσεις αλλάζει ριζικά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που μέχρι πρότινος έβλεπε με καχυποψία κάθε συρρίκνωση παικτών σε εθνικό επίπεδο, φαίνεται πλέον διατεθειμένη να ανεχθεί λιγότερους αλλά μεγαλύτερους «παίκτες», εφόσον αυτό ενισχύει τα μεγέθη των ομίλων.

Η αλλαγή κλίματος δεν είναι τυχαία. Οι εκθέσεις Ντράγκι και Λέτα είχαν ήδη επισημάνει την κατακερματισμένη ευρωπαϊκή αγορά τηλεπικοινωνιών, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και την Κίνα, όπου κυριαρχούν μόλις 3-4 όμιλοι. Το συμπέρασμα των εκθέσεων ήταν ξεκάθαρο: η Ευρώπη χάνει σε ανταγωνιστικότητα επειδή έχει πολλούς μικρούς αντί για λίγους ισχυρούς.

Το άγνωστο x της ρύθμισης

Το ζητούμενο τώρα είναι πώς θα στηθεί μια πανευρωπαϊκή ρύθμιση που θα εμποδίζει τους ομίλους να εκμεταλλευτούν τη συρρίκνωση του αριθμού παικτών σε κάθε εθνική αγορά για να χτυπήσουν την τσέπη του καταναλωτή. Με απλά λόγια: πώς θα διασφαλιστεί ότι λιγότεροι παίκτες δεν σημαίνει αυτόματα ακριβότερα τιμολόγια. Είναι το ερώτημα που κρέμεται πάνω από κάθε πιθανή κίνηση στην ελληνική αγορά, Nova συμπεριλαμβανομένης.

Οπότε, όσο κι αν επαναλαμβάνεται πως δεν πωλείται τίποτα, το ερώτημα παραμένει: αν η ευρωπαϊκή σκακιέρα αλλάζει κανόνες, πόσο αντέχει μια εγχώρια διαβεβαίωση μπροστά στη νέα φιλοσοφία των συγχωνεύσεων;