Κηδεία Γιώργου Μαζωνάκη: Ο επικήδειος του Μητροπολίτη Νίκαιας – «Έδωσε την αγάπη και παίρνει αγάπη»

Βαρύ είναι το κλίμα σήμερα, Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου, καθώς ολόκληρη η χώρα αποχαιρετά έναν από τους πιο αγαπητούς και σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, τον Γιώργο Μαζωνάκη. Συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες, θαυμαστές, αλλά και άνθρωποι που θέλουν να τον αποχαιρετήσουν για τελευταία φορά θα παρευρεθούν στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος και να πουν το τελευταίο «αντίο» στον καλλιτέχνη που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό κοινό.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 54 ετών, βυθίζοντας σε ανείπωτο πένθος το κοινό. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η σορός του αείμνηστου καλλιτέχνη βρίσκεται στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος από εχθές το απόγευμα ενώ παρέμεινε εκεί για ολόκληρο το βράδυ μέχρι τις πρώτες ώρες της Δευτέρας, προκειμένου το κοινό να παρευρεθεί εκεί και να τον αποχαιρετίσει για μία τελευταία φορά. Σήμερα, στη 13:00 το μεσημέρι ξεκίνησε η εξόδιος ακολουθία, με πολλούς επωνύμους της ελληνικής showbiz να δίνει το “παρών” για να τον αποχαιρετήσει, ενώ έντονη ήταν και η παρουσία του κόσμου που βρέθηκε εκεί για να τον τιμήσει.

O επικήδειος λόγος του Μητροπολίτη Νίκαιας στην κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη

Μεγάλη συγκίνηση επικράτησε όταν ο Μητροπολίτης Νίκαιας Αλέξιου απήγγειλε τον επικήδειο λόγο, καθώς ο ίδιος είχε στενό δεσμό με τον καλλιτέχνη, ο οποίος επισκεπτόταν συχνά την ενορία της γειτονιάς του: «Αδελφοί μου αγαπητοί, Γνωρίζω πως είναι βαρύ το πένθος της οικογενείας του αδελφού Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά και όλων ημών, που τον αγαπήσαμε και χαρήκαμε με τα τραγούδια του. Είμαστε ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την αγάπη του στη Νίκαια, με την πολύτιμη προσφορά του σε αδελφούς που είχαν ανάγκη, με τα λόγια του γεμάτα αγάπη προς όλους. Η παρουσία χιλιάδων λαού εδώ και χθες και σήμερα στην Εξόδιο Ιερή Ακολουθία, συνιστά απόδειξη ανταπόκρισης στην αγάπη του και στη σκέψη έρχεται μια ρήση ενός αρχαίου Ιστορικού πως «Ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ανθρώπων». Έδωσε την αγάπη και παίρνει αγάπη και ζωντανός και αποχωρώντας από τη ζωή.

Παρακολουθώντας τη ζωή του και τα λόγια του, ανακαλώ στη σκέψη ένα συλλογισμό που τον αφορά: «Ο θάνατος είναι μια πρόσκληση. Μας λέει να μη χάνουμε χρόνο. Μας λέει να πούμε ο ένας στον άλλο, τώρα αμέσως, ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο». Αποκτά μια επικαιρότητα το τραγούδι του Γιώργου, που όλοι γνωρίζουμε: «Μεγαλώνω και ξεχνώ μόνο τους κακούς ανθρώπουςόσους μιλούσαν με βρισιές γιατί ποτέ δεν μάθαν τρόπουςμα ποτέ μου δεν ξεχνώ την παλιά τη γειτονιά μουγιατί στο παγκάκι της πλατείας έχω χαράξει τα όνειρά μουΘέλω να γυρίσω στα παλιά, θέλω την παλιά μου γειτονιά…» Και γύρισε και είναι ανάμεσά μας, τόσο νέος και τόσο δημιουργικός:

Αναβιώνει τώρα εδώ το έπος του Διγενή Ακρίτα: Κι επήγαν και παλέψανε στα μαρμαρένια αλώνια,κι όθε χτυπάει ο Διγενής, το αίμα αυλάκι κάνει, κι όθε χτυπάει ο Χάροντας, το αίμα τράφο κάνει». Αδελφοί μου αγαπητοί, Πιστεύουμε και κηρύσσουμε ότι προσδοκούμε Ανάσταση και ζωή του μέλλοντος αιώνος. Με αυτή την πίστη αποχαιρετούμε τον αγαπητό μας Γιώργο, που ευχόμαστε να είναι ήδη στην αγκαλιά του Θεού. Να βρει ανάπαυση η ψυχή του, να παρηγορηθούν οι συγγενείς και οι φίλοι του, και δηλώνουμε με ανθρώπινο πόνο, αλλά και με τη σταθερή ελπίδα ότι «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο, ως τω Κύριω έδοξεν, ούτω και εγένετο, ειη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας».