VIRAL

Τα παιδιά των ’80s μεγάλωσαν χωρίς κινητά – Όσα έκαναν

Από τις αλάνες και τις αυθόρμητες επισκέψεις σε φίλους μέχρι τις εκπομπές της ΕΡΤ σε καθορισμένες ώρες, η καθημερινότητα βασιζόταν στη γειτονιά

Υπήρχε μια εποχή που τα παιδιά στην Ελλάδα δεν είχαν κινητά, δεν αντάλλασσαν μηνύματα μέσω εφαρμογών και δεν περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους μπροστά σε οθόνες. Τη δεκαετία του 1980, το παιχνίδι άρχιζε συνήθως έξω από το σπίτι και σταματούσε όταν οι γονείς καλούσαν από το μπαλκόνι τα παιδιά να επιστρέψουν.

Η καθημερινή ζωή των παιδιών εκείνης της γενιάς είχε συνήθειες που σήμερα μπορεί να φαίνονται σχεδόν αδιανόητες. Οι ατελείωτες ώρες στις αλάνες και οι αυθόρμητες επισκέψεις σε φίλους, χωρίς τηλεφώνημα προηγουμένως, ήταν πλευρές μιας κοινωνικής ζωής με εντελώς διαφορετικούς κανόνες.

Το παιχνίδι άρχιζε στη γειτονιά

Στις αλάνες και στα στενά των πόλεων, τα παιδιά έπαιζαν κυνηγητό, κρυφτό, μήλα, λάστιχο ή ποδόσφαιρο. Για τέρμα μπορούσε να χρησιμεύσει μια πέτρα, ενώ ένα κομμάτι πεζοδρομίου γινόταν ολόκληρο γήπεδο.

Οι φιλίες και οι παρέες χτίζονταν κυρίως στο σχολείο και στη γειτονιά. Για να συναντηθούν, δεν χρειαζόταν να στείλουν μήνυμα: αρκούσε να χτυπήσει κάποιος το κουδούνι ή να φωνάξει τον φίλο του από τον δρόμο.

Οι γονείς δεν γνώριζαν πάντα πού βρίσκονταν τα παιδιά

Καθώς δεν υπήρχαν κινητά ούτε εφαρμογές εντοπισμού, οι γονείς δεν είχαν τρόπο να επικοινωνήσουν αμέσως με τα παιδιά τους. Συνήθως ήξεραν μόνο σε ποια γειτονιά έπαιζαν και ποιοι φίλοι ήταν μαζί τους.

Υπήρχε συγκεκριμένη ώρα επιστροφής στο σπίτι, ιδίως όσο πλησίαζε το σούρουπο. Ωστόσο, το γεγονός ότι τα παιδιά είχαν μεγαλύτερη αυτονομία δεν σήμαινε πως όλοι οι χώροι ήταν ασφαλείς ή πως δεν υπήρχαν κίνδυνοι.

Οι τηλεοπτικές εκπομπές προβάλλονταν σε καθορισμένες ώρες

Για να δουν τις αγαπημένες τους εκπομπές, τα παιδιά περίμεναν συγκεκριμένες ημέρες και ώρες. Η «Φρουτοπία», που έκανε πρεμιέρα το 1985, αλλά και τα παιδικά προγράμματα της ΕΡΤ, έγιναν μέρος των αναμνήσεων από εκείνα τα χρόνια.

Όποιος έχανε ένα επεισόδιο δεν είχε τη δυνατότητα να το βάλει να παίξει όποτε ήθελε. Η μόνη επιλογή ήταν να περιμένει μήπως προβληθεί ξανά.

Φωτογραφίες και τηλεφωνήματα πριν από τα κινητά

Οι φωτογραφίες τραβιούνταν με μηχανές που λειτουργούσαν με φιλμ 24 ή 36 λήψεων, συνήθως. Το αν μια λήψη είχε βγει καλή γινόταν γνωστό μόνο αφού εμφανιζόταν το φιλμ.

Για να κάνουν ακόμη και ένα απλό τηλεφώνημα, τα παιδιά χρησιμοποιούσαν το σταθερό του σπιτιού. Συχνά, μάλιστα, πριν μιλήσουν με τον φίλο τους, έπρεπε να συνεννοηθούν με τους γονείς του.

Η δεκαετία του 1980 δεν ήταν κατ’ ανάγκη πιο εύκολη ή καλύτερη. Ήταν, όμως, μια εποχή όπου οι φιλίες, η ψυχαγωγία και η επικοινωνία δεν εξαρτιόνταν από μια οθόνη που χωρά στην παλάμη.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΣΧΟΛΙΑ

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.

Αφήστε ένα σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *.

VIRAL Τα παιδιά των ’80s μεγάλωσαν χωρίς κινητά – Όσα έκαναν