Δίκη για Τέμπη: Ο Ιωάννης Νικολαΐδης κατέθεσε «Ήταν μία πολεμική κατάσταση, ήθελα απλά να σώσω τα μάτια μου»
Ο επιβάτης του τρίτου βαγονιού περιέγραψε καπνό, εγκαύματα και την προσπάθειά του να ξεπλύνει τα μάτια του· η όρασή του σώθηκε, αλλά δεν αποκαταστάθηκε πλήρως

Ο Ιωάννης Νικολαΐδης, που επέβαινε στο τρίτο βαγόνι του InterCity, κατέθεσε στη σημερινή συνεδρίαση της δίκης για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, στις 18/11/2026. Ο κ. Νικολαΐδης ταξίδευε με τον φίλο του, Γεώργιο Λαζαρίδη, και παραλίγο να χάσει την όρασή του. Σήμερα περιέγραψε όσα εφιαλτικά έζησε.
«Ένιωσα ένα δυνατό φρενάρισμα για ένα δευτερόλεπτο και καλύφθηκα μπροστά προς τα γόνατά μου. Ακολούθησαν κάποιοι δυνατοί κρότοι με τραντάγματα. Ήταν πρωτόγνωρη εμπειρία. Το βαγόνι μας είχε γείρει. Βαλίτσες είχαν πέσει. Και μετά ξεκίνησε ο Γολγοθάς. Υπήρχε έντονος καπνός μέσα στο βαγόνι, καπνός που σε έπνιγε. Ήταν ένα συναίσθημα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ήταν σα να είσαι σε ένα κλουβί και να σε λούζουν με πυκνό, μαύρο καπνό. Ήταν το συναίσθημα δεν θα ζήσω, θα βρω τον θάνατό μου», είπε αρχικά στη δίκη για τα Τέμπη.
Μετά το πρώτο σοκ, όπως κατέθεσε, κινήθηκε προς το μπροστινό τμήμα του βαγονιού, πέρασε πηδώντας μέσα από τα συντρίμμια του δεύτερου και του τρίτου βαγονιού και σκαρφάλωσε πάνω τους, προτού πηδήξει προς τη μεριά του χωραφιού. «Όταν έπεσα στα χαλάσματα, χτύπησα αρκετά. Είχα χημικά εγκαύματα. Χτύπησα το γόνατό μου, έπεσαν κάποια υγρά πάνω μου, δεν γνωρίζω τι υγρά ήταν. Όταν έπεσα στα χαλάσματα ήταν σίδερα αλλοιωμένα, καμένα» κατέθεσε. Στο χωράφι εντόπισε τον φίλο του και αναζήτησε όποιο υγρό μπορούσε, ώστε να ξεπλύνει τα μάτια του.
«Έπαιρνα σάλια από τις εκκρίσεις και το έριχνα στα μάτια μου για να καθαρίσω την ουσία. Ήθελα απλά να σώσω τα μάτια μου. Στο έδαφος ήταν μια εμπόλεμη κατάσταση. Κάποιοι είχαν κομμένα μέλη του σώματος, αιμορραγίες, υπήρχαν ουρλιαχτά, κάποιοι παλεύανε να βγουν. Ήταν μια κατάσταση που την βλέπεις σε πόλεμο», κατέθεσε.
Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, η βασική αγωνία του μάρτυρα ήταν να διατηρήσει την όρασή του, παρότι είχε υποστεί και άλλα σοβαρά τραύματα. Όπως τόνισε, κατέρρευσε ψυχολογικά όταν η οφθαλμίατρος του είπε πως σε δύο μέρες θα ξέρουν αν θα μπορέσει να δει ξανά. Τελικά σώθηκε η όρασή του, χωρίς ωστόσο να την ανακτήσει στο 100%, όπως κατέθεσε.
Απαντώντας σε ερωτήσεις της προέδρου, είπε ότι το τρένο δεν σταμάτησε καθόλου αφότου έφυγε από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Λάρισας. Πρόσθεσε ότι μετά τη σύγκρουση υπήρχε μυρωδιά καυσίμου και καμένου πλαστικού.
Ο Γιώργος Λαζαρίδης περιέγραψε κατόπιν τη σύγκρουση: «Την ώρα που ξεκίνησε το φρενάρισμα, ένιωσα μια τρομερή δόνηση, ένα τρομερό χτύπημα και να τρίζουνε έντονα τα παράθυρα. Δεχόμαστε ίσως το πιο δυνατό χτύπημα που ένιωσε άνθρωπος, ένα τρομερό χτύπημα. Χτύπησα το κεφάλι μου και μπροστά και πίσω και γέμισα αίματα. Ήταν απόλυτο σκοτάδι, υπήρχε καπνός και μια οσμή περίεργη. Θυμάμαι φωνές και τσιρίδες και επειδή το βαγόνι έγερνε είδα μια άμορφη μάζα και την φωτιά κάτω από το βαγόνι».
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στη συνέχεια, συνέβαλε στο να σπάσουν ένα μεγάλο παράθυρο του βαγονιού, για να μπορέσουν να βγουν. «Φώναζα δυνατά, Γιάννη, Γιάννη και όπως κοιτούσα πίσω έβλεπα φωτιά. Ούτε στους εφιάλτες τέτοια πράγματα» κατέθεσε ο κ. Λαζαρίδης.
Η διαδικασία θα συνεχιστεί αύριο, Πέμπτη, καθώς οι πέντε ακόμη μάρτυρες που είχαν προγραμματιστεί να καταθέσουν σήμερα δεν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.





































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.