Buran: Το σοβιετικό διαστημικό λεωφορείο πέταξε μόνο μία φορά
Η δοκιμαστική αποστολή του 1988 ολοκληρώθηκε με δύο περιφορές και πλήρως αυτοματοποιημένη προσγείωση, αλλά η οικονομική κρίση οδήγησε στην ακύρωση του προγράμματος το 1993

Στις 15 Νοεμβρίου 1988, η Σοβιετική Ένωση κατέγραψε μία από τις κορυφαίες επιτυχίες του διαστημικού της προγράμματος, εκτοξεύοντας από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ το Buran. Το διαστημικό λεωφορείο θύμιζε έντονα τα αμερικανικά αντίστοιχα, με βασική διαφορά ότι μπορούσε να ολοκληρώσει ολόκληρη την αποστολή του χωρίς πλήρωμα.
Χωρίς κοσμοναύτη στο εσωτερικό του, το Buran έκανε δύο περιστροφές γύρω από τη Γη και επέστρεψε με πλήρως αυτοματοποιημένη προσγείωση. Ωστόσο, δεν ακολούθησε δεύτερη πτήση, και η κατάληξή του αποδείχθηκε εξίσου εντυπωσιακή με την πρώτη του αποστολή.
Η σοβιετική απάντηση στο αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα
Το Buran αναπτύχθηκε μέσα στο κλίμα του Ψυχρού Πολέμου, την περίοδο που οι Ηνωμένες Πολιτείες προχωρούσαν στην κατασκευή του προγράμματος Space Shuttle.
Στη Μόσχα υπήρχε ανησυχία ότι τα επαναχρησιμοποιούμενα αμερικανικά διαστημόπλοια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και για στρατιωτικές επιχειρήσεις. Έτσι, το 1976 δόθηκε το πράσινο φως για τη δημιουργία ανάλογου συστήματος, ώστε η Σοβιετική Ένωση να παραμείνει παρούσα στον διαστημικό ανταγωνισμό.
Η ονομασία του προγράμματος ήταν Buran, λέξη που αποδίδεται στα ρωσικά ως «χιονοθύελλα». Στην κατασκευή συμμετείχαν εκατοντάδες εταιρείες και ερευνητικοί φορείς, ενώ για τη μεταφορά του σε τροχιά σχεδιάστηκε ο ισχυρός πύραυλος Energia.
Βασική διαφορά από τα αμερικανικά διαστημικά λεωφορεία ήταν ότι το Buran δεν είχε μεγάλους κύριους κινητήρες για την απογείωσή του. Την απαραίτητη ώθηση αναλάμβανε ο Energia, ένας αυτόνομος πύραυλος βαρέων φορτίων.
Η πρώτη και ιστορική εκτόξευση του Buran το 1988
Το πρωινό της 15ης Νοεμβρίου 1988, το σύστημα Energia-Buran εκτοξεύθηκε από το Μπαϊκονούρ, στη σημερινή επικράτεια του Καζακστάν.
Με μήκος περίπου 36 μέτρα και άνοιγμα πτερύγων σχεδόν 24 μέτρα, το διαστημόπλοιο είχε σχεδιαστεί ώστε να μεταφέρει ανθρώπους και φορτία. Η αποστολή του 1988, ωστόσο, είχε μόνο δοκιμαστικό χαρακτήρα.
Το Buran μπήκε σε τροχιά χωρίς πλήρωμα και κινήθηκε σε ύψος περίπου 250 χιλιομέτρων, ολοκληρώνοντας δύο περιφορές γύρω από τη Γη.
Η επιστροφή του άρχισε ύστερα από περίπου τρεις ώρες και 25 λεπτά.
Η αυτόματη προσγείωση του Buran εντυπωσίασε τους μηχανικούς
Η επανείσοδος στην ατμόσφαιρα και η προσγείωση αποτελούσαν τα πιο απαιτητικά στάδια. Χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έπρεπε να αναλάβουν την καθοδήγηση του διαστημοπλοίου.
Οι ισχυροί πλευρικοί άνεμοι δεν εμπόδισαν το Buran να προσαρμοστεί στις συνθήκες και να προσγειωθεί με επιτυχία στον διάδρομο του Μπαϊκονούρ.
Η αποστολή χαρακτηρίστηκε σημαντικό τεχνολογικό κατόρθωμα. Παρότι οι Αμερικανοί είχαν ήδη πραγματοποιήσει πολλές πτήσεις με διαστημικά λεωφορεία, κανένα από αυτά δεν είχε ολοκληρώσει τροχιακή πτήση και προσγείωση πλήρως αυτόνομα, χωρίς πλήρωμα.
Οι λόγοι που το Buran δεν πραγματοποίησε δεύτερη πτήση
Η επιτυχημένη πτήση του Buran πραγματοποιήθηκε ενώ η Σοβιετική Ένωση βρισκόταν αντιμέτωπη με πολιτική και οικονομική κρίση.
Το πρόγραμμα απαιτούσε τεράστια ποσά τόσο για την κατασκευή όσο και για τη συντήρηση του συστήματος. Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, το 1991, η συνέχισή του έγινε στην πράξη αδύνατη.
Η οριστική ακύρωση αποφασίστηκε το 1993, ενώ έμειναν ημιτελή και άλλα διαστημόπλοια που είχαν προβλεφθεί για επόμενες αποστολές.
Η κατάληξη ήρθε στις 12 Μαΐου 2002, όταν κατέρρευσε η στέγη του υπόστεγου στο Μπαϊκονούρ, όπου φυλασσόταν το Buran. Το διαστημόπλοιο καταστράφηκε ολοκληρωτικά και οκτώ εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους.
Με αυτόν τον τρόπο έκλεισε η πορεία ενός προγράμματος που ανέδειξε τις τεχνολογικές δυνατότητες της Σοβιετικής Ένωσης, χωρίς όμως να προλάβει να εξελιχθεί σε ουσιαστικό ανταγωνιστή των αμερικανικών διαστημικών λεωφορείων.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.






































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.