Τηλεόραση: Στις 2 Νοεμβρίου 1936 μπήκε στην καθημερινή ζωή

Στις 3 το μεσημέρι της 2ας Νοεμβρίου 1936, από το Alexandra Palace στο βόρειο Λονδίνο ακούστηκε η φράση: «This is direct television from the studios at Alexandra Palace».

Την εκφώνησε ο παρουσιαστής Λέσλι Μίτσελ, σηματοδοτώντας την αρχή μιας νέας εποχής για τα μέσα ενημέρωσης.
Το BBC ξεκινούσε το πρώτο τακτικό δημόσιο τηλεοπτικό πρόγραμμα υψηλής ευκρίνειας παγκοσμίως. Η «υψηλή ευκρίνεια» εκείνης της εποχής, βέβαια, απείχε πολύ από τη σημερινή ποιότητα εικόνας.

Στο BBC βρίσκονταν σε δοκιμή δύο ανταγωνιστικές τεχνολογίες: το μηχανικό σύστημα των 240 γραμμών, που είχε αναπτύξει ο Τζον Λόγκι Μπερντ, και το ηλεκτρονικό Marconi-EMI των 405 γραμμών. Έως το 1937 οι μεταδόσεις εναλλάσσονταν ανάμεσα στα δύο, ώσπου τελικά επικράτησε το Marconi-EMI.
Μάλιστα, την ημέρα της πρεμιέρας το ίδιο πρόγραμμα προβλήθηκε δύο φορές, μία με την κάθε τεχνολογία. Η τηλεόραση έπρεπε ακόμη να αποδείξει την αξία της.

Μόλις δύο ώρες ημερησίως διαρκούσαν οι εκπομπές, μοιρασμένες σε ένα απογευματινό και ένα βραδινό πρόγραμμα, ενώ την Κυριακή δεν υπήρχε τακτική μετάδοση. Η πρώτη απογευματινή εκπομπή κόπηκε έπειτα από μία ώρα και μόνο, καθώς οι υπεύθυνοι ανησυχούσαν ακόμη και για πιθανή υπερβολική καταπόνηση των ματιών από την πολύωρη θέαση.

Λίγοι ήταν και οι θεατές που είχαν πρόσβαση στο νέο μέσο. Στην περιοχή που κάλυπτε το Alexandra Palace, τηλεοπτικό δέκτη διέθεταν περίπου 20.000 σπίτια, ενώ η αγορά μιας συσκευής κόστιζε περίπου όσο ένα μικρό αυτοκίνητο.

Μουσική, χορός και ψυχαγωγία βρέθηκαν στο επίκεντρο του προγράμματος της πρώτης ημέρας. Η τραγουδίστρια Αντέλ Ντίξον παρουσίασε ένα κομμάτι γραμμένο ειδικά για την έναρξη της τηλεοπτικής υπηρεσίας, με τον λιτό τίτλο «Television».

Πλέον θεωρείται αυτονόητο πως ειδήσεις, αθλητικοί αγώνες και ψυχαγωγικά προγράμματα προβάλλονται ζωντανά σε μια οθόνη.

Εκείνη την εποχή, το 1936, η τηλεόραση αποτελούσε σχεδόν επαναστατική ιδέα, καθώς μέχρι τότε κυρίαρχο μέσο ήταν το ραδιόφωνο. Για πρώτη φορά ο ακροατής μπορούσε ταυτόχρονα να βλέπει και να ακούει έναν παρουσιαστή ή έναν μουσικό.

Η πορεία της τηλεόρασης, ωστόσο, διακόπηκε. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η τηλεοπτική υπηρεσία στη Βρετανία ανεστάλη το 1939 και επανήλθε το 1946.

Η τηλεοπτική ιστορία, πάντως, είχε ήδη αρχίσει.

Από τα μικρά στούντιο του Alexandra Palace αναπτύχθηκαν σταδιακά τα δελτία ειδήσεων, οι εκπομπές μαγειρικής, τα παιδικά προγράμματα, οι ζωντανές μεταδόσεις και πολλές μορφές ψυχαγωγίας που αναγνωρίζονται ακόμη και σήμερα. Στις 2 Νοεμβρίου 1936, μερικές χιλιάδες άνθρωποι παρακολουθούσαν μικρές ασπρόμαυρες οθόνες που έτρεμαν.

Δεν ήταν δυνατό να ξέρουν τότε πως έβλεπαν τη γέννηση ενός μέσου που, μέσα στις επόμενες δεκαετίες, θα έφτανε σχεδόν σε κάθε σπίτι του πλανήτη.