Spruce Goose: Το γιγαντιαίο αεροπλάνο του Χάουαρντ Χιουζ πέταξε μόνο μία φορά

Στις 2 Νοεμβρίου 1947, χιλιάδες θεατές βρίσκονταν στο λιμάνι του Λονγκ Μπιτς, στην Καλιφόρνια, για να παρακολουθήσουν ένα αεροπλάνο που πολλοί πίστευαν πως ήταν υπερβολικά ογκώδες για να απογειωθεί.

Ο ίδιος ο Χάουαρντ Χιουζ βρισκόταν στα χειριστήρια του αεροσκάφους.

Η επίσημη ονομασία του ήταν Hughes H-4 Hercules, αλλά έγινε γνωστό με το όνομα Spruce Goose. Το παρατσούκλι το είχε επινοήσει ο Τύπος και ο Χιουζ δεν το συμπαθούσε καθόλου.

Η ιδέα για το αεροσκάφος γεννήθηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα γερμανικά υποβρύχια προκαλούσαν μεγάλες απώλειες στα συμμαχικά πλοία στον Ατλαντικό, δημιουργώντας την ανάγκη να μεταφέρονται στρατιώτες και πολύ μεγάλα φορτία χωρίς τον κίνδυνο των U-boats.

Ο βιομήχανος Χένρι Κάιζερ εισηγήθηκε την κατασκευή ενός τεράστιου μεταγωγικού υδροπλάνου, με τον Χιουζ να αναλαμβάνει το έργο.
Αυτό που προέκυψε ξεπερνούσε σχεδόν τη φαντασία.

Με άνοιγμα πτερύγων περίπου 98 μέτρα, το H-4 ήταν σχεδόν έξι φορές μεγαλύτερο από τα περισσότερα αεροσκάφη της εποχής. Η έλλειψη μετάλλων, που χρειάζονταν για την πολεμική προσπάθεια, οδήγησε στην κατασκευή του σχεδόν εξ ολοκλήρου από ξύλο: χρησιμοποιήθηκε κυρίως σημύδα, με μια ειδική μέθοδο συγκόλλησης.

Ωστόσο, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή του, ο πόλεμος είχε ήδη τελειώσει.

Η υλοποίηση του σχεδίου είχε στοιχίσει εκατομμύρια δολάρια, ενώ ο Χιουζ βρισκόταν αντιμέτωπος με έντονη κριτική. Οι επικριτές του υποστήριζαν πως είχε φτιάξει ένα πανάκριβο αεροπλάνο που δεν ήταν καν ικανό να πετάξει.

Στις 2 Νοεμβρίου 1947, ο Χιουζ αποφάσισε να δώσει την απάντησή του.

Σε δοκιμή πάνω στο νερό, το H-4 ανέπτυξε ταχύτητα και ξαφνικά αποκολλήθηκε από την επιφάνειά του. Για περίπου 30 δευτερόλεπτα διένυσε σχεδόν μισό μίλι, πετώντας σε ύψος περίπου 25 ποδιών πάνω από το νερό. Αυτό ήταν αρκετό.

Το Spruce Goose είχε πλέον καταφέρει να πετάξει, όμως δεν απογειώθηκε ξανά.

Η μοναδική του πτήση διήρκεσε μόλις μισό λεπτό, αλλά ο Χιουζ δεν ήταν διατεθειμένος να αποχωριστεί το δημιούργημά του. Συνέχισε να πληρώνει προσωπικό για τη συντήρηση του αεροσκάφους, ώστε να παραμένει σε κατάσταση πτήσης, μέχρι τον θάνατό του το 1976.

Το H-4 δεν αξιοποιήθηκε ποτέ σε επιχειρήσεις και δεν κατασκευάστηκε σε σειρά.

Παρέμεινε, ωστόσο, έμβλημα μιας περιόδου κατά την οποία μηχανικοί και επιχειρηματίες τολμούσαν να κυνηγήσουν σχέδια που έμοιαζαν αδύνατα.
Ίσως κανένα άλλο αεροπλάνο να μην αντανακλά τόσο εύστοχα τον χαρακτήρα του Χάουαρντ Χιουζ.

Ήταν τεράστιο, δαπανηρό, αμφιλεγόμενο και σχεδόν παράλογα φιλόδοξο. Για την κατασκευή του χρειάστηκαν χρόνια.

Η πτήση του κράτησε μόνο 30 δευτερόλεπτα.

Κι όμως, αυτός ο χρόνος αρκούσε για να περάσει στην ιστορία.