Δήλος: Στο ελληνικό νησί κάποτε απαγορευόταν να γεννηθεί ή να πεθάνει κανείς

Στην αρχαιότητα, η Δήλος συγκαταλεγόταν στους σημαντικότερους ιερούς τόπους του ελληνικού κόσμου, καθώς πίστευαν ότι εκεί γεννήθηκαν ο Απόλλωνας και η Άρτεμη.

Η μεγάλη θρησκευτική αξία της Δήλου συνοδευόταν από αυστηρούς περιορισμούς, οι οποίοι αποσκοπούσαν στη διατήρηση της ιερότητας και της καθαρότητάς της.

Οι αρχαίοι θεωρούσαν πως η γέννηση και ο θάνατος προκαλούσαν «μίασμα», δηλαδή μόλυνση σε θρησκευτικό και πνευματικό επίπεδο. Γι’ αυτό, δεν επιτρεπόταν να συμβούν αυτές οι δύο ανθρώπινες διεργασίες στον ιερό χώρο της Δήλου.

Η απαγόρευση σχετίστηκε με τελετουργική κάθαρση μεγάλης σημασίας, την οποία πραγματοποίησαν οι Αθηναίοι το 426–425 π.Χ., ενώ έλεγχαν το νησί. Κατά τη διάρκειά της, άνοιξαν τους τάφους της Δήλου και μετέφεραν τα οστά των νεκρών στη γειτονική Ρήνεια, ώστε να αποκατασταθεί η θρησκευτική καθαρότητα του ιερού τόπου.

Με την ολοκλήρωση της κάθαρσης, θεσπίστηκε η απαγόρευση των γεννήσεων και των θανάτων στη Δήλο. Έτσι, οι άνθρωποι που πλησίαζαν στο τέλος της ζωής τους, καθώς και οι γυναίκες που αναμενόταν να γεννήσουν, μεταφέρονταν στη Ρήνεια, απέναντι από το νησί.

Η Ρήνεια αποτελούσε στην πράξη τον τόπο όπου μπορούσαν να συμβούν όσα δεν ταίριαζαν με τον ιερό χαρακτήρα της Δήλου. Με την πρακτική αυτή, οι αρχαίοι ήθελαν να προφυλάξουν τον χώρο που ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα και να διαφυλάξουν την ξεχωριστή θρησκευτική του σημασία.