Πανικός στο Ελληνικό: το 15% τρόμαξε τους… Άραβες αγοραστές

Λίγες ώρες μετά την εξαγγελία από το βήμα της 90ής ΔΕΘ, η αγορά ακινήτων ανακάλυψε ότι το «αντικίνητρο» του πρωθυπουργού δεν ήταν σχήμα λόγου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε πενταπλασιασμό του φόρου μεταβίβασης για αγοραστές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, από 3% σε 15%, στο πλαίσιο του πακέτου για το στεγαστικό. Και ξαφνικά, όσοι έχτιζαν το επιχειρηματικό τους μοντέλο πάνω στον Άραβα ή τον Ισραηλινό αγοραστή που θα ερχόταν να αγοράσει ένα διαμέρισμα στο Ελληνικό σε τιμή-ματ, βρέθηκαν να κάνουν ξανά τους λογαριασμούς τους.

Το κόστος της ανατροπής

Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά για το μέγεθος της αλλαγής: σε ένα ακίνητο των 500.000 ευρώ, ο φόρος από 15.000 ευρώ εκτινάσσεται σε 75.000 ευρώ — 60.000 ευρώ επιπλέον επιβάρυνση για τον ίδιο αγοραστή, το ίδιο ακίνητο, μία υπογραφή διαφορά. Δεν είναι απορίας άξιον που μεσίτες, σύμβουλοι και επενδυτές έσπευσαν να εκφράσουν, δημοσίως αυτή τη φορά, τον προβληματισμό τους. Το επιχείρημά τους είναι γνωστό και επαναλαμβανόμενο σε κάθε φορολογική παρέμβαση που αγγίζει κεφάλαια: η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει την ανταγωνιστικότητά της ως επενδυτικός προορισμός, ακριβώς τη στιγμή που έχει καταφέρει να την οικοδομήσει.

Η ένσταση των «καλών» επενδυτών

Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της αντίδρασης αφορά όχι τους αγοραστές έτοιμων κατοικιών, αλλά όσους μετατρέπουν παλιά γραφεία, εμπορικά ή βιομηχανικά κτίρια σε κατοικίες. Εκεί, υποστηρίζεται, ο ξένος επενδυτής δεν αφαιρεί σπίτι από το υπάρχον απόθεμα· αντιθέτως δημιουργεί νέο. Το επιχείρημα είναι λογικά ισχυρό, αλλά αναδεικνύει και το ερώτημα που το Μαξίμου καλείται τώρα να απαντήσει: πόσο διαφοροποιημένος μπορεί να είναι ένας φόρος-αντικίνητρο χωρίς να μετατραπεί σε νομοθετικό μπαλαφλέρ με εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις; Η κυβέρνηση παρουσίασε το μέτρο ως εργαλείο συγκράτησης των τιμών κατοικίας, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου στεγαστικού πακέτου. Η αγορά, από την πλευρά της, το είδε ως απειλή για τζίρο και μεσιτικές προμήθειες. Ποιος από τους δύο έχει δίκιο θα το δείξουν οι επόμενες συναλλαγές στο Ελληνικό — αν βέβαια μείνει κανείς εκτός ΕΕ πρόθυμος να πληρώσει το τίμημα.